Oferta

Kancelaria Prawna Skarbiec zbudowała swoją pozycję oferując usługi, które nie miały dotychczas odpowiednika na polskim rynku,łączące ze sobą doradztwo prawne, podatkowe i finansowe oraz usługi z zakresu szeroko rozumianego wywiadu i kontrwywiadu biznesowego.

 


Do najważniejszych usług Kancelarii należą:

  • ochrona majątku przed przyszłymi wier-
    zycielami
  • rejestracja spółek za granicą i zarządza-
    nie nimi
  • zmiana rezydencji podatkowej
  • powoływanie fundacji prywatnych i trustów
  • reprezentacja w sporach dotyczących zajęcia majątku przez fiskusa
  • reprezentacja i obrona w postępowani-
    ach karnych
  • wsparcie w kontrolach podatkowych i celno-skarbowych
  • prowadzenie postępowań restruktury-
    zacyjnych i upadłościowych
  • sukcesja majątku i planowanie spadkowe
  • wywiad i kontrwywiad gospodarczy

 

Chętnie podejmujemy wyzwanie również wtedy, gdy w grę wchodzą przypadki bezprawia urzędniczego, widmo upadłości firmy, obawa przed oszustwem ze strony kontrahentów (np. karuzele podatkowe), szpiegostwem gospodarczym czy przed wrogim przejęciem. Prowadzimy także w Polsce i za granicą działania operacyjne związane z poszukiwaniem majątku nieuczciwych dłużników.

 

najbliższeszkolenia

Artykuły

25.10.2018

Upadłość konsumencka rekordowa w 2018 roku

Według danych Centralnego Ośrodka Informacji Gospodarczej, tylko do 30 czerwca 2018r. w Monitorze Sądowym i Gospodarczym opublikowano 14 405 ogłoszeń o toczących się postępowaniach upadłościowych, z czego aż 3 259 dotyczyło upadłości konsumenckiej. Porównując statystyki z lat poprzednich można stwierdzić, że rok 2018 będzie rekordowy pod względem ogłoszeń upadłości osoby fizycznej. Każdego dnia przybywa osób, których dotyka bankructwo osobiste, zmuszonych stanąć przed wyzwaniem, jak ogłosić upadłość konsumencką.

2018 rok z najwyższą liczbą upadłości konsumenckiej w historii

W 2017r. w MSiG ogłoszono 5 535 upadłości konsumenckich, w 2016r. było ich 4 434, a w 2015r. – 2 112. Osiągnięcie liczby 3 259 ogłoszeń upadłości osoby fizycznej w połowie 2018r. pozwala szacować, że będzie to rekordowy pod względem bankructwa osobistego rok. Przed rokiem 2015 odnotowano bowiem zaledwie blisko 60 takich ogłoszeń (źródło: www.coig.com.pl).

Instytucja upadłości konsumenckiej została wprowadzona do polskiego systemu prawnego ustawą z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy — Prawo upadłościowe i naprawcze oraz ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. 2008, nr 234, poz. 1572), która weszła życie 1 marca 2009r. Przez kilka lat cieszyła się znikomym zainteresowaniem wśród konsumentów. Przełom nastąpił od początku 2015r., gdy zaczęły obowiązywać zmiany wprowadzone ustawą z dnia 29 sierpnia 2014 r. o zmianie ustawy – Prawo upadłościowe i naprawcze, ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym oraz ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. 2014, poz. 1306), łagodzące warunki ubiegania się o ogłoszenie upadłości konsumenckiej.

Czym jest bankructwo osobiste?

Obecnie, po nowelizacji ustawą z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne (Dz.U. 2015 poz. 978), upadłość konsumencką ogłasza się zgodnie z przepisami Tytułu V Części trzeciej ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe: „Postępowanie upadłościowe wobec osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej”. Zgodnie z jej art. 10 i 11, upadłość ogłasza się wobec dłużnika, który stał się niewypłacalny, czyli utracił zdolność do wykonywania swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych, spóźniając się w ich wykonaniu ponad trzy miesiące (Dz.U. 2003 nr 60 poz. 535 ze zm.)

Precyzyjną definicję zawarło Ministerstwo Sprawiedliwości, w opublikowanym 7 stycznia 2015r. poradniku: „Upadłość konsumencka jest postępowaniem sądowym przewidzianym dla osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej (konsumentów), którzy stali się niewypłacalni. Niewypłacalność to stan, w którym dłużnik nie jest w stanie wykonywać swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych (…) – np.: nie ma pieniędzy na jednoczesny zakup środków codziennego użytku oraz spłatę pożyczki” (Upadłość konsumencka poradnik, www.ms.gov.pl).

