Szukaj
Wykop ten artykuł Dołącz do nas na Facebooku
REKLAMA

Ważne informacje w serwisie:




Aktualności:

wszystkie aktualności »

Artykuły: Zobowiązania podatkowe, czyli jak płacić podatki

25.06.2008

Orzecznictwo podatkowe: Protokół kontroli nie jest protokołem z czynności urzędowych

W świetle art. 290 § 2 O.p. nie ma obowiązku podpisywania przez kontrolowanego protokołu kontroli, lecz na podstawie art. 290 § 6 O.p. koniecznym jest doręczenie kontrolowanemu jednego egzemplarza protokołu kontroli, w celu powiadomienia go o jego treści i stworzenia gwarancji obrony przez niego swoich interesów. Na podstawie art. 292 O.p. do protokołu kontroli nie ma odpowiedniego zastosowania art. 173 § 2 O.p.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Artur Mudrecki Sędziowie Sędzia del. WSA Jerzy Płusa Sędzia NSA Janusz Zubrzycki (spr.) Protokolant Karolina Szulc po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2008 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej P S.A. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 grudnia 2006 r., sygn. akt I SA/Po 59/06 w sprawie ze skargi P S.A. w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 23 listopada 2005 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik i listopad 2000 r.:

1. oddala skargę kasacyjną,
2. zasądza od P S.A. w W. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w P. kwotę 2. 700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

1. Wyrok Sądu pierwszej instancji i przedstawiony przez ten Sąd tok postępowania przed organami podatkowymi.

1.1. Wyrokiem z dnia 5 grudnia 2006 r., sygn. akt I SA/Po 59/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę P S.A. w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 23 listopada 2005 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik i listopad 2000 r.

1.2. Sąd pierwszej instancji przedstawił następujący stan faktyczny ustalony przez organy podatkowe w niniejszej sprawie.

1.3. Postępowanie przeprowadzone u podatnika wykazało, że w październiku i listopadzie 2000 r. zawyżył on podatek naliczony wskutek odliczenia podatku wynikającego z 26 faktur wystawionych przez firmę o nazwie R sp. z o. o., mających dokumentować transakcje nabycia oleju napędowego. W trakcie postępowania stwierdzono jednak, że ww. faktury nie odzwierciedlają rzeczywiście dokonanych transakcji. Ustalono bowiem, że T. K. - jako osoba trzecia wobec podmiotów widniejących na fakturach, przekazywał skarżącej spółce egzemplarze tychże faktur z pieczęciami firmy R. Zapłata za fikcyjny towar następowała w formie gotówkowej, bez pokwitowania i w kwotach innych, niż wpisane na fakturach. Wobec powyższych ustaleń Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w P. określił spółce nadwyżkę podatku należnego nad naliczonym podlegającą wpłacie do urzędu skarbowego za październik i listopad 2000 r. oraz ustalił dodatkowe zobowiązanie podatkowe za ww. okresy rozliczeniowe.

1.4. W odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji pełnomocnik spółki podniósł zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego, w oparciu o które wydano kwestionowane rozstrzygnięcie, przepisów postępowania, w szczególności tych regulujących procedurę dowodową, jak również przepisów normujących właściwość organów podatkowych.

1.5. Dyrektor Izby Skarbowej po przeprowadzeniu postępowania uzupełniającego utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu podał, że stan faktyczny sprawy został ustalony w sposób prawidłowy, z uwzględnieniem stosownych przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 8, poz. 60 ze zm.), dalej zwana "O.p.". Organ odwoławczy wskazał, że z poczynionych ustaleń bezsprzecznie wynika, że faktury dokumentujące transakcje kupna oleju napędowego były fikcyjne, co znajduje także potwierdzenie w wyroku Sądu Rejonowego w K. z dnia 21 czerwca 2005 r., sygn. akt [...]. Wobec powyższego organ odwoławczy uznał, że w związku z treścią § 50 ust. 4 pkt 5 lit. a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 109, poz. 1245 ze zm.), dalej zwane "rozporządzeniem MF z 22 grudnia 1999 r.", spółce nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z kwestionowanych faktur. Dyrektor Izby Skarbowej nie dopatrzył się także uchybień w zakresie przepisów o właściwości organów podatkowych.

