Oferta

Kancelaria Prawna Skarbiec zbudowała swoją pozycję oferując usługi, które nie miały dotychczas odpowiednika na polskim rynku,łączące ze sobą doradztwo prawne, podatkowe i finansowe oraz usługi z zakresu szeroko rozumianego wywiadu i kontrwywiadu biznesowego.

 


Do najważniejszych usług Kancelarii należą:

  • ochrona majątku przed przyszłymi wier-
    zycielami
  • rejestracja spółek za granicą i zarządza-
    nie nimi
  • zmiana rezydencji podatkowej
  • powoływanie fundacji prywatnych i trustów
  • reprezentacja w sporach dotyczących zajęcia majątku przez fiskusa
  • reprezentacja i obrona w postępowani-
    ach karnych
  • wsparcie w kontrolach podatkowych i celno-skarbowych
  • prowadzenie postępowań restruktury-
    zacyjnych i upadłościowych
  • sukcesja majątku i planowanie spadkowe
  • wywiad i kontrwywiad gospodarczy

 

Chętnie podejmujemy wyzwanie również wtedy, gdy w grę wchodzą przypadki bezprawia urzędniczego, widmo upadłości firmy, obawa przed oszustwem ze strony kontrahentów (np. karuzele podatkowe), szpiegostwem gospodarczym czy przed wrogim przejęciem. Prowadzimy także w Polsce i za granicą działania operacyjne związane z poszukiwaniem majątku nieuczciwych dłużników.

 

najbliższeszkolenia

Artykuły

16.02.2021

NIE dla samowoli interpretacyjnej. Organy muszą uzasadnić, dlaczego nie zgadzają się z przedsiębiorcą

Spółka podjęła inwestycję budowlaną w postaci centrum handlowego. Jeszcze w czasie trwania budowy nawiązała współpracę z podmiotami zajmującymi się profesjonalnie usługami w zakresie pośrednictwa na rynku nieruchomości oraz komercjalizacji, celem znalezienia najemców powierzchni użytkowych w centrum i doprowadzenia do zawarcia przez spółkę umów najmu. Wydatki na wynagrodzenia z tytułu usług komercjalizacji chciała zaliczać do kosztów uzyskania przychodu i rozliczać w różnych latach podatkowych, proporcjonalnie do okresów, w których uzyskiwać będzie przychody z najmu. Ale fiskus uznał te wydatki za jednorazowe, które spółka zobowiązana jest również jednorazowo rozliczyć w momencie ich poniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie przyznał rację przedsiębiorcy.

Usługi komercjalizacji

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w 2015 r., w ramach użytkowania wieczystego, nabyła składającą się z sześciu działek i budynku domu towarowego nieruchomość. W październiku 2016 r. uzyskała pozwolenie na budowę centrum biurowo-konferencyjno-hotelowego, z wykorzystaniem posadowionego już na nieruchomości budynku. W 2020 r. budowa dobiegła końca, ale jeszcze w czasie jej trwania spółka nawiązała współpracę z profesjonalnymi pośrednikami w obrocie nieruchomościami oraz w zakresie komercjalizacji inwestycji, celem znalezienia najemców powierzchni nowo wybudowanego centrum, przy uwzględnieniu jak najkorzystniejszych stawek czynszu. Spółce zależało na zawarciu jak największej liczby długoterminowych umów najmu. W ramach usług komercjalizacji do zadań zleceniobiorców należało:

a) prowadzenie aktywnej reklamy;

b) ofertowanie usług najmu;

c) przeprowadzanie spotkań biznesowych wraz z prezentacją oferty najmu;

d) przedstawienie spółce potencjalnych najemców i proponowanych parametrów najmu;

e) prowadzenie negocjacji w imieniu spółki;

f) przygotowanie umów najmu;

g) wsparcie w procesie wydania najemcom lokali.

