04.10.2021: Podatek VAT i akcyza - zagadnienia ogólne

WSA. Stawka VAT w gastronomii: 5%, 8%, czy 23%?

Dla kwalifikacji świadczenia jako usługi restauracyjnej decydujące znaczenie ma realizacja usług wspomagających dostarczenie żywności, które mają charakter przeważający. Samo przygotowanie posiłku i jego podgrzanie nie decyduje o nadaniu całości charakteru usługowego - orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach.

W wyniku kontroli podatkowej w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług za okres od stycznia do czerwca 2016 r., organ podatkowy ustalił, że przedsiębiorca na podstawie umów franczyzowych prowadzi restauracje szybkiej obsługi. Sprzedaż w ww. obiektach na terytorium kraju ewidencjonowano ze stawkami VAT 5%, 8% i 23%, co odzwierciedlają deklaracje VAT-7. Postępowanie zakończono decyzją Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego określającą za okres od stycznia do czerwca 2016 r. kwotę różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: u.p.t.u.), stanowiącą nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w innej wysokości niż zadeklarowana przez podatnika.

Przedsiębiorca, za pośrednictwem pełnomocnika, odwołał się od powyższej decyzji. W uzasadnieniu, powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 3 kwietnia 2001 r. (sygn. akt K 32/99) wskazał, że statystyka publiczna nie może rozstrzygać wprost o zasadach opodatkowania VAT, nie została bowiem stworzona specjalnie dla celów podatkowych. W celu zastosowania stawki 8% w oparciu o poz. 7 załącznika do rozporządzenia w sprawie stawek obniżonych, nie jest bowiem wystarczające uznanie, że określona czynność mieści się w grupowaniu PKWiU 56. W pierwszej kolejności należy bowiem rozstrzygnąć, czy przedmiotowa czynność w ogóle jest usługą. Stanowisko w zakresie sekwencji stosowania regulacji VAT i przepisów z zakresu statystyki publicznej potwierdza uzasadnienie do nowelizacji, którą wprowadzony został art. 5a u.p.t.u.

Pełnomocnik przedsiębiorcy zwrócił również uwagę, iż przy ustalaniu kwalifikacji danej czynności na gruncie VAT należy rozpocząć od określenia czy przedmiotem świadczenia jest dostawa towarów, czy świadczenie usług, co oznacza, że zastosowana przez organ metodologia jest nie tylko niezgodna z regulacjami VAT, ale w praktyce uniemożliwia zastosowanie dyrektyw Trybunału Sprawiedliwości UE. Czynności o charakterze usługowym, jakie pojawiają się przy dostawie produktów (np. obróbka cieplna i podanie produktów, umożliwienie ich spożycia przy stolikach) są tylko elementami wspomagającymi transakcję polegającą na dostawie towarów.

Dyrektora Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika. Zdaniem organu, na sposób opodatkowania produktów (wysokość stawki podatku) nie ma wpływu to, czy w świetle orzecznictwa Trybunału ich sprzedaż na terytorium kraju będzie traktowana jako świadczenie usług, czy też jako dostawa towarów. Wynika to z faktu, że ustawodawca przy wyznaczaniu zakresu stosowania obniżonej stawki posłużył się klasyfikacją statystyczną. Dyrektywa 112 zezwala na stosowanie stawki obniżonej względem posiłków i dań zarówno, gdy są one kwalifikowane jako dostawa towarów, jak i świadczenie usług. Tym samym niezależnie od kwalifikacji danej czynności jako dostawy towarów lub świadczenia usług przesądzający dla potrzeb stosowania właściwej stawki podatku jest - w przypadku, gdy przepisy regulujące zakres stosowania stawek podatku od towarów i usług odwołują się do klasyfikacji statystycznych - sposób sklasyfikowania danego towaru lub usługi.

Sprawa trafiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, który uchylił zaskarżoną decyzję:

Sąd nie podzielił stanowiska Dyrektora, iż na sposób opodatkowania tych produktów (wysokość stawki podatku) nie ma wpływu to, czy w świetle orzecznictwa TSUE ich sprzedaż na terytorium kraju będzie traktowana jako świadczenie usług, czy też jako dostawa towarów. Organ odwoławczy błędnie przyjął, że kwalifikacja sprzedaży przez przedsiębiorcę gotowych posiłków jako dostawy towarów lub świadczenia usług w oparciu o definicje określone w ustawie o podatku VAT jest nieistotna, a przesądzające znaczenie ma sposób dokonania klasyfikacji statystycznej tych czynności.

Uwzględniając dyrektywy wynikające z wyroku Trybunału w sprawie C-703/19 WSA wskazał, że dla kwalifikacji czynności dokonywanych przez przedsiębiorcę w ramach różnych systemów sprzedaży nie ma znaczenia PKWiU. Pojęcie "usług restauracyjnych i cateringowych" obejmuje dostarczanie żywności wraz z odpowiednimi usługami wspomagającymi, mającymi na celu umożliwienie natychmiastowego spożycia tej żywności przez klienta końcowego. Jeżeli klient końcowy podejmie decyzję o nieskorzystaniu z zasobów materialnych i ludzkich udostępnionych mu przez podatnika w związku z konsumpcją dostarczonej żywności, należy uznać, że z dostawą tej żywności nie wiąże się żadna usługa wspomagająca.

