31.03.2014: Podatek VAT i akcyza - zagadnienia ogólne

PIT: Rozliczenie diet podróżnych przedsiębiorcy

Przedsiębiorca może zaliczyć do kosztów podatkowych wartość diet z tytułu podróży służbowych, związanych ze świadczeniem usług, do wysokości określonej w odrębnych przepisach. Wydatki te muszą jednak wypełniać przesłanki art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zasady rozliczania diet z tytułu podróży służbowych przez przedsiębiorców (osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą) wyjaśnił dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy (interpretacja z 10 marca 2014 r., nr ITPB1/415-1253/13/AK).

We wniosku o jej wydanie wskazane zostało, że przedsiębiorca – wnioskodawca – prowadzi od 1 stycznia 2013 r. działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług: praktyka pielęgniarek i położnych (PKD 86.90.C). Zdarzenia ewidencjonowane są w podatkowej księdze przychodów i rozchodów. Wnioskodawca nie zatrudnia pracowników. Świadczy usługi pielęgniarskie na rzecz jednego podmiotu gospodarczego, tj. szpitala specjalistycznego na podstawie umowy o udzielaniu świadczeń zdrowotnych polegających na pełnieniu dyżurów 10–24-godzinnych na oddziale kardiologicznym. Miejscem siedziby firmy jest miejsce zamieszkania. Dyżury w ramach świadczonych usług pielęgniarskich wykonuje w miejscowości odległej od miejsca zamieszkania – siedziby – o 32 km. W celu osiągnięcia przychodu dojeżdża 2–3 razy w tygodniu, w różnych godzinach, zgodnie z grafikiem. Wnioskodawca dyżury pełni w różnych porach dnia, w związku z powyższym wykorzystuje w tym celu samochód, który jest wprowadzony do ewidencji środków trwałych.

Wątpliwość wnioskodawcy dotyczyła sposobu rozliczania diet z tytułu podróży i wyjazdów związanych z realizacją zlecenia.

Rozliczenie kosztów związanych z podróżą

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy przypomniał, że stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Oznacza to, że zaliczenie wydatków do kosztów podatkowych jest możliwe, jeżeli zostaną spełnione kryteria wynikające z wyżej wymienionego przepisu.

Wyłączenie z kosztów

Regulacje prawne dotyczące zaliczania do kosztów uzyskania przychodów kosztów podróży służbowych osób prowadzących działalność gospodarczą i osób z nimi współpracujących zawarte zostały natomiast w art. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy. Zgodnie z tym przepisem nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wartości diet z tytułu podróży służbowych osób prowadzących działalność gospodarczą i osób z nimi współpracujących – w części przekraczającej wysokość diet przysługujących pracownikom, określoną w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra.

Ważne rozporządzenie

Dyrektor IS wyjaśnił, że tymi odrębnymi przepisami, o których mowa powyżej, jest obowiązujące od 1 marca 2013 r. rozporządzenie ministra pracy i polityki społecznej z 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (Dz.U. z 2013 r., poz. 167).

Diety przedsiębiorców

Zdaniem organu podatkowego, aby osoba prowadząca działalność gospodarczą mogła zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość diet z tytułu podróży służbowych, podróż musi:

  • być związana z prowadzoną działalnością gospodarczą,
  • służyć osiągnięciu przychodów lub zachowaniu albo zabezpieczeniu źródła przychodów,
  • a wysokość diety musi mieścić się w granicach limitu określonego w odrębnych przepisach.

Definicja podróży służbowej

Dyrektor IS zwrócił dodatkowo uwagę, że w przepisach prawa podatkowego pojęcie podróży służbowej nie zostało zdefiniowane. Definicja podróży służbowej pracownika została natomiast zawarta w art. 77(5) § 1 Kodeksu pracy. Zgodnie z tym przepisem za podróż służbową uznaje się wykonywanie na podstawie polecenia pracodawcy zadania służbowego poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy, lub poza stałym miejscem pracy.

Podkreślić jednak należy odmienny charakter regulacji w przypadku pracownika i osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą. Pracownikowi cel podróży służbowej określa pracodawca w poleceniu odbycia podróży służbowej, natomiast w odniesieniu do przedsiębiorcy istotnym kryterium dla uznania wyjazdu za podróż służbową powinno być ustalenie, czy wyjazd ma bezpośredni związek z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Uznać zatem należy, że odesłanie art. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy do pojęcia pracownika może mieć zastosowanie jedynie w kontekście ograniczenia wysokości diety z tytułu podróży służbowych osób prowadzących działalność gospodarczą, nie zaś samej zasady dopuszczalności zastosowania tego przepisu do wymienionych w nim podmiotów.

Ważne limity diet

Z powyższej regulacji prawnej wynika konieczność wyłączenia z kosztów podatkowych wartości diet z tytułu podróży służbowych osób prowadzących działalność gospodarczą, ale tylko w części przekraczającej wysokość diet przysługujących pracownikom. Oznacza to, że osobom tym przysługuje prawo uwzględniania w kosztach uzyskania przychodu wartości diet za czas podróży służbowych w ramach określonego limitu, tj. do wysokości diet przysługujących pracownikom.

Na koniec organ podatkowy wyjaśnił dodatkowo, że powołane przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obejmując swoją dyspozycją sytuacje odbywania podróży służbowych przez osoby prowadzące działalność gospodarczą, nie przewidują do tej kategorii podatników żadnych wyłączeń o charakterze przedmiotowym lub podmiotowym, wobec tego nieuprawnione jest różnicowanie osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą według rodzaju tej działalności.

Stanowisko sądów administracyjnych

Dyrektor IS podkreślił również, że problematyka dotycząca podróży służbowych odbywanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej znalazła odzwierciedlenie w orzecznictwie sądów administracyjnych. Orzecznictwo sądowoadministracyjne ukształtowało w tym zakresie jednolitą linię rozstrzygnięć, wskazując, że nie znajduje uzasadnienia stanowisko, że jedynie podróże mające na celu czynności incydentalne spełniają wymogi podróży służbowych, natomiast realizowanie zasadniczego przedmiotu działalności nie wchodzi w zakres podróży służbowych.

Wnioskodawca mógł zatem zaliczyć do kosztów podatkowych wartość diet z tytułu podróży służbowych, związanych ze świadczeniem usług pielęgniarskich, do wysokości określonej w odrębnych przepisach, jeżeli wydatki te wypełniają przesłanki art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Piotr Różański

Hasła tematyczne: koszty uzyskania przychodów, przedsiębiorca, pit, kup, firma, delegacja, wyjazd służbowy, podróż, dieta

 

Wszystkie artykuły z tego działu »

WASZE KOMENTARZE (0)

Dodaj nowy komentarz

komentarz:
podpis:
 

Drodzy Użytkownicy podatki.biz. Choć czytamy uważnie Wasze komentarze, nie odpowiadamy na pytania w kwestiach szczegółowych. Zadając je, kierujecie je nie do nas, a do innych Użytkowników podatki.biz. Jeżeli chcecie wyjaśnić lub rozwiązać jakiś problem, zachęcamy do skorzystania z naszego forum dyskusyjnego - www.podatki.biz/forum

Zespół podatki.biz

Napisz komentarz...