Oferta

Kancelaria Prawna Skarbiec zbudowała swoją pozycję oferując usługi, które nie miały dotychczas odpowiednika na polskim rynku,łączące ze sobą doradztwo prawne, podatkowe i finansowe oraz usługi z zakresu szeroko rozumianego wywiadu i kontrwywiadu biznesowego.

 


Do najważniejszych usług Kancelarii należą:

  • ochrona majątku przed przyszłymi wier-
    zycielami
  • rejestracja spółek za granicą i zarządza-
    nie nimi
  • zmiana rezydencji podatkowej
  • powoływanie fundacji prywatnych i trustów
  • reprezentacja w sporach dotyczących zajęcia majątku przez fiskusa
  • reprezentacja i obrona w postępowani-
    ach karnych
  • wsparcie w kontrolach podatkowych i celno-skarbowych
  • prowadzenie postępowań restruktury-
    zacyjnych i upadłościowych
  • sukcesja majątku i planowanie spadkowe
  • wywiad i kontrwywiad gospodarczy

 

Chętnie podejmujemy wyzwanie również wtedy, gdy w grę wchodzą przypadki bezprawia urzędniczego, widmo upadłości firmy, obawa przed oszustwem ze strony kontrahentów (np. karuzele podatkowe), szpiegostwem gospodarczym czy przed wrogim przejęciem. Prowadzimy także w Polsce i za granicą działania operacyjne związane z poszukiwaniem majątku nieuczciwych dłużników.

 

najbliższeszkolenia

Artykuły

29.01.2019

Umowa podatkowa według projektu nowej Ordynacji podatkowej

Umowa podatkowa proponowana przez autorów projektu nowej Ordynacji podatkowej jest zupełnie nową instytucją w polskim prawie podatkowym. Jej szczegóły określa rozdział 10 dokumentu. Można znaleźć w nim nie tylko przyzwolenie na zawarcie takiej umowy, ale również szczegółowe informacje, w jaki sposób może zostać ona zawarta pomiędzy podatnikiem a organem podatkowym. Jednak bez względu na to, jaki charakter będą miały jej zapisy, zawarte w niej postanowienia muszą mieścić się w granicach obowiązującego prawa. Ewentualne ustępstwa nie mogą dotyczyć wysokości wymiaru podatku.

Nowa instytucja prawna

Umowa podatkowa może być zawarta za zgodą lub na wniosek strony. Może dotyczyć wzajemnych ustępstw w kooperacji podatnika i organu podatkowego – w jej zapisach równie dobrze mogą znaleźć się postanowienia wypracowane przez jedną ze stron. Umowa podatkowa może być także wyrazem kompromisu w skomplikowanym postępowaniu podatkowym.

Kiedy warto?

Projekt nowej Ordynacji podatkowej jasno wskazuje przypadki, w których zawarcie umowy podatkowej będzie przydatne. Zgodnie z art. 380 § 3 umowa podatkowa może polegać na wzajemnych ustępstwach i zostaje zawarta w granicach prawa przez przyjęcie przez organ podatkowy oraz stronę ustaleń, w szczególności:

  1. w przypadku wątpliwości co do stanu faktycznego w sprawie, w tym wtedy, gdy ich usunięcie w postępowaniu wiązałoby się z nadmiernymi trudnościami lub kosztami niewspółmiernymi do rezultatu;
  2. w przedmiocie charakteru albo wartości transakcji, czynności lub zdarzenia;
  3. w przedmiocie zastosowania ulg w spłacie podatków, w szczególności rodzaju ulgi, którą należy zastosować, oraz sposobu jej zastosowania;
  4. co do poszczególnych zagadnień wynikających w toku postępowania podatkowego;
  5. gdy przepis szczególny tak stanowi.

