Zastąpione przez Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 26 lipca 2006 r. w sprawie zeznań podatkowych składanych przez podatników podatku od spadków i darowizn od 16.08.2006 r. (Dz. U. Nr 139 poz. 988 z 4.08.2006 r.)
Na podstawie art. 85 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 i Nr 160, poz. 1083, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 11, poz. 95 i Nr 92, poz. 1062. z 2000 r. Nr 94. poz. 1037, Nr 116. poz. 1216. Nr 120 poz. 1268 i Nr 122. poz. 1315 oraz z 2001 r. Nr 16. poz. 166 i Nr 39, poz. 459) zarządza się, co następuje:
§ 1. 1. Podatnicy podatku od spadków i darowizn są zobowiązani do składania zeznań podatkowych o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych tytułem:
1) spadku;
2) darowizny;
3) zasiedzenia;
4) nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
5) zachówku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w postaci powołania do spadku albo w postaci zapisu;
6) praw do wkładów oszczędnościowych na podstawie dyspozycji wkładcy na wypadek jego śmierci,
7) dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek jego śmierci.
2. W zeznaniu, o którym mowa w ust. 1, należy wymienić:
1) dane podatników zobowiązanych do złożenia zeznania:
a) imiona, nazwiska, adresy, numery identyfikacji podatkowej (NIP),
b) stosunek osobisty nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe,
c) wielkość nabytego udziału;
2) imię i nazwisko oraz ostatni adres zamieszkania spadkodawcy lub odpowiednio darczyńcy, wkładcy wkładów oszczędnościowych, uczestnika funduszu inwestycyjnego otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego, zbywcy (strony) w umowie o zniesienie współwłasności lub ugody w tym przedmiocie;
3) nabyte rzeczy znajdujące się w kraju i prawa majątkowe podlegające wykonaniu w kraju, miejsce położenia tych rzeczy lub wykonywania praw majątkowych oraz ich wartość rynkową, określoną według stanu na dzień nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku podatkowego;
4) nabyte rzeczy znajdujące się za granicą i prawa majątkowe podlegające wykonaniu za granicą, miejsce położenia tych rzeczy lub wykonywania praw majątkowych oraz ich wartość rynkową, określoną według stanu na dzień nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku podatkowego;
5) długi i ciężary obciążające nabyte rzeczy i prawa majątkowe i ich wartość, a także dołączone do zeznania dokumenty potwierdzające ich istnienie, a przy nabyciu w drodze zasiedzenia wartość nakładów poniesionych na rzecz podczas biegu zasiedzenia.
3. Do zeznania należy dołączyć dokumenty mające wpływ na określenie podstawy opodatkowania potwierdzające:
1) nabycie rzeczy i praw majątkowych, w szczególności mogą to być: orzeczenie sądu, testament, umowa, ugoda, zaświadczenie banku o nabyciu praw do wkładu oszczędnościowego na podstawie dyspozycji wkładcy lub zaświadczenie towarzystwa funduszy inwestycyjnych o nabyciu jednostek uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek jego śmierci;
2) posiadanie przez zbywcę tytułu prawnego do rzeczy i praw majątkowych wymienionych w zeznaniu;
3) istnienie długów i ciężarów, obciążających nabyte rzeczy i prawa majątkowe, a przy nabyciu w drodze zasiedzenia poniesienie nakładów na rzecz przez nabywcę podczas biegu zasiedzenia.
4. Obowiązek składania zeznań podatkowych, o których mowa w ust. 1, nie dotyczy przypadków, w których obowiązek pobrania podatku ciąży na płatniku.
§ 2. 1. Zeznania podatkowe, o których mowa w § 1 ust. 1, należy składać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie miesiąca od dnia powstania obowiązku podatkowego.
2. Jeżeli darowiznę ustanowiono za granicą, zeznanie podatkowe o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych należy złożyć w ciągu miesiąca od dnia, w którym sprowadzono do kraju dokument sporządzony na obszarze obcego państwa, albo od dnia dopuszczenia do obrotu w rozumieniu prawa celnego, jeżeli przedmiot darowizny sprowadzono do kraju.
3. Jeżeli osoba, która złożyła zeznanie, dowiedziała się następnie, że nabyła własność rzeczy lub praw majątkowych niewymienionych w zeznaniu, lub jeżeli wyszły na jaw okoliczności uzasadniające ustalanie zobowiązania podatkowego w kwocie wyższej od wykazanej w zeznaniu, jest ona obowiązana złożyć uzupełniające zeznanie podatkowe temu organowi, któremu złożono pierwotne zeznanie, w terminie 14 dni, licząc od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach powodujących obowiązek złożenia uzupełniającego zeznania podatkowego.
§ 3. Jeżeli przedmiot opodatkowania stał się współwłasnością dwóch lub więcej podatników, mogą oni złożyć jedno wspólne zeznanie, zaopatrzone w podpisy wszystkich obowiązanych do złożenia zeznania. Jeżeli jednak miejsce zamieszkania lub pobytu niektórych spośród osób obowiązanych do złożenia zeznania jest nieznane albo jeżeli niektóre z tych osób posiadają miejsce zamieszkania lub pobytu poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, złożone łącznie zeznanie może nie zawierać podpisu tych osób, jeżeli składający zeznania posiada ich pełnomocnictwo.
§ 4. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
