Szukaj
Wykop ten artykuł Dołącz do nas na Facebooku
REKLAMA

Ważne informacje w serwisie:




Aktualności:

wszystkie aktualności »

Artykuły: Działalność gospodarcza

28.09.2018

NSA: Działalność kulturalna czy działalność gospodarcza?

Działalność kulturalna określona w art. 1 ust. 1 Ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu odrębnych przepisów. Oznacza to, że wszystkie podmioty prowadzące działalność kulturalną są opodatkowane tak, jak podmioty nieprowadzące działalności gospodarczej, a więc według stawek pozostałych.

Teza

Spółka kapitałowa, której statutowym celem jest działalność w charakterze wytwórni filmowej nie prowadzi działalności kulturalnej w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2001 r. Nr 13, poz. 123, ze zm.), a znajdujące się w jej posiadaniu grunty i budynki, jako będące w posiadaniu przedsiębiorcy prowadzącego działalność gospodarczą, o której stanowi art. 1a pkt 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 121, poz. 844, ze zm.), podlegają opodatkowaniu według najwyższych stawek podatku od nieruchomości.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Maciej Jaśniewicz (sprawozdawca), Sędziowie: NSA Stanisław Bogucki, NSA Sławomir Presnarowicz, Protokolant Szymon Mackiewicz, po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2018 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej A. sp. z o.o. z siedzibą w N. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 marca 2016 r. sygn. akt I SA/Kr 81/16 w sprawie ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w N. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 27 listopada 2015 r. [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za lata od 2010 do 2015 oddala skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

1. Wyrokiem z dnia 8 marca 2016 r., sygn. akt I SA/Kr 81/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w N. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 27 listopada 2015 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za lata od 2010 do 2015. Treść uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia dostępna jest na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl/ (dalej zwana: "CBOSA").

2.1 Skargę kasacyjną od powyższego rozstrzygnięcia złożył pełnomocnik skarżącej, zaskarżając wyrok w całości wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i rozpoznanie skarg. Autor skargi kasacyjnej na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej zwana: "p.p.s.a.") zarzucił:

- naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 1 ust. 1 w zw. z art. 2 w zw. z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2001 r. Nr 13, poz. 123, ze zm. dalej zwana: "u.o.p.d.k.") polegające na przyjęciu, że osoba prawna, której podstawowym, statutowym przedmiotem działalności jest działalność w charakterze wytwórni filmowej i która działalność w tym charakterze faktycznie prowadzi, nie prowadzi działalności kulturalnej w rozumieniu tej ustawy;

- naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 5 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 121, poz. 844, ze zm., dalej zwana: "u.p.o.l.") w zw. z art. 3 ust. 2 w zw. z art. 3 ust. 3 u.o.p.d.k. polegające na przyjęciu, że do opodatkowania podatkiem od nieruchomości działek należących do strony skarżącej należy stosować podstawy opodatkowania właściwe dla budynków i budowli zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej lub związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej;

- naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 1 i art. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o kinematografii (Dz. U. z 2005 r. Nr 132, poz. 1111 ze zm.; zwana dalej: "ustawa o kinematografii") w zw. z art. 1 ust. 1 u.o.p.d.k. polegające na przyjęciu, że działalność w zakresie produkcji filmów nie może być działalnością kulturalną polegającą na tworzeniu kultury, jako że ustawa o kinematografii odróżnia niezdefiniowaną twórczość filmową od innej działalności w dziedzinie kinematografii;

- naruszenie prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 69 ust. 1 w zw. z art. 1 ust. 1 i art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 666 ze zm., zwana dalej: "ustawa o prawie autorskim") oraz art. 1 ust. 1 u.o.p.d.k. polegające na przyjęciu, że w przypadku produkcji filmowej jedynie osoby wymienione w art. 69 ust. 1 ustawy o prawie autorskim prowadzić mogą działalność kulturalną polegającą na tworzeniu kultury, w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.o.p.d.k.;