Jak ogłosić upadłość konsumencką

Procedurę przeprowadzenia bankructwa osoby fizycznej uruchamia wniosek o ogłoszenie upadłości konsumenckiej, który należy złożyć we właściwym miejscowo wydziale gospodarczym sądu rejonowego. Rzetelny opis sytuacji w jakiej znajduje się wnioskodawca, dokumentacja posiadanego majątku, wierzytelności i zobowiązań to podstawa. Decydujące będzie jednak zaprezentowanie przekonującej sąd argumentacji, dlaczego w zaistniałej sytuacji jedynym uzasadnionym rozwiązaniem będzie ogłoszenie upadłości.

Sporządzając wniosek należy pamiętać, że w obecnym stanie prawnym stwierdzenie przez sąd umyślności lub rażącego niedbalstwa wnioskodawcy w doprowadzeniu do niewypłacalności skutkować będzie oddaleniem wniosku (art. 491? ust. 1 Prawa upadłościowego). Uprawnionym do złożenia wniosku o upadłość osoby fizycznej jest co do zasady dłużnik. Wyjątkowo może to również zrobić jego wierzyciel, po zaprzestaniu prowadzenia przez dłużnika działalności gospodarczej przez rok od zaprzestania przez niego wykonywania tej działalności lub od wykreślenia go z rejestru przedsiębiorców (art. 8 i 9 Prawa upadłościowego).

Ogłoszenie upadłości konsumenckiej

W przypadku pozytywnego rozpoznania wniosku, sąd wyda postanowienie o ogłoszeniu upadłości, w którym wyznaczy sędziego-komisarza oraz syndyka. Posiadany przez upadłego majątek zostanie ujęty w planie podziału masy upadłościowej. Po zatwierdzeniu listy wierzytelności oraz zaspokojeniu wierzycieli z funduszów masy upadłości, o ile wszyscy wierzyciele nie zostali w ten sam sposób zaspokojeni albo w wypadku, gdy brak majątku upadłego nie pozwalał na sporządzenie planu podziału, sąd ustali plan spłaty wierzycieli, w którym określi zakres i nieprzekraczający 36 miesięcy termin jego wykonania przez upadłego. W przypadku stwierdzenia braku zdolności upadłego do wypełnienia planu – sąd umorzy spłatę bez ustalania planu.

Na tym etapie również bardzo istotne jest zaprezentowanie przed sądem właściwej argumentacji w zakresie masy upadłościowej. Jeśli bowiem istnieją odrębne regulacje chroniące przed całkowitym obciążeniem wynagrodzenia upadłego, np. prawa pracy, zapewniające wolną od obciążeń kwotę równą minimalnej płacy, to w kwestii większości pozostałych składników majątku liczyć się będzie trafne uzasadnienie konieczności ich posiadania przez upadłego. W pełni uzasadniona będzie np. racjonalność pozostawienia przewoźnikowi środka transportu, gdy ten zapewnia mu utrzymanie jedynego źródła dochodu. Przekonujące uzasadnienie potrzeb mieszkaniowych upadłego i osób pozostających na jego utrzymaniu zapewni mu wyższą kwotę na pokrycie czynszu najmu lokalu mieszkalnego, uzyskaną ze sprzedaży wchodzącego w skład masy upadłościowej mieszkania.

Stwierdzenie braku zobowiązań

Ostatnim aktem przeprowadzonego postępowania upadłościowego osoby fizycznej jest wydanie przez sąd postanowienia „o stwierdzeniu wykonania planu spłaty wierzycieli i umorzeniu zobowiązań upadłego powstałych przed dniem ogłoszenia upadłości i niewykonanych w wyniku wykonania planu spłaty wierzycieli” (Art. 491²¹ ust. 1 Prawa upadłościowego). Upadły zostaje oddłużony i przestaje być zobowiązanym wobec podmiotów i instytucji, u których zobowiązania zaciągnął.

Korzystniejsze warunki upadłości konsumenckiej w Polsce

Ogromny wzrost popularności instytucja upadłości konsumenckiej zawdzięcza zliberalizowaniu w 2015r. wymogów poddania się jej przez osoby fizyczne. Wkrótce mają pojawić się kolejne zmiany, których celem będzie otwarcie się tej instytucji na szerszy krąg adresatów. W grudniu 2017r. ministerstwo sprawiedliwości ogłosiło projekt usunięcia przesłanek umyślności lub rażącego niedbalstwa w osiągnieciu przez dłużnika niewypłacalności, które stanowiły główną przyczynę oddalania przez sądy wniosków o ogłoszenie upadłości. Resort chce, by do ogłoszenia upadłości konsumenckiej wystarczyło samo ustalenie niewypłacalności dłużnika. Przyczyny jej powstania będą miały wpływ na długość okresu, w jakim upadły będzie zobowiązany do spłaty swoich długów, jednak sąd będzie je badał już po ogłoszeniu upadłości (www.ms.gov.pl).

