Szukaj
Wykop ten artykuł Dołącz do nas na Facebooku
REKLAMA

Ważne informacje w serwisie:




Artykuły: Zobowiązania podatkowe, czyli jak płacić podatki

26.11.2013

VAT: Rozliczenie z niedoszłym nabywcą przy cesji praw i obowiązków z umowy sprzedaży

Z uzasadnienia: W wyniku zawartej umowy cesji nabywca 2 wstąpił w miejsce nabywcy 1 we wszystkie jego zobowiązania wynikające z umowy przedwstępnej sprzedaży. Tym samym nabywca 1 nie jest już stroną umowy przedwstępnej. Wpłacona kwota zaliczki traci ten charakter w odniesieniu do nabywcy 1. Zatem korekta i nota skierowane zostały do niewłaściwego nabywcy. Nabywca 1 nie może być adresatem faktury korygującej, ponieważ przestał być stroną ww. umowy.

SENTENCJA

Dnia 5 listopada 2013 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Stanisław Grzeszek, Sędzia: WSA Grażyna Firek (spr.), Sędzia: WSA Piotr Głowacki, Protokolant: Justyna Owczarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 października 2013 r., sprawy ze skargi M.B., na interpretację indywidualną Ministra Finansów, z dnia 25 marca 2013 r. Nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług - skargę oddala.

UZASADNIENIE

W wydanej dnia 25 marca 2013 r. interpretacji indywidualnej znak [...] Minister Finansów uznał stanowisko MB w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług za:

- nieprawidłowe - w zakresie ustalenia, czy w związku z cesją praw i obowiązków z nabywcy 1 na nabywcę 2 i zapisu w umowie warunkowej potwierdzającej, że nabywca 1 uiścił zaliczkę, korekta została skierowana do niewłaściwego nabywcy,

- nieprawidłowe - w zakresie ustalenia, czy zmianę zaliczki na odszkodowanie można ująć na fakturze korekcie, do faktury zaliczkowej, która ujmować będzie storno zaliczki i podatku oraz odszkodowanie niepodlegające podatkowi od towarów i usług,

- nieprawidłowe - w zakresie ustalenia, czy wnioskodawczyni postąpiła słusznie, że po otrzymaniu zwrotu bez akceptacji korekty od nabywcy 1 skorygowała deklarację za październik 2012 r.

W podstawie prawnej organ powołał art. 14b § 1 i § 6 o.p.

Organ omówił przedstawiony we wniosku stan faktyczny. Wskazał, że wnioskodawczyni zawarła w 2010 r. umowę przedwstępną sprzedaży prawa użytkowania wieczystego, podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Kupujący zwany dalej nabywcą 1 uiścił zaliczkę na prawach zadatku, na którą została wystawiona przez wnioskodawczynię faktura zaliczkowa: kwota netto 245.901,64 zł; podatek od towarów i usług 22% 54.098,36 zł. Następnie, 14 lutego 2012 r. w akcie notarialnym umowa sprzedaży warunkowej został zapisany fakt, że nabywca 1 dokonał cesji wszystkich praw i obowiązków wynikających z przedwstępnej umowy sprzedaży na rzecz nabywcy 2 i przedłożył do umowy wypis aktu notarialnego Umowa Cesji Praw i Obowiązków. W umowie cesji zapisano, że cesja praw i obowiązków następuje nieodpłatnie, sprzedający otrzymał od nabywcy 1 w dniu 02.04.2010 r. kwotę 300.000 zł, w tym 22% podatku od towarów i usług 54.098,36 zł; kwota netto 245.901,64 zł i kwota ta zostaje zarachowana na cenę sprzedaży, resztę ceny sprzedaży w kwocie 3.510.540,98 zł (netto 2.854.098,36 plus 23% VAT w kwocie 656.442,62 zł) nabywca 2 zobowiązuje się zapłacić w terminie 7-miu dni roboczych od dnia zawarcia umowy przenoszącej prawo użytkowania wieczystego na rzecz nabywcy 2 i po doręczeniu wystawionej faktury. Zbycie prawa użytkowania wieczystego zawartego w powyższych umowach nie dojdzie do skutku. Wnioskodawczyni nie dokonała zwrotu zaliczki, do czego upoważnia ją umowa. W związku z tym w dniu 15 października 2012 r. na nabywcę 1 wystawiła fakturę korektę do faktury zaliczkowej "do zera" o treści "zaliczka ze skutkiem zadatku - zatrzymanie zadatku tytułem odszkodowania w związku z nie zawarciem umowy" (sugestia treści prawnika prowadzącego jej sprawę) - sposób zapłaty kompensata z notą obciążeniową na odszkodowanie. Potwierdzenie otrzymania korekty otrzymała przed złożeniem deklaracji za m-c październik 2012 r.; związku z tym korektę ujęła w deklaracji za październik 2012 r. Nabywca 1 zwrócił korektę i notę i wskazał, że nie jest stroną umowy przedwstępnej w związku z rzekomym nie przystąpieniem do umowy przedwstępnej nabywcy 2, a nota obciążeniowa została skierowana do niewłaściwego nabywcy. W związku ze zwrotem - brakiem akceptacji korekty przez nabywcę 1 faktury korekty zaliczki M.B. sporządziła korektę deklaracji za październik 2012 r.