- naruszenie prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2010 r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych do klasyfikacji działalności skarżącej jako działalności kulturalnej, w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.o.p.d.k., podczas gdy klasyfikacja działalności strony skarżącej na gruncie u.o.p.d.k. nie jest uzależniona od klasyfikacji budynków, znajdujących się na nieruchomości, na której działalność jest prowadzona, a działalność kulturalna w rozumieniu ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej może być prowadzona niewątpliwie także w budynkach innych niż ogólnodostępne;

- naruszenie prawa materialnego, poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 45b ustawy z dnia 16 lipca 1987 r. o państwowych instytucjach filmowych (Dz. U. z 2007 nr 102 poz. 710 ze zm., dalej zwana: "ustawa o państwowych instytucjach filmowych") w zw. z art. 18 ust. 1 pkt 7 ustawy o kinematografii, art. 28, art. 21 ust. 4, art. 24 ust. 1, art. 20 ust. 2, art. 27a oraz art. 45a ustawy o państwowych instytucjach filmowych polegające na przyjęciu, że przepisy te mogą stanowić kryterium różnicujące przy kwalifikacji czy strona skarżąca prowadzi działalność kulturalną, w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.o.p.d.k. w sytuacji, gdy przedmiot tej działalności jest tożsamy z przedmiotem działalności państwowych instytucji filmowych;

- naruszenie prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz. U. z 2008 nr 207 poz. 1293 ze zm., zwane dalej: "rozporządzenia PKWiU"), jako przepisu, który miałby zmienić regulacje rangi ustawowej i który kwalifikuje działalność jako działalność gospodarczą, co w żaden sposób z niego nie wynika.

2.2. Organ w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o jej oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

3.1. Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.

3.2. Stosownie do art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, z urzędu zaś bierze pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Analiza akt sprawy wskazuje, że nie zachodzi żadna z przesłanek wskazanych w art. 183 § 2 p.p.s.a. Rozważania Naczelnego Sądu Administracyjnego mogą zatem dotyczyć jedynie naruszeń przepisów wskazanych w skardze kasacyjnej.

3.3. W skardze kasacyjnej powołano tylko jedną z przewidzianych w art. 174 p.p.s.a. podstaw kasacyjnych, a mianowicie dotyczącą zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego (art. 174 pkt 1 p.p.s.a.). Nie są zatem na obecnym etapie postępowania kwestionowane ustalenia faktyczne dokonane przez organy podatkowe i zaakceptowane przez Sąd I instancji. Ponadto należy zauważyć, że w skardze kasacyjnej podniesiono w zakresie naruszenia prawa materialnego także zarzuty niewłaściwego zastosowania poszczególnych przepisów, który nie powinien być utożsamiany z błędną wykładnią, choć obydwie postacie naruszenia prawa wskazane w art. 174 pkt 1 p.p.s.a. mogą pozostawać ze sobą w funkcjonalnym związku (por. np. wyrok NSA z dnia 10 lipca 2007 r., sygn. akt II FSK 886/06, publ. CBOSA). Dla oceny zarzutu naruszenia prawa materialnego istotne jest wskazanie w skardze kasacyjnej na czym polegała dokonana przez sąd administracyjny pierwszej instancji błędna wykładnia lub niewłaściwe zastosowanie oraz jaka powinna być prawidłowa wykładnia i właściwe zastosowanie. Z uzasadnienia skargi kasacyjnej wynika zaś, że w odniesieniu do przywołanych podstaw kasacyjnych kwestionowane jest nie tyle niewłaściwe zastosowanie poszczególnych przepisów prawa materialnego, które miałoby polegać na wadliwym uznaniu, że ustalony w sprawie konkretny stan faktyczny odpowiada abstrakcyjnemu stanowi faktycznemu określonemu w hipotezie normy prawnej, lecz to, że negowana jest prawidłowa wykładnia wskazanych przepisów prawa materialnego w ich wzajemnym powiązaniu. Ponadto należy zauważyć, że podnoszenie zarzutów niewłaściwego zastosowania przepisów prawa materialnego w oparciu o podstawę z art. 174 pkt 1 p.p.s.a. nie jest skuteczne w przypadkach, gdy strona chce zakwestionować wadliwe według jej oceny ustalenia stanu faktycznego. Próba zatem zwalczenia ustaleń faktycznych, uznanych za prawidłowe w zaskarżonym skargą kasacyjną wyroku, nie może nastąpić przez zarzut naruszenia prawa materialnego (por. np. wyroki NSA z 11 lipca 2017 r., sygn. akt II FSK 1633/15 oraz II FSK 1690/15, publ. CBOSA). Ponadto w orzecznictwie i literaturze podkreśla się, że nie ma możliwości skutecznego powoływania się na zarzut niewłaściwego zastosowania prawa materialnego w sytuacji, gdy nie zakwestionowano równocześnie ustaleń stanu faktycznego, na których oparto zaskarżone rozstrzygnięcie. Wynika to bowiem z okoliczności, że błędne zastosowanie (niezastosowanie) przepisów materialnoprawnych zasadniczo pozostaje w ścisłym związku z ustaleniami stanu faktycznego sprawy i może być wykazane pod warunkiem wcześniejszego obalenia tych ustaleń czy też dowiedzenia ich wadliwości (por. M. Niezgódka-Medek, w: B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2016, s. 759; wyrok NSA z 5 września 2014 r., sygn. akt I OSK 1119/13, publ. CBOSA).