Zdaniem sądu, sprzedaż w systemach prowadzonych przez przedsiębiorcę stanowi dostawę środków spożywczych opodatkowaną stawką VAT 5%, albowiem z konsumpcją dostarczonej żywności nie wiąże się żadna usługa wspomagająca. Niewątpliwie dostawa gotowej żywności zakłada jej gotowanie lub podgrzanie, co stanowi usługę, którą należy wziąć pod uwagę w ramach całościowej oceny danej transakcji w celu jej zakwalifikowania jako dostawy towarów lub świadczenia usług, to w okolicznościach rozpoznawanej sprawy przyjąć należy, że przygotowanie ciepłego produktu gotowego ogranicza się w istocie do czynności pobieżnych i znormalizowanych, nie na życzenie konkretnego klienta, lecz w sposób stały i regularny, nie stanowi to przeważającego elementu danej transakcji i nie może samo z siebie powodować uznania tej transakcji za świadczenie usługi. Konsument nie korzysta też z infrastruktury, albowiem przedsiębiorca nie udostępnia klientom żadnych zasobów materialnych i ludzkich mających związek z konsumpcją nabytej żywności.

Analogicznie postrzegać należy, zdaniem WSA, sprzedaż w systemie food court i wewnątrz punktów sprzedaży w sytuacji, gdy dokonywana jest na wynos. Jeżeli klient końcowy podejmie decyzję o nieskorzystaniu z zasobów materialnych i ludzkich udostępnionych mu przez przedsiębiorcę w związku z konsumpcją dostarczonej żywności, należy uznać, że z dostawą tej żywności nie wiąże się żadna usługa wspomagająca, bez względu na fakt, że przedsiębiorca oferuje pewne zasoby materialne i ludzkie związane z konsumpcją dostarczanej żywności. Jeżeli natomiast konsument zdecyduje się skorzystać z udostępnionej przez przedsiębiorcę infrastruktury oferowanej w systemie food court oraz wewnątrz punktów sprzedaży i zdecyduje się spożyć posiłek na miejscu, wówczas należy przyjąć, że doszło do świadczenia usług opodatkowanych stawką obniżoną VAT w wysokości 8%. W takim bowiem przypadku konsumpcji towarzyszą usługi wspomagające, które mają charakter przeważający, a konsument korzysta z infrastruktury przedsiębiorcy.

Jak stwierdził WSA, dla kwalifikacji świadczenia jako usługi restauracyjnej decydujące znaczenie ma realizacja usług wspomagających dostarczenie żywności, które mają charakter przeważający. Samo przygotowanie posiłku i jego podgrzanie nie decyduje o nadaniu całości charakteru usługowego. Usług restauracyjnych i cateringowych nie charakteryzuje zatem sposób przygotowania żywności, lecz realizacja usług wspomagających dostarczanie żywności, które mają charakter przeważający. W ocenie sądu naruszałaby zasadę neutralności taka wykładnia tych przepisów, która skutkowałaby tym, że we wszystkich zaistniałych w rozpoznawanej sprawie systemach sprzedaży czynności przedsiębiorcy uznane by zostały za świadczenie usług i opodatkowane 8% stawką podatku VAT.

Tym samym, zdaniem sądu, w pierwszej kolejności należy dokonać właściwego zakwalifikowania wykonywanych czynności na gruncie podatku od towarów i usług do odpowiedniej kategorii usług czy dostaw, a następnie przyporządkować do odpowiedniej klasyfikacji. Kryteria w oparciu, o które należy kwalifikować czynności wykonywane przez podatnika do dostaw gotowych posiłków bądź do usług związanych z wyżywieniem dotyczą charakteru i zakresu usług towarzyszących dostawie gotowej żywności, co należało ocenić poprzez pryzmat usług wspomagających dostawę żywności z punktu widzenia klienta. Nie ma natomiast istotnego znaczenia, w świetle wyroku Trybunału C-703/19, sama klasyfikacja do określonej pozycji PKWiU, nie ma także rozstrzygającego znaczenia podgrzanie żywności czy brak daty przydatności do spożycia.

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 30 lipca 2021 r., sygn. akt I SA/Gl 581/19 - pełna treść wyroku

Redakcja podatki.biz

 

Hasła tematyczne: stawka vat - stawka podatku od towarów i usług, usługi gastronomiczne, wojewódzki sąd administracyjny (wsa), usługi restauracyjne, wyrok, podatek od towarów i usług (vat)

Wszystkie artykuły z tego działu »

WASZE KOMENTARZE (0)

Dodaj nowy komentarz

komentarz:
podpis:
 

Drodzy Użytkownicy podatki.biz. Choć czytamy uważnie Wasze komentarze, nie odpowiadamy na pytania w kwestiach szczegółowych. Zadając je, kierujecie je nie do nas, a do innych Użytkowników podatki.biz. Jeżeli chcecie wyjaśnić lub rozwiązać jakiś problem, zachęcamy do skorzystania z naszego forum dyskusyjnego - www.podatki.biz/forum

Zespół podatki.biz

Napisz komentarz...