Oferta

Kancelaria Prawna Skarbiec zbudowała swoją pozycję oferując usługi, które nie miały dotychczas odpowiednika na polskim rynku,łączące ze sobą doradztwo prawne, podatkowe i finansowe oraz usługi z zakresu szeroko rozumianego wywiadu i kontrwywiadu biznesowego.

 


Do najważniejszych usług Kancelarii należą:

  • ochrona majątku przed przyszłymi wier-
    zycielami
  • rejestracja spółek za granicą i zarządza-
    nie nimi
  • zmiana rezydencji podatkowej
  • powoływanie fundacji prywatnych i trustów
  • reprezentacja w sporach dotyczących zajęcia majątku przez fiskusa
  • reprezentacja i obrona w postępowani-
    ach karnych
  • wsparcie w kontrolach podatkowych i celno-skarbowych
  • prowadzenie postępowań restruktury-
    zacyjnych i upadłościowych
  • sukcesja majątku i planowanie spadkowe
  • wywiad i kontrwywiad gospodarczy

 

Chętnie podejmujemy wyzwanie również wtedy, gdy w grę wchodzą przypadki bezprawia urzędniczego, widmo upadłości firmy, obawa przed oszustwem ze strony kontrahentów (np. karuzele podatkowe), szpiegostwem gospodarczym czy przed wrogim przejęciem. Prowadzimy także w Polsce i za granicą działania operacyjne związane z poszukiwaniem majątku nieuczciwych dłużników.

 

najbliższeszkolenia

Artykuły

04.12.2018

Przychód ze zbycia udziałów w spółce osobowej a wynagrodzenie za wystąpienie z niej – skutki podatkowe

W przeciwieństwie do spółek kapitałowych prowadzenie działalności gospodarczej w formie spółki osobowej pozwala uniknąć niekorzystnego mechanizmu podwójnego opodatkowania wypracowanego zysku, zarówno na poziomie spółki, jak i na poziomie jej wspólników. Zgodnie bowiem z treścią ustawy CIT oraz ustawy PIT spółki osobowe co do zasady nie są podatnikami podatku dochodowego, w konsekwencji ciężar opodatkowania podatkiem dochodowym spoczywa jedynie na ich wspólnikach. O ile kwestia opodatkowania przychodów wspólników w spółce osobowej nie budzi większych wątpliwości, to samo zbycie udziałów lub wystąpienie ze spółki osobowej często przysparza problemów interpretacyjnych, zwłaszcza w przedmiocie przyporządkowania takiej czynności do odpowiedniego źródła przychodów na gruncie ustawy o PIT.

Źródła przychodów wspólnika spółki osobowej

Przychody wspólników z udziału w spółce niebędącej osobą prawną (spółka cywilna, spółka partnerska, spółka jawna, spółka komandytowa) uznaje się za przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej, na co wprost wskazuje art. 5b ust 2 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy PIT. Ustawodawca przyjął tym samym koncepcję, zgodnie z którą wszystkie przychody osiągane w związku z wykonywaniem działalności gospodarczej m.in. w ramach spółki osobowej powinny być opodatkowane na zasadach właściwych dla takiej działalności. Oznacza to, że wspólnik spółki jawnej, partnerskiej lub komandytowej – w zależności od rodzaju prowadzonej działalności – może wybrać opodatkowanie w następujących formach:

  • zasady ogólne – skala podatkowa 18% lub 32%,
  • podatek liniowy 19%,
  • ryczałt od przychodów ewidencjonowanych,
  • karta podatkowa.

Na tym tle zagadnienie zbycia udziałów w spółce osobowej stanowi odstępstwo od ogólnej reguły przyporządkowania przychodów do źródła przychodów z działalności gospodarczej. Uzasadnieniem dla takiej klasyfikacji jest treść art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy PIT, stanowiący, że przychody z praw majątkowych są odrębnym źródłem przychodów oraz treść art. 18 ustawy PIT, zgodnie z którą przez przychód z praw majątkowych rozumie się „w szczególności przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów…, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw”. Pomimo zatem, iż ustawa PIT nie wymienia wprost przychodu ze zbycia udziałów jako przychodu z praw majątkowych, to – mając na uwadze brzmienie art. 18 ustawy PIT i zawarty w nim otwarty katalog przychodów z tego źródła – należy je traktować jako przychody z praw majątkowych. Powyższe twierdzenie wpisuje się w ugruntowaną linię orzeczniczą organów podatkowych i stanowisko przedstawicieli doktryny.

Jak ustalić dochód z odpłatnego zbycia udziałów?

