Oferta

Kancelaria Prawna Skarbiec zbudowała swoją pozycję oferując usługi, które nie miały dotychczas odpowiednika na polskim rynku,łączące ze sobą doradztwo prawne, podatkowe i finansowe oraz usługi z zakresu szeroko rozumianego wywiadu i kontrwywiadu biznesowego.

 


Do najważniejszych usług Kancelarii należą:

  • ochrona majątku przed przyszłymi wier-
    zycielami
  • rejestracja spółek za granicą i zarządza-
    nie nimi
  • zmiana rezydencji podatkowej
  • powoływanie fundacji prywatnych i trustów
  • reprezentacja w sporach dotyczących zajęcia majątku przez fiskusa
  • reprezentacja i obrona w postępowani-
    ach karnych
  • wsparcie w kontrolach podatkowych i celno-skarbowych
  • prowadzenie postępowań restruktury-
    zacyjnych i upadłościowych
  • sukcesja majątku i planowanie spadkowe
  • wywiad i kontrwywiad gospodarczy

 

Chętnie podejmujemy wyzwanie również wtedy, gdy w grę wchodzą przypadki bezprawia urzędniczego, widmo upadłości firmy, obawa przed oszustwem ze strony kontrahentów (np. karuzele podatkowe), szpiegostwem gospodarczym czy przed wrogim przejęciem. Prowadzimy także w Polsce i za granicą działania operacyjne związane z poszukiwaniem majątku nieuczciwych dłużników.

 

najbliższeszkolenia

Artykuły

20.11.2018

Ograniczenia ujmowania wydatków na obsługę marketingową w kosztach uzyskania przychodu

Koszty usług stałej obsługi marketingowej poniesione bezpośrednio lub pośrednio na rzecz podmiotów powiązanych podlegają ograniczeniu w zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów – tak wynika z podjętego 11 września 2018 r. rozstrzygnięcia dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (0111-KDIB1-1.4010.245.2018.2.ŚS). Jest to kolejna niekorzystna dla przedsiębiorców interpretacja nowych regulacji podatkowych obowiązujących od 1 stycznia 2018 r.

Obowiązujący od 1 stycznia 2018 r. przepis art. 15e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zobowiązuje przedsiębiorców do wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów grupy wydatków poniesionych na rzecz podmiotów powiązanych lub posiadających miejsce zamieszkania, lub siedzibę albo zarząd na terytorium, lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową. Ograniczenie to nie ma jednak zastosowania m.in. wobec tych wydatków, które zostaną zaliczone do „…kosztów uzyskania przychodów bezpośrednio związanych z wytworzeniem lub nabyciem przez podatnika towaru, lub świadczeniem usługi” (art. 15e ust. 11 pkt 1 ustawy o CIT).

Koszty stałej obsługi marketingowej

Z zapytaniem do organu wystąpiła spółka z o.o. Jej udziałowcem jest grupa kapitałowa, na rzecz której spółka, za wynagrodzeniem, świadczy usługi sprzedaży czasu reklamowego na antenie radia. Czas ten może być również przedmiotem dalszej odsprzedaży przez grupę kapitałową na rzecz podmiotów trzecich.

Działalność operacyjna wnioskodawcy obarczona jest m.in. wydatkami związanymi z emisją programu radiowego. W celu zwiększenia jego atrakcyjności, a co za tym idzie wartości rynkowej sprzedawanego później czasu antenowego, spółka nabywa od grupy kapitałowej usługi tzw. stałej obsługi marketingowej, czyli m.in.: comiesięczne analizy audytorium radiowego, opracowywanie metodologii badań rynku i opinii publicznej dotyczącej działalności radiowej, prowadzenie badań muzycznych oraz innych badań marketingowych czy przeprowadzanie szkoleń w zakresie rynku mediów.

Ponoszenie wskazanych kosztów stałej obsługi marketingowej przekłada się zdaniem spółki na możliwość i wysokość osiąganych przez nią przychodów. Dlatego też stała na stanowisku, że jest bezpośrednio związane ze świadczoną przez nią usługą w rozumieniu art. 15e ust. 11 pkt 1 ustawy o CIT.

Koszt bezpośrednio związany ze świadczeniem usługi

Spółka podniosła, że w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych brakuje precyzyjnego wyjaśnienia, jak należy rozumieć sformułowanie: „…koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z wytworzeniem lub nabyciem przez podatnika towaru lub świadczeniem usługi”. Bo choć znalazło się ono w ustawie w art. 15 ust 4–4c, to jednak użyto go tam w odmiennym kontekście. W tej sytuacji zdaniem przedsiębiorcy należało posłużyć się wykładnią celowościową.