3.4. Niezależnie od tego należy wskazać na wstępie, że z ustaleń faktycznych, które jak wynika z treści skargi kasacyjnej nie są w ogóle kwestionowane, a które stały się podstawą podejmowanych decyzji i stosowan...

DOSTĘP DO PEŁNEJ TREŚCI SERWISU WWW.PODATKI.BIZ JEST BEZPŁATNY
WYMAGANE JEST JEDNAK ZALOGOWANIE DO SERWISU.
UŻYTKOWNICY ZALOGOWANI MOGĄ RÓWNIEŻ DODAWAĆ KOMENTARZE.

Jeżeli jeszcze nie jesteś zarejestrowany, zapraszamy
do wypełnienia krótkiego formularza rejestracyjnego.

REJESTRACJA

dla nowych użytkowników

LOGOWANIE

dla użytkowników podatki.biz

podaj e-mail:
wprowadź hasło:

zapomniałem hasła | problemy z logowaniem

DLACZEGO WARTO SIĘ ZAREJESTROWAĆ DO SERWISU PODATKI.BIZ?

Otrzymujesz całkowicie bezpłatny stały dostęp do wielu informacji, między innymi do:

  • ujednolicanych na bieżąco aktów prawnych (podatki, ubezpieczenia społeczne i działalność gospodarcza)
  • narzędzi: powiadamiania o nowych przepisach, zmianach w przepisach i terminach
  • kalkulatorów i baz danych
  • działów tematycznych zawierających poglębione informacje na interesujące Cię tematy; omówienia, odpowiedzi na najczęściej pojawiające się pytania
  • strony osobistej, na której znajdziesz aktualne informacje przeznaczone dla osoby o Twoim profilu zawodowym. Dodatkowo będziesz mógł edytować własną listę zakładek w celu szybszego docierania do szczegółowej informacji
  • newslettera informującego regularnie o wydarzeniach związanych z podatkami i działalnością gospodarczą

Czas rejestracji - ok. 1 min

Uwaga

Podczas rejestracji nie zbieramy żadnych szczegółowych danych personalnych i teleadresowych. W każdej chwili możecie usunąć trwale i bezpowrotnie dane dotyczące Waszego konta. Przed rejestracją prosimy o zapoznanie się z regulaminem »