W związku z powyższym wnioskodawczyni zadała pytania, czy w związku z cesją praw i obowiązków i zapisu w umowie warunkowej potwierdzającej, że nabywca 1 uiścił zaliczkę, korekta została skierowana do niewłaściwego nabywcy, czy zmianę zaliczki na odszkodowanie można ująć na fakturze korekcie, do faktury zaliczkowej, która ujmować będzie storno zaliczki i podatku oraz odszkodowanie niepodlegające podatkowi od towarów i usług oraz czy postąpiła słusznie, że po otrzymaniu zwrotu bez akceptacji korekty od nabywcy 1 skorygowała deklarację za październik 2012 r. Jej zdaniem, skoro nabywca 1 w umowie warunkowej zawierającej informacje o cesji potwierdza fakt, że to on uiścił zaliczkę i o nią ma być pomniejszona cena sprzedaży dla nabywcy 2, nabywca 1 jest nadal stroną umowy przedwstępnej. Korekta i nota skierowane były do właściwego odbiorcy. Korekta faktury zaliczkowej również będzie prawidłowa, zaś korekta deklaracji październikowej 2012 r. winna być dokonana, pomimo otrzymania pocztowego potwierdzenia odbioru korekty przed złożeniem deklaracji, ponieważ wnioskodawczyni uzyskała informację, że nabywca 1 nie akceptuje korekty. Skorygowanie deklaracji zwiększa podatek należny.

Po przedstawieniu w powyższy sposób treści wniosku, Minister Finansów omówił zasady opodatkowania usług. Zaznaczył, że czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Dalej Minister wskazał, że w myśl art. 106 ust. 1 ustawy podatnicy są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy. Szczegółowe zasady wystawiania faktur uregulowane zostały w przepisach kolejnych rozporządzeń Ministra Finansów w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług. W świetle jego przepisów, fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od dnia wydania towaru lub wykonania usługi. Jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi otrzymano część lub całość należności, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od dnia, w którym otrzymano część lub całość należności od nabywcy. 3.

Organ wskazał też, że zdarzają się sytuacje, w których należy skorygować uprzednio wystawiony i wprowadzony do obrotu prawnego dokument. Na mocy § 13 ust. 1 ww. rozporządzenia, w przypadku gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą. Stosownie do § 13 ust. 5 ww. rozporządzenia, przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadku zwrotu sprzedawcy towarów oraz zwrotu nabywcy kwot nienależnych, o których mowa w art. 29 ust. 4 ustawy i zwrotu nabywcy zaliczek, przedpłat, zadatków lub rat, podlegających opodatkowaniu. Z przytoczonych uregulowań wynika, iż istotą faktur korygujących jest korekta faktur pierwotnych. Faktury korygujące wystawia się w celu udokumentowania ostatecznej wielkości sprzedaży w danym okresie rozliczeniowym.