Zgodnie z wyjaśnieniem Ministerstwa Finansów

Spółka sięgnęła więc po wyjaśnienie opublikowane 24 kwietnia 2018 r. na stronie internetowej Ministerstwa Finansów: „Przepis art. 15e ust. 11 pkt 1 ustawy o CIT – w przeciwieństwie do art. 15 ust. 4 i nast. – nie odnosi się do sposobu „związania kosztu z przychodami”, lecz do sposobu związania kosztu „z wytworzeniem lub nabyciem/wytworzeniem towaru, lub świadczeniem usługi” (…) to koszt usługi lub prawa w jakimkolwiek stopniu „inkorporowanych” w produkcie, towarze lub usłudze. Jest to zatem koszt, który wpływa na finalną cenę danego towaru lub usługi, jako (zazwyczaj) jeden z wielu wydatków niezbędnych do poniesienia w procesie produkcji, dystrybucji danego dobra lub świadczenia określonej usługi”.

Zdaniem przedsiębiorcy skoro ponoszone przez niego na rzecz grupy kapitałowej koszty stałej obsługi marketingowej dolicza do swego wynagrodzenia, to mają one wprost wpływ na jego wysokość. Realizuje się więc w ich przypadku ministerialna przesłanka „finalnego wpływu kosztu na cenę usługi”. Wnioskodawca zwrócił również uwagę, że „…nabycie Usługi stałej obsługi marketingowej – a w konsekwencji poniesienie Kosztów stałej obsługi marketingowej – stanowią warunek efektywnego świadczenia ww. usług sprzedaży czasu reklamowego” (0111-KDIB1-1.4010.245.2018.2.ŚS).

Brak związku z kosztami wytworzenia usługi

Na ogólnikowość użytych przez ustawodawcę pojęć kwalifikujących wydatki do kosztów uzyskania przychodów powołał się również dyrektor KIS. Stwierdził, że w tej sytuacji, z wyjątkiem przypadków klarownych wskazań zawartych w ustawie, wydatki podatników muszą być każdorazowo poddawane kwalifikacji podatkowej. Choć organ zgodził się, że koszty stałej obsługi marketingowej są wliczane do wysokości wynagrodzenia spółki, to odmówił możliwości wyjęcia ich spod przedmiotowego ograniczenia zaliczania do kosztów uzyskania przychodów. Organ nie dostrzegł przy ich kwalifikowaniu jako kosztów bezpośrednio związanych ze świadczeniem usługi sprzedaży czasu reklamowego cechy „inkorporowania”.

Drugim z argumentów dyrektora KIS sprzeciwiających się stanowisku spółki był brak powiązania spornych wydatków z kosztem wytwarzanej przez nią usługi, a jedynie z osiąganym przychodem: „…fakt ponoszenia Kosztów stałej obsługi marketingowej wprost przekłada się na wysokość Wynagrodzenia Wnioskodawcy, które uzyskuje on w związku ze świadczeniem usług sprzedaży czasu reklamowego. Ten argument Wnioskodawcy wskazuje na powiązanie powyższego kosztu z przychodem osiąganym w związku ze świadczeniem usługi sprzedaży czasu reklamowego, ale w żadnym razie nie potwierdza związku tego wydatku z kosztami wytworzenia konkretnej usługi świadczonej przez Wnioskodawcę” (0111-KDIB1-1.4010.245.2018.2.ŚS).

Konflikt interesów

Jak widać odmienne rozumienie przepisów fiskalnych przez organy podatkowe i przedsiębiorców to stały element obrotu gospodarczego. Inaczej rozumiane są nawet tłumaczenia tych przepisów prezentowane przez Ministerstwo Finansów, które w niniejszej sprawie za koszt bezpośrednio związany ze świadczeniem usługi uznaje koszt mający wpływ i obiektywnie kształtujący jej końcową cenę. Praktyka pokazuje jednak, że trudno o obiektywizm przy ocenie kwalifikacji kosztów przez organy podatkowe. Łatwiej mówić tu o subiektywizmie i starciu dwóch przeciwstawnych interesów: ochrony majątku firmy prywatnej i majątku Skarbu Państwa.