2. Skarga do Sądu pierwszej instancji.

2.1. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu spółka wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji organu odwoławczego z uwagi na naruszenie przepisów o właściwości, bądź o uchylenie tej decyzji oraz o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania.

2.2. Skarżonej decyzji zarzucono uchybienie przepisom prawa materialnego, tj. art. 19 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.), dalej zwana "u.p.t.u. z 1993 r." w zw. z § 50 ust. 4 pkt 5 lit. a rozporządzenia MF z 22 grudnia 1999 r., przez pozbawienie spółki prawa do odliczenia podatku naliczonego; art. 109 ust. 4 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), dalej zwana "u.p.t.u. z 2004 r." przez zastosowanie tego przepisu w odniesieniu do stanu faktycznego sprzed jego wejścia w życie. Dodatkowo podniesiono, że przepisy polskiej ustawy podatkowej dopuszczające ustalenie dodatkowego zobowiązania podatkowego są sprzeczne z regulacjami VI Dyrektywy Rady.

Nadto wskazano na uchybienie art. 173 § 2 w zw. z art. 292 i art. 290 § 6 O.p., polegające na sporządzeniu i doręczeniu pełnomocnikom strony protokołu kontroli skarbowej bez podpisu właściwej osoby dla kontrolowanego. W tej części pełnomocnik wskazał, że organy naruszyły zasadę legalizmu wyrażoną w art. 120 O.p.

Organom podatkowym zarzucono również naruszenie art. 15 § 1 O.p., w wyniku wszczęcia postępowania na podstawie upoważnienia z dnia 17.11.2004 r, co skutkowało uchybieniem przepisom o właściwości rzeczowej i miejscowej (tj. naruszenie art. 31 ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 27 czerwca 2003 r. o utworzeniu Wojewódzkich Kolegiów Skarbowych oraz o zmianie niektórych ustaw regulujących zadania i kompetencje organów oraz organizację jednostek organizacyjnych podległych ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych (Dz. U. Nr 137, poz. 1302). W ocenie strony w przypadku prowadzonych przez organy kontroli skarbowej postępowań wszczętych a niezakończonych przed 1 września 2003 r., organem właściwym stał się Naczelnik Urzędu Skarbowego w W. (w związku z art. 5 ust. 9b ustawy z dnia 21.06.1996 r. o urzędach i izbach skarbowych - Dz. U. Nr 106, poz.489 - ze zm.). W ocenie strony powyższe narusza także przepis art. 210 § 1 pkt 6 O.p.

Skarżąca dodatkowo podniosła zarzut uchybienia art. 83 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 2.07.2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1807 ze zm.), poprzez przekroczenie 8 - tygodniowego terminu trwania kontroli oraz art. 79 ust. 5 tej ustawy stwierdzającego, że ramy kontroli nie mogą wykraczać poza zakres wskazany w upoważnieniu, a nadto art. 24 ust. 2 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz. U. Nr 8, poz. 65 ze zm.), dalej zwana "u.o.k.s." oraz art. 123 § 1 O.p., w zw. z art. 31 ust. 1 ustawy o kontroli skarbowej, wskutek wydania decyzji bez wyznaczenia stronie 7 - dniowego terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego.

2.3. W odpowiedzi Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując jednocześnie dotychczasowe stanowisko w sprawie.

3. Uzasadnienie rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji.

3.1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uznał zarzuty skargi za bezzasadne.