Minister podkreślił też, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, pełni ona bowiem szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku. Jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu.

Zdaniem Ministra z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że w wyniku zawartej umowy cesji nabywca 2 wstąpił w miejsce nabywcy 1 we wszystkie jego zobowiązania wynikające z umowy przedwstępnej sprzedaży. Tym samym nabywca 1 nie jest już stroną umowy przedwstępnej. Wpłacona kwota zaliczki traci ten charakter w odniesieniu do nabywcy 1. Zatem korekta i nota skierowane zostały do niewłaściwego nabywcy. Tym samym stanowisko wnioskodawczyni w tak przedstawionym stanie faktycznym, należało uznać za nieprawidłowe. W konsekwencji, nie jest prawidłowe skierowanie do nabywcy 1 korekty faktury z której wynika, że zaliczka przekształca się w odszkodowanie. Organ uznał również, że wnioskodawczyni nie dysponuje właściwym dokumentem uprawniającym do korekty podstawy opodatkowania, zatem nie można uznać za prawidłowe jej działania, w ramach którego po otrzymaniu zwrotu bez akceptacji korekty od nabywcy 1 skorygowała deklarację za październik 2012 r.

Po bezskutecznym wezwaniu Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa, M.B. wniosła w terminie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Domagała się uchylenia zaskarżonej interpretacji i zasądzenia kosztów sądowych, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Skarżąca zarzuciła w zakresie pytań 1 i 2 - naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. § 13 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług. Naruszenie tego przepisu miało polegać na nieprawidłowym jego zastosowaniu i w konsekwencji ocenie na jego gruncie korekt faktur dokonanych oraz w ocenie organu koniecznych do dokonania w roku 2012 r., czyli w dacie obowiązywania rozporządzenia z dnia 28 marca 2011 r. Nadto przepis miało naruszać przyjęcie, że w opisanym stanie faktycznym wstąpienie w prawa i obowiązki nabywcy 1 przez nabywcę 2 było równoznaczne ze zwrotem zaliczki w rozumieniu tego przepisu, a co za tym idzie wywołało konieczność korekty faktury zaliczkowej, w konsekwencji czego faktura korygująca związana z zatrzymaniem zaliczki została skierowana do niewłaściwego odbiorcy i nie daje skarżącej prawa do obniżenia obrotu, co w wypadku oparcia się przez organ na obowiązującym w rozpatrywanym okresie rozporządzeniu stanowiłoby naruszenie jego § 13 ust. 5 pkt 2. W zakresie pytania nr 2 Monika Babińska zarzuciła naruszenie przepisu postępowania, tj. art. 14c § 1 o.p. poprzez pominięcie aspektu stanowiącego istotę pytania nr 2 - generalnej prawidłowości wykazania faktu zatrzymania zaliczki i przez to zmiany jej charakteru w zakresie podatku od towarów i usług w drodze korekty faktury zaliczkowej.

W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się nieuzasadniona.

Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej p.p.s.a.), uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Zgodnie z art. 146 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę, uchyla interpretację.

Oceniając zaskarżoną interpretację pod kątem jej zgodności z przepisami prawa stwierdzić należy, że Minister Finansów wydał ją w sposób prawidłowy, oceniając stanowisko M.B. w oparciu o obowiązujące przepisy prawa podatkowego.

Minister Finansów - przywołując treść art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 2 pkt 22, art. 7 ust. 1, art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jednolity: Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) trafnie wywiódł, że pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie jak i zaniechanie. Odwołując się zaś do przepisów k.c. oraz ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity: Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.) wskazał, że opodatkowaniu podlegać będzie sprzedaż użytkowania wieczystego. Z treści art. 106 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że na podatniku tego podatku ciąży obowiązek wystawienia faktury, dokumentującej taką sprzedaż.