Co ważne, zgodnie z art. 380 § 4 projektu umowa podatkowa nie może polegać na ustaleniach, w tym wzajemnych ustępstwach, dotyczących bezpośrednio wysokości wymiaru. W tym przypadku warto zwrócić uwagę, że często spory pomiędzy podatnikiem a organem podatkowym dotyczą właśnie przypadków, gdzie określona przez fiskusa wysokość zobowiązania znacznie odbiega od wysokości należnego podatku po korektach błędów popełnionych przez podatnika w deklaracjach. Tego rodzaju sprawy często toczą się latami. Jednak już sama próba wprowadzenia instytucji umowy podatkowej do polskiego prawa podatkowego zasługuje na uznanie. Być może nadejdą takie czasy, kiedy polskie prawo podatkowe będzie gotowe na rozszerzenie zakresu umowy o należną wysokość podatku.

Ustalenia w drodze uzgodnień

Autorzy projektu, wprowadzając nową instytucję prawną, jaką jest umowa podatkowa, wskazują w dokumencie również zasady jej zawarcia. Zgodnie z art. 381 § 1 projektu nowej Ordynacji podatkowej w celu zawarcia umowy podatkowej organ podatkowy może zorganizować spotkanie uzgodnieniowe. Ze spotkania uzgodnieniowego sporządza się protokół. Przebieg spotkania uzgodnieniowego może być ponadto utrwalony za pomocą aparatury rejestrującej obraz i dźwięk, w tym na informatycznych nośnikach danych. Ponadto zgodnie z art. 381 § 2 przed zawarciem umowy podatkowej organ podatkowy może zwrócić się do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej o opinię w sprawie zasadności zawarcia tej umowy. Niewydanie przez Szefa KAS opinii w terminie 21 dni od dnia zwrócenia się o nią przez organ podatkowy uważa się za równoznaczne z opinią o zasadności zawarcia umowy podatkowej. Z zawarcia umowy podatkowej sporządza się protokół. Odpis protokołu doręcza się stronie (art. 381 § 3).

Wyżej przytoczony artykuł projektu ma wskazywać dobrą wolę organu podatkowego w porozumieniu z podatnikiem. Możliwość utrwalenia przebiegu spotkania uzgodnieniowego, jak też konieczność sporządzenia protokołu zawarcia umowy ma nie pozostawiać żadnych wątpliwości co do chęci porozumienia organu podatkowego z podatnikiem. Poza tym możliwość konsultacji z Szefem KAS zasadności podpisania umowy w konkretnym przypadku ma stanowić remedium na ewentualne wątpliwości pracowników organów podatkowych co do słuszności stosowania nowych przepisów.

Wiążące postanowienia

Co daje podpisanie umowy podatkowej? Wskazuje to jasno art. 382 § 1 projektu nowej Ordynacji podatkowej, który mówi, że wydając decyzję, organ podatkowy jest związany ustaleniami wynikającymi z umowy podatkowej, z zastrzeżeniem § 2 i 4. Kolejne paragrafy przytoczonego artykułu projektu określają jednak przypadki, w których mimo podpisania umowy podatkowej organ podatkowy nie jest związany jej ustaleniami. Zgodnie z art. 382 § 2 nie są wiążące ustalenia wynikające z umowy podatkowej zawartej z naruszeniem przepisów prawa lub co do której zaistniały przesłanki uzasadniające wznowienie postępowania lub stwierdzenie nieważności decyzji. Przepisy art. 453 § 1 i art. 459 stosuje się odpowiednio. Poza tym w sytuacji, gdy wznowienie postępowania jest możliwe tylko na wniosek, ustalenia wynikające z umowy podatkowej nie są wiążące tylko w przypadku, gdy strona o to wniesie (art. 382 § 3). Zatem podpisanie umowy podatkowej nie przekreśla prawa podatnika do skorzystania z nadzwyczajnych trybów wzruszania decyzji ostatecznych organów podatkowych.