Wynagrodzenie success fee i ryczałtowe

Umowy zawierane były na okres dłuższy niż 12 miesięcy, a pierwsze, dzięki skutecznym działaniom komercjalizacji, już pod koniec 2019 r., kiedy to centrum rozpoczęło swoją działalność. Spółka, zaliczając wydatki na usługi komercjalizacji do kosztów uzyskania przychodu, ewidencjonowała je następująco:

1) jako poniesione do 31 grudnia 2019 r., na które składały się zryczałtowane wynagrodzenia okresowe, płatne za miesięczne okresy współpracy w procesie komercjalizacji oraz za nadzór prawny nad treścią zawieranych umów, a także tzw. success fee, czyli wynagrodzenia za efektywne działania, które doprowadziły do podpisania umów najmu:

a) succes fee, które można było przypisać bezpośrednim najemcom, rozliczane było proporcjonalnie do czasu trwania danej umowy najmu, za zawarcie której wynagrodzenie zostało wypłacone; przykładowo przy umowie zawartej na okres 36 miesięcy spółka dokonuje odpisów miesięcznych w wysokości 1/36 kwoty wynagrodzenia wypłaconego za usługi komercjalizacji, począwszy od miesiąca, w którym rozpoczęto realizację umowy najmu;

b) wynagrodzenia zryczałtowane za miesiąc działań komercjalizacyjnych, których nie można było przypisać konkretnemu najemcy, spółka rozliczała następująco:

a. najpierw dzieliła sumę tego wynagrodzenia przez powierzchnię, na którą do końca 2019 r. zostały zawarte umowy najmu, a następnie otrzymaną wartość kosztu nabycia usług komercjalizacji przypadającą na 1 m2 wynajętej powierzchni mnożyła przez wynajętą na rzecz danego klienta powierzchnię, rozliczając w okresie trwania z tym najemcą umowy, począwszy od pierwszego miesiąca, w którym umowę najmu zawarto;

2) jako wydatki poniesione po 1 stycznia 2020 r., również identyfikowane jako zryczałtowane, miesięczne wynagrodzenia oraz „success fee” – spółka zalicza wydatki na wynagrodzenia za usługi komercjalizacji tą samą metodą, co w pkt 1, z tym że do kosztów uzyskania przychodu zaliczała je dopiero po wynajęciu powierzchni i przyjęciu jej przez najemcę do użytkowania, a więc od momentu powstania przychodu z danej umowy najmu zawartej od 1 stycznia 2020 r.

Zdaniem organu spółka źle rozlicza koszty usług komercjalizacji

Organ podatkowy zgodził się, że wydatki na wynagrodzenia za nabyte usługi komercjalizacji stanowią koszt uzyskania przychodu. Jednocześnie stwierdził, że spółka nieprawidłowo je rozlicza w czasie, zarówno w odniesieniu do wynagrodzeń succes fee, jak i zryczałtowanych. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał przedmiotowe wydatki za pośrednie koszty uzyskania przychodu, związane ogólnie z działalnością gospodarczą spółki, gdyż nie można ich przypisać do konkretnego przychodu. Spółka wypłaca zleceniobiorcom wynagrodzenia za usługi mające na celu pozyskanie dla niej najemców, w związku z czym nie mają znaczenia umowy najmu powierzchni w centrum handlowym ani czas, na jaki zostały zawarte. Wynagrodzenia te mają charakter jednorazowej gratyfikacji za wykonaną usługę pozyskania klienta, stąd ich koszty powinny być rozliczone jednorazowo w momencie poniesienia, czyli na dzień ujęcia kosztu w księgach rachunkowych, i nie mogą być rozbijane na okres przekraczający rok podatkowy.