Następnie Minister Finansów szczegółowo omówił kwestię wystawiania faktur, odwołując się zarówno do nieobowiązującego już rozporządzenia własnego z dnia 28 listopada 2008 r., jak i kolejnego, obowiązującego obecnie rozporządzenia z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360 ze zm.). Ma racje skarżąca twierdząc, że organ wydający interpretacje posłużył się wskazaniem brzmienia przepisów nieaktualnego rozporządzenia. Pozostaje to jednak bez wpływu na prawidłowość zaskarżonej interpretacji, ponieważ normatywna treść kluczowych dla sprawy przepisów obu rozporządzeń jest w swej istocie taka sama.

Minister Finansów wskazał, że stosownie do § 10 ust. 1 rozporządzenia, jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi otrzymano część lub całość należności, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od dnia, w którym otrzymano część lub całość należności od nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3. Powołał zatem treść rozporządzenia z dnia 28 listopada 2008 r. Jednakże zgodnie z brzmieniem § 10 ust. 1 aktualnego rozporządzenia, jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część należności, w odniesieniu do której zgodnie z ustawą powstaje obowiązek podatkowy, fakturę wystawia się nie później niż 7. dnia od dnia, w którym ją otrzymano. W istocie zatem treść obu przepisów (nieobowiązującego i obowiązującego) jest taka sama, w nowym rozporządzeniu pominięto jedynie przykładowe wyliczenie sytuacji, które uznaje się za otrzymanie części/całości należności przed wydaniem towaru/wykonaniem usługi.

Inaczej rzecz się ma z omówieniem przez organ przepisów, dotyczących faktury korygującej. Minister wskazał, że na mocy § 13 ust. 1 rozporządzenia, w przypadku gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą, zaś stosownie do § 13 ust. 5 ww. rozporządzenia, przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadku zwrotu sprzedawcy towarów oraz zwrotu nabywcy kwot nienależnych, o których mowa w art. 29 ust. 4 ustawy i zwrotu nabywcy zaliczek, przedpłat, zadatków lub rat, podlegających opodatkowaniu. Faktury korygujące powinny zawierać wyraz "KOREKTA" albo wyrazy "FAKTURA KORYGUJĄCA" (§ 13 ust. 8 ww. rozporządzenia). Powołane przez organ jednostki redakcyjne aktu prawnego odnoszą się już w sposób wyraźny do rozporządzenia z dnia 28 marca 2011 r. (w odniesieniu do rozporządzenia nieobowiązującego byłyby to § 13 ust. 1, ust. 3 i ust. 5).

Przepisy powołane przez Ministra Finansów wypada uzupełnić jedynie o wskazanie, że zgodnie z § 14 ust. 1 aktualnego rozporządzenia, fakturę korygującą wystawia się również, gdy po wystawieniu faktury podwyższono cenę lub stwierdzono pomyłkę w cenie, stawce, kwocie podatku lub w jakiejkolwiek innej pozycji faktury. Skoro w niniejszej sprawie bezspornym było, że w dniu otrzymania przez skarżącą zaliczki od nabywcy 1 istniał związek pomiędzy otrzymaniem owej zaliczki, a czynnością opodatkowaną (przyszłą dostawą towaru), faktura dokumentująca ową zaliczkę nie została wystawiona w wyniku błędu lub pomyłki ani w innych okolicznościach, z którymi rozporządzenie wiąże możliwość wystawienia faktury korygującej. Przepisy wykonawcze do ustawy o podatku od towarów i usług nie dają zatem podstaw do jej skorygowania z uwagi na to, że doszło do zmian stron umowy, a przyszła dostawa towaru, na poczet której uiszczono zaliczkę, nie została zrealizowana.

Nadto Minister Finansów ma rację, oceniając prawnopodatkowe skutki zmian podmiotowych umowy przedwstępnej. Skoro nabywca 2 w wyniku cesji wszystkich praw i obowiązków wstąpił w miejsce nabywcy 1, to od tego momentu on jest stroną umowy przedwstępnej. Nabywca 1 stroną tej umowy być przestał, nie może zatem być adresatem faktury korygującej.