3.2. W pisemnych motywach rozstrzygnięcia Sąd w pierwszej kolejności podkreślił, że ustalenia organów podatkowych w zakresie stanu faktycznego sprawy nie budzą żadnych wątpliwości. W ocenie Sądu postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy - organy dopuściły jako dowód wszystko, co mogło przyczynić się do wyjaśnienia okoliczności sprawy i dokonały rzetelnej analizy zebranego materiału w granicach swobodnej oceny dowodów. Uwzględniając treść art. 180 i art. 181 O.p., w brzmieniu obowiązującym od dnia 1.09.2005 r., organy podatkowe oparły się na prawomocnym wyroku sądu karnego i w ślad za tym wyrokiem przyjęły, że M. D. w okresie od 2.10.2000 r. do 21.11. 2000 r. w G., działając w warunkach przestępstwa ciągłego nakłonił T. K. do sporządzania fikcyjnych faktur opisujących rzekomą sprzedaż oleju napędowego na rzecz skarżącej spółki, po czym użył do rozliczeń podatkowych przekazane przez wymienionego 26 faktur opisujących ww. sprzedaż. T. K. uznany został winnym tego, że w okresie od 2.10.2000 r. do 21.11.2000 r. podrobił 26 faktur opisujących rzekomą sprzedaż przez R sp. z o.o. 131.900 l. oleju napędowego na rzecz skarżącej, po czym przekazał je M. D., a następnie zostały one użyte do rozliczeń podatkowych. Dodatkowo organ pierwszej instancji ustalił, że R ostatniego zgłoszenia aktualizacyjnego dokonała w styczniu 2000 r., a dla potrzeb podatku od towarów i usług ostatnie deklaracje VAT-7 złożyła za styczeń i luty 2000 r. W ocenie Sądu powyższe uzasadniało pozbawienie spółki prawa do odliczenia podatku naliczonego z 26 faktur dokumentujących fikcyjne transakcje, stąd nie zasługują na uwzględnienie zarzuty skargi w zakresie naruszenia art. 19 ust. 1 u.p.t.u. i § 50 ust. 4 pkt 5 lit. a rozporządzenia MF z 22 grudnia 1999 r.

3.3. Sąd, powołując się na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 września 2005 r., sygn. akt I FPS 2/05 dopuszczającą ustalenie dodatkowego zobowiązania podatkowego w oparciu o art. 109 ust. 4 u.p.t.u. z 2004r. w odniesieniu do stanów faktycznych zaistniałych przed dniem jego wejścia w życie, stwierdził bezzasadność sformułowanego w skardze zarzutu naruszenia tegoż przepisu. Jednocześnie Sąd podał, że nie można dokonywać wykładni przepisów prawa polskiego stosowanego do stanu faktycznego opartego na zdarzeniach zaszłych przed przystąpieniem Polski do Unii Europejskiej z uwzględnieniem zasady pierwszeństwa prawa wspólnotowego, dlatego też bezzasadne są twierdzenia skarżącej w tym zakresie.

3.4. Za nieuzasadniony uznano także zarzut dotyczący prawidłowości sporządzenia protokołu z czynności kontrolnych, w którym podniesiono, że nie został o...

DOSTĘP DO PEŁNEJ TREŚCI SERWISU WWW.PODATKI.BIZ JEST BEZPŁATNY
WYMAGANE JEST JEDNAK ZALOGOWANIE DO SERWISU.
UŻYTKOWNICY ZALOGOWANI MOGĄ RÓWNIEŻ DODAWAĆ KOMENTARZE.

Jeżeli jeszcze nie jesteś zarejestrowany, zapraszamy
do wypełnienia krótkiego formularza rejestracyjnego.

REJESTRACJA

dla nowych użytkowników

LOGOWANIE

dla użytkowników podatki.biz

podaj e-mail:
wprowadź hasło:

zapomniałem hasła | problemy z logowaniem

DLACZEGO WARTO SIĘ ZAREJESTROWAĆ DO SERWISU PODATKI.BIZ?

Otrzymujesz całkowicie bezpłatny stały dostęp do wielu informacji, między innymi do:

  • ujednolicanych na bieżąco aktów prawnych (podatki, ubezpieczenia społeczne i działalność gospodarcza)
  • narzędzi: powiadamiania o nowych przepisach, zmianach w przepisach i terminach
  • kalkulatorów i baz danych
  • działów tematycznych zawierających pogłębione informacje na interesujące Cię tematy; omówienia, odpowiedzi na najczęściej pojawiające się pytania
  • strony osobistej, na której znajdziesz aktualne informacje przeznaczone dla osoby o Twoim profilu zawodowym. Dodatkowo będziesz mógł edytować własną listę zakładek w celu szybszego docierania do szczegółowej informacji
  • newslettera informującego regularnie o wydarzeniach związanych z podatkami i działalnością gospodarczą

Czas rejestracji - ok. 1 min

Uwaga

Podczas rejestracji nie zbieramy żadnych szczegółowych danych personalnych i teleadresowych. W każdej chwili możecie usunąć trwale i bezpowrotnie dane dotyczące Waszego konta. Przed rejestracją prosimy o zapoznanie się z regulaminem »