Przepis jest precyzyjny, trudno zrozumieć proces myślowy organu

Wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, spółka wskazała na art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym koszty pośrednie mające związek z przychodami powstającymi na przestrzeni kilku lat podatkowych powinny zostać rozliczone w czasie, proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. Sąd podzielił stanowisko spółki, stwierdzając, iż sposób kwalifikacji kosztów uzyskania przychodów został precyzyjnie określony w art. 15 ust. 4d ustawy o CIT. Aby rozliczać go proporcjonalnie do okresu, którego dotyczy, muszą zostać spełnione dwie przesłanki: koszt pośredni musi dotyczyć okresu przekraczającego jeden rok podatkowy, a określenie, jaka jego część skorelowana jest z którymś z lat podatkowych, jest niemożliwe. Zdaniem WSA nie ma wątpliwości co do tego, że w niniejszej sprawie obie przesłanki zostały spełnione. Sąd, uchylając zaskarżoną przez spółkę interpretację, zwrócił organowi podatkowemu uwagę, że:

„Nie może interpretacja opierać się na zacytowaniu przepisu i – bez odniesienia się do wykładni strony wnioskującej, zawierać konstatację stanowiącą, że kwestionowane wypłaty za usługi Komercjalizacji nie są w żaden sposób związane z uregulowanym w umowach zawieranych z przyszłymi najemcami czasem trwania najmu lokalu i tym samym, poniesione wydatki nie dotyczyły okresu przekraczającego rok podatkowy. Ostateczne stanowisko organu interpretacyjnego ma bowiem odzwierciedlać cały sposób procesu myślowego, jaki towarzyszył tej konstatacji” (wyrok WSA w Szczecinie z 3 grudnia 2020 r., sygn. akt I SA/Sz 663/20).

Podsumowanie

Nie ma tak łatwo. Organy podatkowe, wydając swoje rozstrzygnięcia wbrew przedsiębiorcom, muszą uzasadnić, co leży u podstaw nieprzychylnego podatnikowi działania. Przynajmniej dopóty, dopóki na drodze do takiej pełnej swobody i samowoli autorytarnego rozumienia prawa podatkowego stoją jeszcze sądy.

Autor: Kinga Hanna Stachowiak – Wspólnik Zarządzający w Kancelarii Prawnej Skarbiec specjalizującej się w ochronie majątku, doradztwie strategicznym i zarządzaniu sytuacjami kryzysowymi. Prezes Zarządu spółek z branży nieruchomości i consultingu biznesowego.

 

Hasła tematyczne: koszty uzyskania przychodów, podatek dochodowy od osób prawnych (cit)

poprzednie artykuły

Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych oraz karta podatkowa są dwiema uproszczonymi formami rozliczania podatku dochodowego. Zasady wpłacania podatku oraz jego kalkulacji znacznie się różnią w przypadku tych form. Podatnicy decydujący się na skorzystanie z tych form opodatkowania powinni więc wiedzieć, z jakimi obowiązkami wiąże się prawidłowe rozliczenie podatku oraz czego wymagają urzędy skarbowe. więcej »

Ciekawą sprawę rozpoznał w styczniu tego roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach. Dotyczyła ona tzw. podatku u źródła. Niemiecka spółka zaciągnęła pożyczkę w niemieckim banku na zakup nieruchomości w Polsce. Pomimo iż odsetki od tej pożyczki alokowała do źródła przychodu leżącego w Polsce, była pewna, że nie będzie zobowiązana do pobierania podatku dochodowego z tytułu wypłaty odsetek, bo żaden z podmiotów nie jest rezydentem podatkowym Polski. Fiskus był jednak przeciwnego zdania, stwierdzając, że skoro spółka sama przyznaje, iż odsetki mają związek z nieruchomością położoną w Polsce, to i źródło dochodu jest położone w Polsce. Gliwicki sąd orzekł, że to organ jest w błędzie. więcej »

Składy podatkowe to miejsca o szczególnym statusie akcyzowym, pozwalające na odsunięcie w czasie obowiązku zapłaty podatku akcyzowego. Zawieszenie poboru akcyzy to sytuacja, gdzie pomimo zaistnienia obowiązku podatkowego nie powstaje zobowiązanie podatkowe, co w praktyce oznacza odroczenie zapłaty akcyzy.  W związku z tym działalność składów podatkowych jest ściśle regulowana przepisami ustawy oraz rozporządzeń. W szczególności uregulowana jest definicja składu podatkowego, warunki jego prowadzenia, a także proces uzyskiwania zezwolenia. więcej »