Wskazać w tym miejscu należy, że zgodnie z art. 29 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b. Stosownie zaś do art. 29 ust. 4a, w przypadku gdy podstawa opodatkowania ulega zmniejszeniu w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze, obniżenia podstawy opodatkowania podatnik dokonuje pod warunkiem posiadania, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługi otrzymał korektę faktury, potwierdzenia otrzymania korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi, dla którego wystawiono fakturę. Uzyskanie potwierdzenia otrzymania przez nabywcę towaru lub usługi korekty faktury po terminie złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy uprawnia podatnika do uwzględnienia korekty faktury za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie to uzyskano. W świetle tych przepisów, skoro faktura korygująca nie została skierowana do właściwego adresata, nie mogła też zostać uznana za skuteczną i nie dawała podstaw do obniżenia podstawy opodatkowania.

Nie okazał się zasadny również zarzut naruszenia przepisów postępowania. Przypomnieć trzeba, że zgodnie z art. 14b § 2 o.p., wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych. Natomiast w myśl art. 14b § 3 o.p., składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ wydający interpretację ma obowiązek ocenić stanowisko wnioskodawcy, do wynika z art. 14c § 1 o.p. Powołane przepisy jasno wskazują, że Minister Finansów, wydający interpretację indywidualną, jest związany przedstawionym w niej stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym oraz zakresem dotyczącego tego stanu/zdarzenia stanowiska wnioskodawcy, czyli odpowiedzi na zadane we wniosku pytanie. Poza te granice organowi wyjść nie wolno. Minister nie może "uzupełniać" stanowiska podatnika o elementy, które w nim nie zostały wyartykułowane wprost, dociekać jakie były intencje zadającego pytanie czy też wskazywać inną niż zaproponowana we wniosku metodę postępowania, która byłaby prawidłowa. Stąd też dla wydania interpretacji wystarczające jest uzasadnienie, z jakich powodów organ uznaje przedstawione przez wnioskodawcę stanowisko za nieprawidłowe. W odniesieniu do pytania nr 2 wystarczającym było wskazanie, że faktura korygująca została skierowana do podmiotu niewłaściwego. Wnioskodawczyni zadała bowiem pytanie (oznaczone nr.2) czy zmianę zaliczki na odszkodowanie można ująć na fakturze korekcie, do faktury zaliczkowej, która ujmować będzie storno zaliczki i podatku oraz odszkodowanie niepodlegające podatkowi, jednocześnie wyrażając swoje stanowisko, zgodnie z którym taki dokument skierowany do nabywcy nr 1 zamiast korekty i noty również będzie prawidłowy. Wyraźnie zatem powiązała zmianę zaliczki na odszkodowanie w fakturze korygującej z faktem skierowania tej faktury do nabywcy nr 1. Organ odpowiedział na tak zadane pytanie. Nie było jego obowiązkiem dociekać, jaki był sens zadania pytania, skoro nie wynikał on z treści wniosku.

Minister Finansów słusznie wskazał również, że zgodnie z art. 14b § 1 o.p. analiza umów cywilnoprawnych i ich przedmiotu nie mieści się w ramach kompetencji organu, wydającego pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego. Nie był zatem uprawniony do oceny prawnej przedwstępnej umowy sprzedaży oraz prawidłowości czy skuteczności zamiany zaliczki na odszkodowanie w związku ze sprzedażą warunkową.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji wyroku, za podstawę biorąc art. 151 p.p.s.a.

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 5 listopada 2013 r., sygn. akt I SA/Kr 1152/13

Hasła tematyczne: orzecznictwo, wojewódzki sąd administracyjny (wsa), umowa przedwstępna, cesja praw z umowy, zaliczka

 

Ostatnie artykuły z tego działu

Wszystkie artykuły z tego działu »

rozwiń wszystkie »Wasze komentarze

skomentuj

dodaj nowy komentarz

komentarz:
podpis:
 

Drodzy Użytkownicy podatki.biz. Choć czytamy uważnie Wasze komentarze, nie odpowiadamy na pytania w kwestiach szczegółowych. Zadając je, kierujecie je nie do nas, a do innych Użytkowników podatki.biz. Jeżeli chcecie wyjaśnić lub rozwiązać jakiś problem, zachęcamy do skorzystania z naszego forum dyskusyjnego - www.podatki.biz/forum

Zespół podatki.biz