Szukaj
Wykop ten artykuł Dołącz do nas na Facebooku
REKLAMA

Ważne informacje w serwisie:




Artykuły: Podatek VAT i akcyza - zagadnienia ogólne

13.01.2014

Zbiorczy certyfikat rezydencji

Jednym z najważniejszych dokumentów w obrocie międzynarodowym w zakresie podatków dochodowych jest certyfikat rezydencji podatkowej. Posiadanie tego dokumentu pozwala na zastosowanie obniżonej stawki podatku lub brak opodatkowania.

1 stycznia 2007 r. ustawodawca umieścił w art. 4a pkt 12 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. Dz.U. z 2011 r., nr 74, poz. 397, z późn. zm.) definicję certyfikatu rezydencji.

Czym jest certyfikat rezydencji?

Certyfikatem rezydencji jest zaświadczenie o miejscu siedziby podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca siedziby podatnika. Analogiczna definicja została wprowadzona do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w art. 5a pkt 21.

Organy podatkowe wypracowały podstawowe kryteria, jakie certyfikat rezydencji powinien spełniać. I tak, uznają, że certyfikat rezydencji powinien spełniać przynajmniej następujące warunki:

  • zostać wydany przez właściwą administrację podatkową,
  • określać miejsce rezydencji (miejsce siedziby bądź miejsce zamieszkania) podatnika dla celów podatkowych,
  • zawierać datę wydania certyfikatu i/lub datę, na jaką potwierdzana jest rezydencja podatkowa.

Zbiorczy certyfikat rezydencji

Powyższa definicja, zawarta w przepisach podatkowych, jest dość ogólna i nie rozwiązuje problemów praktycznych, jakie mogą powstać. W wielu przypadkach pojawia się wątpliwość, czy dokument otrzymany od zagranicznego kontrahenta może zostać uznany za certyfikat rezydencji. Jednym z takich zagadnień budzących wątpliwości praktyczne jest pytanie, czy certyfikat rezydencji podatkowej może potwierdzać rezydencję większej liczby podmiotów, np. małżonków lub wspólników spółki osobowej, czy też każda osoba, fizyczna oraz prawna, powinna posiadać swój własny certyfikat.

Na gruncie przepisów o CIT nie ma podstaw pozwalających na uznanie, że zbiorczy certyfikat rezydencji nie spełnia wymogów określonych w art. 4a pkt 12 ustawy. Dlatego też należy uznać, że o ile dokument ten będzie zawierał wszystkie niezbędne dane pozwalające na identyfikację poszczególnych podmiotów lub osób, nie ma przeszkód, aby polski podmiot będący płatnikiem posługiwał się takim zbiorczym certyfikatem.

Powyższa konkluzja znajduje również oparcie w interpretacjach organów podatkowych. Minister finansów, zmieniając z urzędu wcześniejszą interpretację dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, uznał, że jeżeli na podstawie wewnętrznych przepisów danego państwa właściwy organ podatkowy może wydać certyfikat rezydencji, który dotyczy więcej niż jednego podatnika, a z jego treści wynika, że wszystkie wymienione w nim osoby fizyczne mają miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w tym kraju, to polski organ podatkowy powinien zaakceptować taki dokument jako certyfikat rezydencji (interpretacja z 22 grudnia 2008 r., nr DD4/033/032/DYI/08/PK-910).

Z kolei z interpretacji dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 29 grudnia 2009 r. (nr IPPB1/415-758/09-2/KS) wynika wprost, że „nie ma podstaw w przepisach polskiego prawa podatkowego, pozwalających na uznanie, iż «zbiorczy» certyfikat rezydencji nie spełnia wymogów określonych w ustawach podatkowych”.

Zagraniczna spółka osobowa a certyfikat rezydencji

W praktyce zbiorczy certyfikat rezydencji podatkowej będzie najczęściej występował przy płatnościach dokonywanych na rzecz spółek osobowych. Na gruncie polskich przepisów podatkowych spółka osobowa nie ma podmiotowości prawnej odrębnej od wspólników i nie jest podmiotem obowiązku podatkowego w zakresie podatku dochodowego – podmiotami takimi są natomiast wspólnicy tej spółki. Od stycznia 2014 r. jedynym wyjątkiem w tym zakresie jest spółka komandytowo-akcyjna, która dla celów podatkowych została potraktowana tak jak spółki kapitałowe, czyli jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.

Analogiczne regulacje, uznające transparentność spółek osobowych dla celów podatku dochodowego, obowiązują również w wielu innych państwach. Oznacza to, że polski podmiot, wypłacając odsetki, należności licencyjne lub też wynagrodzenie z tytułu usług niematerialnych na rzecz zagranicznej spółki osobowej, nie będzie w stanie uzyskać certyfikatu rezydencji podatkowej takiej spółki i w konsekwencji dla zastosowania obniżonej stawki polskiego podatku dochodowego lub zwolnienia od takiego podatku pobieranego u źródła w Polsce – konieczne będzie uzyskanie certyfikatów rezydencji dla poszczególnych wspólników zagranicznej spółki osobowej. W wielu przypadkach liczba takich wspólników może być znacząca i dlatego też z praktycznego punktu widzenia władzom podatkowym może być wygodniej wydać jeden zbiorczy dokument, oczywiście w stosunku do wspólników będących rezydentami podatkowymi w danym państwie.

Michał Wójcik

Hasła tematyczne: podatek dochodowy od osób prawnych (cit), dochody zagraniczne, cit, pit, certyfikat rezydencji podatkowej, nierezydent, stawka podatku, rezydent, opodatkowanie dochodów zagranicznych

 

Ostatnie artykuły z tego działu

Wszystkie artykuły z tego działu »

rozwiń wszystkie »Wasze komentarze

skomentuj

dodaj nowy komentarz

komentarz:
podpis:
 

Drodzy Użytkownicy podatki.biz. Choć czytamy uważnie Wasze komentarze, nie odpowiadamy na pytania w kwestiach szczegółowych. Zadając je, kierujecie je nie do nas, a do innych Użytkowników podatki.biz. Jeżeli chcecie wyjaśnić lub rozwiązać jakiś problem, zachęcamy do skorzystania z naszego forum dyskusyjnego - www.podatki.biz/forum

Zespół podatki.biz