Ustalenie wysokości dochodu wspólnika z tytułu zbycia udziałów w spółce nawiązuje do ogólnej zasady opodatkowania, zgodnie z którą dochód stanowi różnicę pomiędzy przychodami z danego źródła a kosztami ich uzyskania. Z kolei przez koszty uzyskania przychodów należy rozumieć wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy PIT. Konsekwencją powyższego jest stosowanie faktycznie poniesionych wydatków wg tzw. wartości historycznej, bez względu na aktualną wartość rynkową przedsiębiorstwa. W podobny sposób należy ustalić wysokość kosztów poniesionych w przypadku nabycia udziałów w spółce w zamian za wkłady niepieniężne (aport). Pomimo że samo wniesienie wkładów niepieniężnych nie wiąże się z ekonomicznym obciążeniem wnoszącego, to już samo poniesienie wydatków na nabycie środka majątkowego należy kwalifikować jako koszt uzyskania przychodu z tytułu zbycia udziału w spółce osobowej.

Wystąpienie wspólnika ze spółki osobowej a PIT – węzłowe kwestie

Zasadniczą różnicą pomiędzy zbyciem udziałów w spółce osobowej oraz wystąpieniem wspólnika z takiej spółki jest charakter stosunku prawnego łączącego spółkę oraz występującego. W przypadku wystąpienia ze spółki, to na spółce ciąży obowiązek wypłaty ewentualnych należności występującemu wspólnikowi, natomiast przy zbyciu udziałów co do zasady pojawia się kolejny (trzeci) podmiot, który nabywa sprzedawane udziały. Wreszcie przepis art. 14 ust. 2 pkt 16 ustawy PIT stanowi wprost, że środki pieniężne otrzymane przez wspólnika spółki niebędącej osobą prawną z tytułu wystąpienia z niej należą do źródła przychodów z działalności gospodarczej. Oznacza to, że tak uzyskane przychody należy opodatkować wedle zasad wynikających z jednej z form opodatkowania wybranej przez podatnika. W konsekwencji opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej – w tym wystąpienia ze spółki osobowej – w formie podatku liniowego może okazać się korzystniejsze podatkowo w przypadku, gdy wysokość dochodów przekroczy górną granicę pierwszego przedziału skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy PIT.

Zeznania podatkowe i wpłata podatku

Reasumując, zbycie udziałów w spółce osobowej – traktowane jako przychód z praw majątkowych – oznacza konieczność złożenia zeznania podatkowego do 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym oraz wpłacenia kwoty podatku w tym terminie. Co istotne, przepisy podatkowe nie nakładają na podatników obowiązku odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy z tytułu dochodów uzyskiwanych w wyniku zbycia praw majątkowych.

Uzyskanie przychodu z tytułu wystąpienia ze spółki osobowej wiąże się natomiast z zastosowaniem ogólnych zasad opodatkowania właściwych dla źródła przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Autor:

radca prawny Robert Nogacki

Kancelaria Prawna Skarbiec specjalizuje się w ochronie majątku, doradztwie strategicznym dla przedsiębiorców oraz zarządzaniu sytuacjami kryzysowymi.

Hasła tematyczne: podatek dochodowy od osób prawnych (cit), spółka osobowa, wystąpienie ze spółki, zbycie udziałów, wspólnik, podatek dochodowy od osób fizycznych (pit)

poprzednie artykuły

Osiągająca w Polsce dochody spółka maltańska chciała zaliczyć ponoszone na wynagrodzenia dyrektorskie wydatki do kosztów uzyskania przychodu. Wystąpiła do fiskusa z wnioskiem o udzielenie informacji co do prawidłowości dokonywanych przez nią w tym zakresie rozliczeń. Fiskus odmówił jednak przeprowadzenia postępowania w przedmiocie wydania interpretacji, powołując się na klauzulę obejścia prawa podatkowego. Spółka zaskarżyła takie rozstrzygnięcie organu, a sąd przychylił się do jej skargi. Wskazał, że rozstrzygnięcie organu nie spełnia wymogów prawa i brak w nim wykazania nawet uzasadnionego przypuszczenia, że opisane przez spółkę zdarzenie może podlegać klauzuli przeciw unikaniu opodatkowania (wyrok WSA w Warszawie z 9 listopada 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 838/18). więcej »

„Odebranie przez organ podatkowy stronie postępowania podstawowych jej praw w postaci odmowy ujawnienia części dokumentacji musi być wnikliwie, konkretnie i wyczerpująco uzasadnione tak, aby nie naruszać naczelnej zasady budowania zaufania do organów podatkowych” – orzekł Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 28 listopada 2019 r., w sprawie, w której organy oskarżyły przedsiębiorcę o udział w karuzeli VAT, utajniając przed nim część zgromadzonych w toku kontroli podatkowej dokumentów (sygn. I FSK 1520/19). więcej »

W myśl najnowszej nowelizacji przepisów Kodeksu postępowania cywilnego postępowania sądowe w sprawach gospodarczych mają trwać maksymalnie 6 miesięcy. Czy rzeczywiście tak będą wyglądały nowe realia? Czy sądy są gotowe na nowe zasady? więcej »