Coraz korzystniejsze uwarunkowania prawne skutkują rosnącymi liczbami przeprowadzanych upadłości osób fizycznych w Polsce. O atrakcyjności i zdecydowanie większych walorach ogłaszania upadłości konsumenckich w kraju powinny przekonać się również osoby, które zainteresowane są podjęciem prób przeprowadzenia takiego procesu za granicą. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 2015/848 z 20.05.2015r. w sprawie postępowania upadłościowego (Dz.U. L 141/19 z 05.06.2015r.) wyraźnie stanowi, że sądem właściwym do ogłoszenia bankructwa jest sąd, w którym bankrutujący ma centrum swoich interesów życiowych. Udowodnienie ich posiadania przed sądem, np. w Wielkiej Brytanii, która jest wymieniana, jako najatrakcyjniejsza destynacja do ogłoszenia upadłości konsumenckiej, wymagać będzie kilkumiesięcznej, jeśli nie kilkuletniej przeprowadzki na terytorium Zjednoczonego Królestwa. A i to nie da gwarancji, że brytyjski sąd nie odrzuci wniosku.

Z tych przyczyn właściwym rozwiązaniem dla polskiego obywatela, który podjął decyzję o ogłoszeniu upadłości konsumenckiej, jest dokonanie tego przed polskim sądem. Zwłaszcza, gdy zgodnie z zapowiedziami ministerstwa sprawiedliwości, od przyszłego, 2019 roku sprawdzone, najlepsze brytyjskie rozwiązania mają zostać inkorporowane do krajowego systemu prawnego: „Wprowadzamy rozwiązania zbliżone do funkcjonujących z powodzeniem np. w Wielkiej Brytanii, gdzie w ramach upadłości konsumenckiej w ogóle nie bada się przyczyn niewypłacalności na etapie otwarcia postępowania. Również w Polsce, zgodnie z projektem, sąd nie będzie już na wstępie badał przyczyn niewypłacalności” (www.ms.gov.pl).

Autor:

radca prawny Robert Nogacki

Kancelaria Prawna Skarbiec specjalizuje się w ochronie majątku, doradztwie strategicznym dla przedsiębiorców oraz zarządzaniu sytuacjami kryzysowymi.

Hasła tematyczne: upadłość konsumencka

poprzednie artykuły

W postępowaniach dotyczących wydania decyzji administracyjnych organy administracji przyznają prawo do bycia ich stroną (poza podmiotami, których decyzja dotyczy) jedynie tym podmiotom, których interes prawny został naruszony. W wyroku z 6 listopada 2019 r. WSA w Poznaniu uznał to stanowisko organów za błędne. Jak orzekł: „…aby być stroną w postępowaniu administracyjnym, wystarczy, że postępowanie dotyczy interesu prawnego danego podmiotu, nie musi być nawet naruszony ten interes” (sygn. akt IV SA/Po 276/19). więcej »

Budowanie rozsądnej i przemyślanej polityki podatkowej w firmie wymaga stosowania odpowiednich narzędzi prawnych. Jedną z instytucji minimalizujących ryzyko podatkowe w przedsiębiorstwie jest interpretacja indywidualna przepisów prawa podatkowego. Choć w ostatnich latach liczba wydawanych interpretacji maleje, to w kluczowych kwestiach – zwłaszcza tam, gdzie przepisy są niejednoznaczne – wciąż cieszą się one dużym zainteresowaniem wśród podatników. Sprzyja temu nie tylko symboliczna opłata za wydanie interpretacji, ale przede wszystkim ochrona prawna, która wiąże organ odnośnie do zastosowanej wykładni konkretnych przepisów podatkowych. więcej »

Działalność gospodarcza prowadzona za granicą lub choćby posiadanie tam majątku często jest źródłem wielu niejasności podatkowych. Wówczas konieczne jest analizowanie zasad opodatkowania w dwóch państwach. Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania między państwami zasadniczo rozstrzygają, w którym państwie wystąpi obowiązek podatkowy, a w razie możliwości opodatkowania tego samego dochodu w dwóch państwach przewidują określone zasady odliczeń. W praktyce rodzi to jednak wiele problemów. Jeden z nich dotyczy dochodów z nieruchomości, w tym dochodów z ich zbycia. więcej »

W przypadku, gdy nabywane towary i usługi podatnik wykorzystuje zarówno do działalności gospodarczej, jak i poza nią, ustaleniu wartości naliczonego podatku VAT, jaki będzie mógł odliczyć w zakresie prowadzonej działalności, służy tzw. prewspółczynnik VAT (sposób określenia proporcji). Organy podatkowe stoją niejednokrotnie na stanowisku, że w świetle przepisów ustawy o VAT nie jest możliwe zastosowanie różnych sposobów określenia proporcji w odniesieniu do różnych sektorów działalności jednego podatnika. W wyroku z 2 października 2019 r. ze stanowiskiem tym nie zgodził się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który orzekł, że w świetle art. 86 ust. 2a ustawy o VAT „...każde nabycie towarów i usług podatnik powinien rozpatrywać oddzielnie, co ewidentnie wymaga stosowania odrębnych prewspółczynników dla różnych rodzajów prowadzonej działalności i różnych nabyć” (sygn. akt I SA/Kr 851/19). więcej »