Nikt nie jest nieomylny, jednak czasami błąd może skutkować poważnymi konsekwencjami. Skierowanie decyzji podatkowej przez organ nie do tego podmiotu, co należy, stanowi przesłankę nieważności takiej decyzji. Czy taka sytuacja jest jednak możliwa? Czy może się zdarzyć, że organ przeprowadzi postępowanie i wyda decyzję wobec błędnego podmiotu? Co zrobić, jeśli tak się stanie? więcej »

Wprowadzenie do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ograniczenia w zaliczeniu do kosztów podatkowych, w przypadku nabycia niektórych usług od podmiotów powiązanych (art. 15e ustawy o CIT), spowodowało liczne wątpliwości podatników oraz bardzo dużą liczbę wniosków o wydanie interpretacji przepisów. Duża część tych wniosków dotyczyła bardzo szerokiej kategorii usług informatycznych. Pomimo iż usługi te nie zostały wymienione bezpośrednio w treści przepisu, to znaczna ich część podlega limitowaniu. więcej »

Samo ustalenie cen między spółkami powiązanymi w sposób inny niż wobec podmiotów niezależnych nie stanowi przesłanki do objęcia opodatkowaniem potencjalnych dochodów spółki. Organy podatkowe, chcąc zyskać uprawnienie do zanegowania warunków transakcji uzgodnionych przez podmioty powiązane i dokonując w zamian na własną rękę doszacowania ustalonych przez przedsiębiorców cen i marż, muszą udowodnić, że owe uzgodnienia nie miały uzasadnienia gospodarczego dla tych podmiotów, a ich celem było jedynie uchylanie się od opodatkowania – orzekł w wyroku z 2 grudnia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie (sygn. akt I SA/Sz 604/20). więcej »

Spółka eksportowała towary poza granice Unii Europejskiej za pośrednictwem Poczty Polskiej. Jako że wygenerowane w jej systemie elektroniczne potwierdzenie nadania nie należy do wskazanego w ustawie o VAT katalogu dokumentów celnych potwierdzających wywóz towarów poza terytorium UE, choć w rzeczywistości wywóz ten potwierdza, spółka wystąpiła do organu skarbowego z zapytaniem, czy będzie on wystarczający do zachowania przez nią prawa do zastosowania zerowej stawki VAT w eksporcie. więcej »

Spółka zawarła umowę o utworzeniu grupy kapitałowej z innymi spółkami na okres 2 lat. Przed zawiązaniem grupy nie rozliczyła swoich strat podatkowych. Zwróciła się więc do organu skarbowego z pytaniem, czy po rozwiązaniu grupy będzie mogła to zrobić w 5-letnim okresie, o którym mowa w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Fiskus stwierdził, że przystępując do grupy, spółka straciła prawo do takiego rozliczenia na cały okres istnienia grupy i uczestnictwa w niej spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jednak, że to organ skarbowy jest w błędzie i w okresie trwania grupy termin na rozliczenie przez spółkę straty nie będzie ulegał upływowi. więcej »

Firmy eksportujące towar poza Unię Europejską mają wątpliwości co do tego, jaką stawkę VAT zastosować do naliczonych dodatkowych opłat związanych z dostawą takich jak opłaty za transport czy koszty pakowania. Dokładniej rzecz biorąc, chodzi o to, czy 0% stawkę VAT z tytułu wywozu towaru przedsiębiorcy mogą stosować również do tych opłat dodatkowych. Przychylną dla firm interpretację dnia 11 stycznia 2021 r. wydał Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej. więcej »

Wydana z końcem stycznia opinia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przypomina przedsiębiorcom, że mogą oni dochodzić od organów podatkowych zapłaty odsetek za zwłokę w zwrocie VAT nie tylko, gdy organ przedłuża zwrot celem weryfikacji jego zasadności, ale także, gdy to sam przedsiębiorca skoryguje złożoną już deklarację VAT, i w wyniku tego powstanie nadwyżka w podatku od towarów i usług uprawniająca do zwrotu. Mimo złożenia tej korekty oraz jej przyjęcia organ ociąga się ze zwrotem. więcej »