W art. 382 § 4 został zawarty również zapis, że organ podatkowy może nie uwzględnić ustaleń wynikających z umowy podatkowej w decyzji wymiarowej wydanej w wyniku procedury wzajemnego porozumiewania się lub procedury arbitrażowej, prowadzonej na podstawie ratyfikowanej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innej ratyfikowanej umowy międzynarodowej, której stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Nie można zapominać, że ustalenia umowy są wiążące nie tylko dla fiskusa, ale również dla podatnika będącego jej stroną. Dlatego też uzgodnienia dotyczące jej postanowień powinny być prowadzone przez podatnika w sposób przemyślany, tak aby samo podpisanie umowy było korzystnym rozwiązaniem dla obu stron, a nie jedynie dla organu podatkowego.

Przydatne rozwiązanie

Jak wskazują twórcy projektu nowej Ordynacji podatkowej, jak i wielu specjalistów z dziedziny podatków, zaproponowana instytucja umowy podatkowej jest innowacyjnym rozwiązaniem w polskim prawie. Jej wprowadzenie pozwoli polskim podatnikom na uzyskanie z organem podatkowym porozumienia, którego ustalenia będą jasno wskazywały, w jaki sposób powinni się rozliczyć z fiskusem. Takie rozwiązanie będzie korzystne szczególnie dla tych przedsiębiorców, których operacje gospodarcze mogą budzić wątpliwości organów podatkowych. Ustalanie jasnych zasad ich rozliczania nie tylko uchroni podatników przed podatkowymi błędami, ale również wyeliminuje liczne spory na linii podatnik-fiskus, które obecnie najczęściej mają swój finał w sądzie. Zawarcie umowy nie tylko skróci czas oczekiwania na rozwiązanie sporu, ale też znacznie ograniczy koszty ponoszone przez strony. Działając zapobiegawczo, ograniczy przypadki, których późniejsze wyjaśnianie podczas kontroli wiązałoby się z realizacją żmudnych procedur. Podsumowując, umowa podatkowa to instytucja pozwalająca na rozwiązywanie sporów prawno-podatkowych w formie ustaleń korzystnych dla obu stron umowy.

Co ciekawe, umowa podatkowa nie musi dotyczyć całego postępowania podatkowego, a jedynie jego części, tj. szczegółowego problemu wynikłego w jego toku. Może to znacznie ułatwić rozwiązanie najbardziej skomplikowanych przypadków ujawnionych w trakcie postępowania podatkowego.

Czy Polska jest na to gotowa?

Pomysł umowy podatkowej zaczerpnięto z holenderskiego prawa podatkowego. Mimo wielu pozytywów tego rozwiązania pojawiają się wątpliwości, czy sprawdzi się ono w polskich realiach. Jak podkreśla wielu specjalistów, dużym ryzykiem realnego wykorzystania instytucji umowy podatkowej na polskim podwórku jest sceptycyzm pracowników organów podatkowych dotyczący dobrej wiary polskich podatników. Należy pamiętać, że obecna Ordynacja podatkowa daje organom podatkowym siłę władczą w sporze z podatnikiem. Wprowadzenie nowych przepisów (najwcześniej w styczniu 2020 r.) może okazać się niewystarczające, aby dotychczasowe podejście fiskusa uległo diametralnej zmianie. Potrzebna jest przede wszystkim zmiana mentalności pracowników organów podatkowych i zrozumienie, że współpraca z podatnikiem może przynieść o wiele więcej korzyści niż dotychczasowe, bezlitosne działania kontrolne. Uświadomienie sobie, że podatnik może być partnerem, a popełnione przez niego błędy mogą wynikać z niewiedzy, nie zaś z chęci przechytrzenia organu podatkowego, jest konieczne, aby proponowane w projekcie kompromisowe metody rozwiązywania sporów między fiskusem a podatnikiem przyniosły rzeczywiste korzyści. Jeśli podejście organów podatkowych wobec podatnika nie ulegnie zmianie, nawet najlepsze przepisy nie zdołają niczego zmienić. Poza tym nie należy zapominać, że podpisanie umowy podatkowej jest jedynie możliwością, jaką stwarza projekt nowej Ordynacji podatkowej. Nikt jednak nie może zmusić podatnika do skorzystania z tej instytucji. Jeśli proponowane zmiany w prawie podatkowym wejdą w życie, to praktyka pokaże, czy instytucja umowy podatkowej jest rzeczywiście tak korzystna, jak się niektórym wydaje. Z pewnością podatnicy, którzy będą chcieli skorzystać z tej możliwości w początkowym okresie obowiązywania przepisów, powinni rozważyć skorzystanie ze wsparcia doświadczonej kancelarii prawno-podatkowej. Tym bardziej że w wielu przypadkach sami pracownicy organów podatkowych będą mieli problem z prawidłową interpretacją wprowadzanych zmian. Pozostaje nadzieja, że wprowadzona instytucja umowy podatkowej nie pozostanie jedynie pustym frazesem prawnym wykorzystywanym przez organy i podatników jedynie sporadycznie i nie podzieli chociażby znikomej popularności wykorzystania mediacji w postępowaniu administracyjnym.