Organ podatkowy potrafi wydać interpretację sprzeczną z rozstrzygnięciem innego organu, jak to miało miejsce w podobnej sprawie, której przedmiotem było zastosowanie art. 15e ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Mimo że podatnik przywołał w niej na poparcie swojego stanowiska liczne interpretacje indywidualne: z 26 lutego 2013 r., sygn. IBPBI/2/423-1552/12/CzP; z 17 grudnia 2013 r., sygn. IPPB5/423-721 /13-4/IŚ; z 27 maja 2015 r., sygn. IBPBI/2/4510-251/15/MS; z 26 sierpnia 2016 r., sygn. IBPB-1-1/4510-215/16-1/ESZ; z 4 października 2016 r., sygn. IBPB-1-2/4510-736/16-1/AP, to i tak organ nie zgodził się z nim, stwierdzając, że: „W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji należy stwierdzić, że zapadły one w indywidualnych sprawach różniących się opisem zagadnienia od przedmiotowego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i nie są wiążące dla organu wydającego niniejszą interpretację” (interpretacja indywidualna z 7 maja 2018 r., sygn. 0114-KDIP2-3.4010.67.2018.1.PS).

Podatnikom chcącym bronić swoich interesów pozostaje walka na drodze sądowoadministracyjnej. Przy wsparciu doświadczonego w sporach z fiskusem prawnika podatnicy nie są w niej na straconej pozycji. Jak wynika z danych Naczelnego Sądu Administracyjnego, w 2017 r. z obrotu prawnego zostało wyeliminowanych 22,22% decyzji i innych czynności organów administracyjnych.

Autor:

radca prawny Robert Nogacki

Kancelaria Prawna Skarbiec specjalizuje się w ochronie majątku, doradztwie strategicznym dla przedsiębiorców oraz zarządzaniu sytuacjami kryzysowymi.

Hasła tematyczne: koszty uzyskania przychodów, podatek dochodowy od osób prawnych (cit), usługi marketingowe, podmiot powiązany

poprzednie artykuły

Oprócz relatywnie wąskiej grupy zdeklarowanych fanów z pewnością niewiele osób ekscytuje się pokerem w ogóle, a pokerem online w szczególności. Tymczasem jest to sektor, którego obroty sięgają miliardów dolarów. Branża już od kilku lat podlegała wprawdzie pewnym turbulencjom, jako że wojnę pokerowi w dotychczasowym kształcie wydały USA, a obecnie epidemia koronowirusa odcisnęła – podobnie jak na wielu branżach – swoje negatywne piętno. Jednak szeroko rozumiany przemysł iGamming, w tym gry hazardowe, odnotowują systematyczne zyski (wartość netto szacowana na 138,7 mld USD w 2018 r. i 152,1 mld USD w 2019 r.). Duża w tym zasługa Izraela, który jest uznawany za światowego lidera w dziedzinie innowacji, a jego firmy i przedsiębiorcy odgrywają ogromną rolę w sektorze gier online. To Isai Scheinberg, izraelsko-kanadyjski założyciel PokerStars, witryny pokera online, sprawił, iż zainteresowały się nim miliony ludzi na całym świecie. więcej »

Celem ratowania gospodarki, w tym przede wszystkim miejsc pracy, w ramach Tarczy Antykryzysowej państwo oferuje pomoc finansową przedsiębiorcom. Okazuje się jednak, że Tarcza ma też kolce. Wciąż nowelizowane przepisy mają pozwolić skarbówce na łatwiejszy dostęp do kont podatników, by sprawdzić, czy kryzys rzeczywiście ich dotknął. więcej »

NSA w Warszawie w wyroku z dnia 20 lipca 1981 r. (sygn. SA 1163/81) stwierdził, że pisma zawierające rozstrzygnięcia w sprawie załatwianej w formie decyzji są decyzjami pomimo nieposiadania w pełni formy przewidzianej w art. 107 § 1 KPA (obecnie także art. 210 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, Dz.U. 2019.900, tj. z dnia 14 maja 2019 r., zwanej dalej „Ordynacją podatkową”), jeżeli tylko zawierają minimum elementów niezbędnych do zakwalifikowania ich jako decyzji. Do takich elementów należy zaliczyć: oznaczenie organu administracji państwowej wydającego akt, wskazanie adresata aktu, rozstrzygnięcie o istocie sprawy oraz podpis osoby reprezentującej organ administracji. Jakie znaczenie ma zatem uzasadnienie faktyczne i prawne decyzji podatkowej? więcej »