Naczelnik urzędu celno-skarbowego określił przedsiębiorcy kwotę należnego podatku z tytułu importu towarów, zwiększając podstawę opodatkowania o nabyte przy tym imporcie usługi pośrednictwa. W wyniku wniesionej przez przedsiębiorcę skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. uchylił tę decyzję organu, bo jak stwierdził, organ, dokonując tylko częściowej klasyfikacji nabytych przez importera usług na te zwiększające podstawę opodatkowania i te niemające na nią wpływu, wszystkie pozostałe zaklasyfikował bez wyjaśnienia na niekorzyść podatnika (wyrok z 9 października 2019 r., sygn. akt I SA/Go 324/19). więcej »

Ordynacja podatkowa w art. 93c wprowadza zasadę sukcesji generalnej w przypadku podziału osoby prawnej w sytuacji, gdy majątek osoby prawnej dzielonej stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa. W takich przypadkach osoby prawne przejmujące lub osoby prawne powstałe w wyniku podziału wstępują z dniem podziału lub z dniem wydzielenia we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki osoby prawnej dzielonej pozostające w związku z przydzielonymi im w planie podziału składnikami majątku (art. 93c ust. 1 Ordynacji podatkowej). Kwestia sukcesji generalnej praw i obowiązków w przypadku podatków nie jest do końca uregulowana w ustawach, dlatego stanowi przedmiot sporów podatników z fiskusem. więcej »

17 września 2019 r. został opublikowany projekt z dnia 12 września 2019 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw. Projekt wprowadza szereg bardzo istotnych zmian dla przedsiębiorców mających na co dzień do czynienia z kwestiami akcyzy. Co do zasady dla części podatników nowe przepisy miałyby wejść w życie od 1 stycznia 2020 r. Zatem czasu zostało niewiele, a zakres regulacji, które będzie trzeba zaimplementować, jest dość duży. Artykuł przedstawia główne zmiany dotykające przedsiębiorców. więcej »

Ani cywilnoprawna zasada swobody umów, ani ustawa o terminach zapłaty w transakcjach handlowych nie sprzeciwiają się wspólnemu uzgodnieniu przez kontrahentów dłuższego terminu zapłaty, jeśli tylko nie będzie to rażąco nieuczciwe wobec wierzyciela. W wyroku z 26 sierpnia 2019 r. łódzki sąd okręgowy obalił takie ustalenia dokonane zgodnie przez przedsiębiorców, bo jak stwierdził: „(…) nie wystąpiły żadne szczególne okoliczności uzasadniające przedłużenie terminu zapłaty zgodną wolą stron do 150 dni, ani sąd nie dopatrzył się obiektywnych przesłanek wynikających z właściwości tej umowy uzasadniających takie przedłużenie” (sygn. akt XIII Ga 334/19). więcej »

Od 1 stycznia 2018 r. podatnicy nie mogą zaliczać do kosztów uzyskania przychodu wszystkich wskazanych w ustawie o CIT kosztów poniesionych na rzecz podmiotów powiązanych. Muszą poddać je limitowaniu do kwoty 3 mln zł w roku podatkowym. W rozstrzygniętym 10 lipca 2019 r. przed WSA w Krakowie sporze z fiskusem wygrał przedsiębiorca, któremu sąd przyznał rację, że przy ustalaniu podlegających limitowaniu kosztów nie uwzględnia się kosztów poniesionych w związku z prowadzeniem działalności w specjalnej strefie ekonomicznej (sygn. akt I SA/Kr 577/19). więcej »

Kontrola podatkowa to podstawowy tryb weryfikacji rozliczeń podatkowych przez urzędy skarbowe, regulowany przez Ordynację podatkową. Natomiast kontrola celno-skarbowa jest stosunkowo nową instytucją, wprowadzoną 1 marca 2017 r. w ramach reformy Krajowej Administracji Skarbowej. W założeniu kontrola celno–skarbowa ma na celu wykrywanie i zwalczanie najpoważniejszych uchybień podatkowych, takich jak karuzele VAT czy zorganizowana przestępczość podatkowa. W praktyce okazuje się, że może ona dotknąć zwykłego podatnika prowadzącego np. jednoosobową działalność gospodarczą. Czym tak naprawdę różnią się oba tryby kontroli i jakie są prawa kontrolowanego podmiotu? więcej »