Autor:

radca prawny Robert Nogacki

Kancelaria Prawna Skarbiec specjalizuje się w ochronie majątku, doradztwie strategicznym dla przedsiębiorców oraz zarządzaniu sytuacjami kryzysowymi.

Hasła tematyczne: umowa podatkowa, nowa ordynacja podatkowa

poprzednie artykuły

Organy podatkowe zgodnie z treścią art. 33 Ordynacji podatkowej w określonych sytuacjach mogą dokonać zabezpieczenia zobowiązania podatkowego na majątku podatnika lub majątku wspólnym przed terminem płatności, jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że nie zostanie ono wykonane. Przepis ten wskazuje przykładowe sytuacje, które mogą przemawiać za stwierdzeniem, że wykonanie zobowiązania jest zagrożone. Będzie to m.in. trwałe nieuiszczanie wymaganych zobowiązań o charakterze publicznoprawnym, a także zbywanie majątku mogące utrudnić lub udaremnić późniejszą egzekucję. Decyzja organu nie jest ostateczna i podatnik może, a w niektórych sytuacjach powinien się od niej odwołać. więcej »

W toku prowadzonego postępowania organy podatkowe mogą wydawać różnego rodzaju postanowienia. Mają one w większości charakter porządkujący postępowanie, tzn. wyrażają decyzje organu odnośnie do określonych zdarzeń w ramach postępowania, nie wpływając na jego merytoryczne rozstrzygnięcie. Rozstrzygnięcia organu podatkowego mogą być zaskarżane, co daje wyraz zasadzie dwuinstancyjności postępowania. Na postanowienia organu podatkowego służy specjalny środek zaskarżenia – zażalenie, z którego można skorzystać, o ile ustawa tak stanowi. więcej »

Przedsiębiorca 4,5 roku toczył spór z fiskusem o zwrot podatku od towarów i usług. Pomimo iż przy nabyciu nieruchomości zrezygnował z możliwości skorzystania ze zwolnienia, zgłosił transakcję do opodatkowania VAT i podatek uiścił, fiskus odmówił mu prawa do późniejszego jego odliczenia. Stwierdził bowiem, że przedsiębiorca nie nabył nieruchomości, a zorganizowaną część przedsiębiorstwa. W obronie spółki stanął sąd, pouczając fiskusa, że: „Sam fakt wykorzystywania nieruchomości w działalności gospodarczej – bez wykazania ich organizacyjnego i finansowego wyodrębnienia w ramach prowadzonego przedsiębiorstwa – nie daje podstaw do przyjęcia, że nieruchomości te samodzielnie tworzyły zorganizowaną część przedsiębiorstwa” (wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. I SA/Wr 676/17). więcej »

Dokonane na majątku przedsiębiorcy zabezpieczenie wykonania zobowiązań podatkowych może znacząco wpłynąć na możliwość regulowania przez niego bieżących zobowiązań wobec swoich pracowników i kontrahentów. Negatywnie wpływa również na sytuację życiową samego podatnika. Dlatego wydane przez organy decyzje o zabezpieczeniu powinny być należycie uzasadnione. więcej »