Ustawa o podatku od towarów i usług precyzuje zasady opodatkowania transportu towarów przez podatnika VAT. Szczególnie skomplikowane są regulacje w zakresie miejsca opodatkowania usługi oraz stosowanej stawki podatku od towarów i usług. Zrozumienie zasad w tym zakresie jest warunkiem prawidłowego rozliczenia się z zobowiązań podatkowych. Może też wpływać na ostateczną wartość świadczonych usług. Przedsiębiorcy powinni pamiętać, że transport towarów jest monitorowany, tj. powstają dokumenty transportowe (np. CMR czy komunikaty wywozowe), na podstawie których organy podatkowe mogą w prosty sposób ustalić zasady opodatkowania wykonanych usług. więcej »

Zgodnie z zasadą prowadzenia postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych powinno ono być postępowaniem starannym i merytorycznie poprawnym, w którym traktuje się równo interesy Strony i Skarbu Państwa, a wątpliwości zgodnie z zasadą „in dubio pro tributario” rozstrzyga się na korzyść podatnika. Ta prosta zasada wypracowywana latami przez wspólnotowe, ale też polskie orzecznictwo, o której istnieniu organy podatkowe wolą nie pamiętać, została wprowadzona do ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2019 r. poz. 900), zwanej dalej „Ordynacją podatkową” za sprawą art. 2a, który brzmi: „niedające się usunąć wątpliwości co do treści przepisów prawa podatkowego rozstrzyga się na korzyść podatnika”. więcej »

Postępowanie nakazowe uregulowane w kodeksie postępowania karnego jest szczególnym trybem postępowania zastrzeżonym dla spraw, w których prowadzone było dochodzenie i w którym sąd poprzestaje na orzeczeniu grzywny lub kary ograniczenia wolności. Cechą charakterystyczną tego postępowania jest rezygnacja z rozprawy głównej i z udziału stron, albowiem sąd orzeka wyrokiem nakazowym na posiedzeniu niejawnym, na podstawie materiałów dochodzenia i zebranych w nim dowodów. Sąd może wydać wyrok nakazowy, jeśli okoliczności czynu i wina oskarżonego nie budzą wątpliwości. więcej »

Organy podatkowe zgodnie z treścią art. 33 Ordynacji podatkowej w określonych sytuacjach mogą dokonać zabezpieczenia zobowiązania podatkowego na majątku podatnika lub majątku wspólnym przed terminem płatności, jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że nie zostanie ono wykonane. Przepis ten wskazuje przykładowe sytuacje, które mogą przemawiać za stwierdzeniem, że wykonanie zobowiązania jest zagrożone. Będzie to m.in. trwałe nieuiszczanie wymaganych zobowiązań o charakterze publicznoprawnym, a także zbywanie majątku mogące utrudnić lub udaremnić późniejszą egzekucję. Decyzja organu nie jest ostateczna i podatnik może, a w niektórych sytuacjach powinien się od niej odwołać. więcej »

W toku prowadzonego postępowania organy podatkowe mogą wydawać różnego rodzaju postanowienia. Mają one w większości charakter porządkujący postępowanie, tzn. wyrażają decyzje organu odnośnie do określonych zdarzeń w ramach postępowania, nie wpływając na jego merytoryczne rozstrzygnięcie. Rozstrzygnięcia organu podatkowego mogą być zaskarżane, co daje wyraz zasadzie dwuinstancyjności postępowania. Na postanowienia organu podatkowego służy specjalny środek zaskarżenia – zażalenie, z którego można skorzystać, o ile ustawa tak stanowi. więcej »

Przedsiębiorca 4,5 roku toczył spór z fiskusem o zwrot podatku od towarów i usług. Pomimo iż przy nabyciu nieruchomości zrezygnował z możliwości skorzystania ze zwolnienia, zgłosił transakcję do opodatkowania VAT i podatek uiścił, fiskus odmówił mu prawa do późniejszego jego odliczenia. Stwierdził bowiem, że przedsiębiorca nie nabył nieruchomości, a zorganizowaną część przedsiębiorstwa. W obronie spółki stanął sąd, pouczając fiskusa, że: „Sam fakt wykorzystywania nieruchomości w działalności gospodarczej – bez wykazania ich organizacyjnego i finansowego wyodrębnienia w ramach prowadzonego przedsiębiorstwa – nie daje podstaw do przyjęcia, że nieruchomości te samodzielnie tworzyły zorganizowaną część przedsiębiorstwa” (wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. I SA/Wr 676/17). więcej »

Dokonane na majątku przedsiębiorcy zabezpieczenie wykonania zobowiązań podatkowych może znacząco wpłynąć na możliwość regulowania przez niego bieżących zobowiązań wobec swoich pracowników i kontrahentów. Negatywnie wpływa również na sytuację życiową samego podatnika. Dlatego wydane przez organy decyzje o zabezpieczeniu powinny być należycie uzasadnione. więcej »