Z początkiem 2020 r. podatnicy powinni przygotować się na obszerne zmiany w rozliczaniu podatku VAT w transakcjach wewnątrzwspólnotowych. Modyfikacje w tym zakresie zostały wprowadzone m.in. przez pakiet przepisów nowelizujących dyrektywę VAT 2006/112/WE, określany mianem „Quick fixes”. Jedna z zasadniczych zmian dotyczy ujednolicenia zasad rozliczania transakcji towarowych w Unii Europejskiej przy użyciu magazynu konsygnacyjnego, nazywanego na gruncie dyrektywy VAT magazynem „call of stock”. Wprowadzenie zmian w tym zakresie jest argumentowane potrzebą wyeliminowania niepewności prawa podatkowego na szczeblu unijnym i zmniejszeniem formalności po stronie przedsiębiorców prowadzących działalność transgraniczną. więcej »

Zawiązana w 2012 r. spółka o zasięgu międzynarodowym, w której przez 7 lat nie ujawniono nigdy żadnych nieprawidłowości, od ponad roku nie mogła odzyskać należnego jej zwrotu VAT, co sprowadziło na nią widmo likwidacji. Firma reprezentowana przez radcę prawnego Roberta Nogackiego z warszawskiej Kancelarii Prawnej Skarbiec wygrała z fiskusem w sądzie, wykazując zarówno brak merytorycznych podstaw do przedłużania terminu zwrotu należnego jej podatku VAT, jak i prawnych z uwagi na nieskuteczność doręczenia postanowienia o przedłużeniu. więcej »

„Sprawnie” działający organ podatkowy potrafi kilkukrotnie bądź też nawet kilkunastokrotnie przedłużać termin zwrotu należnej przedsiębiorcy nadwyżki VAT. Jeden z warszawskich przedsiębiorców, nękany kolejnym takim wydłużaniem kontroli, wniósł na te działania skargę do sądu i uzyskał ochronę. Mimo wyroku organ nie zamierzał jednak zwracać kwoty należnego przedsiębiorcy podatku. Zamiast tego wniósł skargę kasacyjną. więcej »

W postępowaniach dotyczących wydania decyzji administracyjnych organy administracji przyznają prawo do bycia ich stroną (poza podmiotami, których decyzja dotyczy) jedynie tym podmiotom, których interes prawny został naruszony. W wyroku z 6 listopada 2019 r. WSA w Poznaniu uznał to stanowisko organów za błędne. Jak orzekł: „…aby być stroną w postępowaniu administracyjnym, wystarczy, że postępowanie dotyczy interesu prawnego danego podmiotu, nie musi być nawet naruszony ten interes” (sygn. akt IV SA/Po 276/19). więcej »

Budowanie rozsądnej i przemyślanej polityki podatkowej w firmie wymaga stosowania odpowiednich narzędzi prawnych. Jedną z instytucji minimalizujących ryzyko podatkowe w przedsiębiorstwie jest interpretacja indywidualna przepisów prawa podatkowego. Choć w ostatnich latach liczba wydawanych interpretacji maleje, to w kluczowych kwestiach – zwłaszcza tam, gdzie przepisy są niejednoznaczne – wciąż cieszą się one dużym zainteresowaniem wśród podatników. Sprzyja temu nie tylko symboliczna opłata za wydanie interpretacji, ale przede wszystkim ochrona prawna, która wiąże organ odnośnie do zastosowanej wykładni konkretnych przepisów podatkowych. więcej »

Działalność gospodarcza prowadzona za granicą lub choćby posiadanie tam majątku często jest źródłem wielu niejasności podatkowych. Wówczas konieczne jest analizowanie zasad opodatkowania w dwóch państwach. Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania między państwami zasadniczo rozstrzygają, w którym państwie wystąpi obowiązek podatkowy, a w razie możliwości opodatkowania tego samego dochodu w dwóch państwach przewidują określone zasady odliczeń. W praktyce rodzi to jednak wiele problemów. Jeden z nich dotyczy dochodów z nieruchomości, w tym dochodów z ich zbycia. więcej »

W przypadku, gdy nabywane towary i usługi podatnik wykorzystuje zarówno do działalności gospodarczej, jak i poza nią, ustaleniu wartości naliczonego podatku VAT, jaki będzie mógł odliczyć w zakresie prowadzonej działalności, służy tzw. prewspółczynnik VAT (sposób określenia proporcji). Organy podatkowe stoją niejednokrotnie na stanowisku, że w świetle przepisów ustawy o VAT nie jest możliwe zastosowanie różnych sposobów określenia proporcji w odniesieniu do różnych sektorów działalności jednego podatnika. W wyroku z 2 października 2019 r. ze stanowiskiem tym nie zgodził się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który orzekł, że w świetle art. 86 ust. 2a ustawy o VAT „...każde nabycie towarów i usług podatnik powinien rozpatrywać oddzielnie, co ewidentnie wymaga stosowania odrębnych prewspółczynników dla różnych rodzajów prowadzonej działalności i różnych nabyć” (sygn. akt I SA/Kr 851/19). więcej »