Po trzech latach kontroli podatkowej organ skarbowy zamiast zwrócić firmie należną jej kwotę VAT wszczął wobec niej postępowanie podatkowe. Uznał, że skoro firma nabywała towary od dostawcy, którego dostawcy byli oszustami, to i ona sama musi być oszustem. W braku jednak jakichkolwiek konkretnych ustaleń co do podstaw tego stanowiska organ przedłużył firmie termin zwrotu VAT o kolejne miesiące, m.in. po to, by mieć czas na pisanie uzasadnienia. więcej »

Korzystanie ze znaków towarowych, a co za tym idzie ponoszenie opłat licencyjnych wynikających z tego tytułu niejednokrotnie stanowi nieodłączny element prowadzonej przez przedsiębiorcę działalności. Jednak czy można przyjąć, że tego rodzaju wydatki stanowią koszt uzyskania przychodu w oparciu o przepisy o podatku dochodowym? więcej »

Przedsiębiorca prowadzący działalność w zakresie obrotu częściami samochodowymi nabył grunt do majątku prywatnego w celu inwestycji prywatnych oszczędności. Dokonał tego poza prowadzoną działalnością gospodarczą, niemniej zgodnie z regułami logiki miał nadzieję na rentowność swojej inwestycji. Liczył po prostu na to, że w przyszłości sprzeda działkę z zyskiem. Ta chęć osiągnięcia zysku, jak i fakt wcześniej dokonanych nabyć i sprzedaży innych nieruchomości oraz dokonanie podziału gruntu na mniejsze działki przesądziły o tym, że organ podatkowy uznał podatnika za profesjonalnie zajmującego się obrotem nieruchomościami, a zatem zobowiązanego do odprowadzenia VAT przy sprzedaży ww. gruntu. Ze stanowiskiem tym nie zgodził się podatnik i wniósł skargę do sądu. więcej »

Departament Zwalczania Przestępczości Ekonomicznej Ministerstwa Finansów zlecił dyrektorom podległych jednostek przedstawienie propozycji do wdrożenia nowej formy przeprowadzania kontroli skarbowych w formie zakupu kontrolowanego. Tzw. nabycie sprawdzające miałoby wziąć na celownik ponad 66 tys. przedsiębiorców z branży gastronomicznej. To nie jedyne skutki uboczne koronawirusowego kryzysu, jakich przedsiębiorcy mogą obawiać się ze strony fiskusa. więcej »

Prawo podatkowe nakazuje, by organy, rozstrzygając sprawę podatnika, wyjaśniły mu i uzasadniły, dlaczego akurat tak, a nie inaczej należy interpretować dany przepis. Organ zobowiązany jest wskazać, jakie argumenty stoją za jego postępowaniem. Nie może też stosować wykładni przepisów prowadzącej do zwiększenia obciążeń podatkowych, które mogą być nakładane na podatników tylko w drodze ustawy. W wyroku z 23 stycznia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił zaskarżoną przez spółkę interpretację organu podatkowego, bo ten naruszył wszystkie wskazane wyżej reguły, pozbawił spółkę prawa do pełnego odliczenia poniesionych na nabycie usług wydatków, nie wykazując przy tym logicznego procesu rozumowania. więcej »

Ogólna charakterystyka przestępstwa z art. 302 § 1 Kodeksu karnego.  Do najczęściej popełnianych przestępstw przeciwko obrotowi gospodarczemu należą te związane z naruszeniem interesów wierzyciela. Art. 302 § 1 Kodeksu karnego przewiduje odpowiedzialność karną za dokonanie przestępstwa tzw. dowolnego zaspokajania wybranych wierzycieli.  Celem postępowania upadłościowego jest równomierne zaspokojenie wszystkich dłużników. Z tego względu penalizowane jest działanie mające na cele złamanie tej zasady i nierównomierne zaspokajanie wszystkich lub niektórych dłużników. więcej »