Oferta

Kancelaria Prawna Skarbiec zbudowała swoją pozycję oferując usługi, które nie miały dotychczas odpowiednika na polskim rynku,łączące ze sobą doradztwo prawne, podatkowe i finansowe oraz usługi z zakresu szeroko rozumianego wywiadu i kontrwywiadu biznesowego.

 


Do najważniejszych usług Kancelarii należą:

  • ochrona majątku przed przyszłymi wier-
    zycielami
  • rejestracja spółek za granicą i zarządza-
    nie nimi
  • zmiana rezydencji podatkowej
  • powoływanie fundacji prywatnych i trustów
  • reprezentacja w sporach dotyczących zajęcia majątku przez fiskusa
  • reprezentacja i obrona w postępowani-
    ach karnych
  • wsparcie w kontrolach podatkowych i celno-skarbowych
  • prowadzenie postępowań restruktury-
    zacyjnych i upadłościowych
  • sukcesja majątku i planowanie spadkowe
  • wywiad i kontrwywiad gospodarczy

 

Chętnie podejmujemy wyzwanie również wtedy, gdy w grę wchodzą przypadki bezprawia urzędniczego, widmo upadłości firmy, obawa przed oszustwem ze strony kontrahentów (np. karuzele podatkowe), szpiegostwem gospodarczym czy przed wrogim przejęciem. Prowadzimy także w Polsce i za granicą działania operacyjne związane z poszukiwaniem majątku nieuczciwych dłużników.

 

najbliższeszkolenia

Artykuły

10.11.2020

Odliczenie VAT w ramach overbookingu. Niedopuszczalne jest przerzucanie ciężaru ekonomicznego podatku na przedsiębiorcę

Przedsiębiorca prowadzący działalność hotelarską stosował w niej metodę tzw. overbookingu, w ramach którego nabywał usługi gastronomiczne i noclegowe, a następnie odsprzedawał je swoim gościom. Organ podatkowy stwierdził, że przedsiębiorca nie może odliczać VAT z tytułu tych nabyć, bo działalność hotelarska nie stanowi uprawnionej do tego działalności turystycznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił rozstrzygnięcie organu jako nieakceptowalne i stojące w rażącej sprzeczności z podstawową zasadą podatku od wartości dodanej, tj. zasadą jego neutralności (wyrok z 14 października 2020 r., sygn. akt I SA/Po 416/20).

Świadczący usługi turystyki może odliczać VAT od nabytych usług noclegowych i gastronomicznych

Do dnia 30 listopada 2008 r. w ustawie o podatku od towarów i usług obowiązywał art. 88 ust. 1 pkt 4 lit. a) stanowiący, że obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem przypadków, gdy zostały one nabyte przez podatników świadczących usługi turystyki, jeżeli w skład usługi turystyki opodatkowanej na zasadach innych niż określone w art. 119 wchodzą usługi noclegowe lub gastronomiczne albo jedne i drugie. Przepis ten został uchylony z dniem 1 grudnia 2008 r.

Trybunał Sprawiedliwości UE zakazuje naruszania zasady standstill

Jednak w wyroku z dnia 2 maja 2019 r. wydanym w sprawie C-225/18 Grupa LOTOS S.A. przeciwko Ministrowi Finansów Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że przepis art. 168 lit. a) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej sprzeciwia się uregulowaniom prawa krajowego, które rozszerzałyby zakres wyłączenia prawa do odliczenia podatku od wartości dodanej.

TSUE chodziło o zakaz naruszania klauzuli standstill. Jest to klauzula pozwalająca państwu członkowskiemu na utrzymywanie obowiązujących w tym państwie przed dniem przystąpienia do Unii Europejskiej ograniczeń co do możliwości odliczania VAT przez podatników, także po wejściu tego państwa do UE. Jednakże naruszeniem tej klauzuli jest rozszerzanie zakresu tych ograniczeń już po przystąpieniu przez kraj do struktur Wspólnoty. Polska przystąpiła do Unii w 2004 r., a rozszerzenie ww. ograniczeń zostało wprowadzone z dniem 1 grudnia 2008 r.

TSUE stwierdził, że pozbawienie przedsiębiorcy prawa do odliczenia VAT naliczonego z tytułu nabycia usług noclegowych i gastronomicznych od innego podatnika, a które przedsiębiorca ten refakturuje na rzecz swoich klientów, możliwe jest tylko wówczas, gdy nie świadczy on usług turystyki.

Overbooking i zakup usług od podmiotów trzecich

Przedsiębiorca będący czynnym podatnikiem VAT, prowadzący od października 2008 r. działalność gospodarczą w zakresie zakwaterowania, jest właścicielem hotelu, w którym oprócz noclegu oferuje gościom także możliwość zakupienia śniadania, które przygotowuje we własnym zakresie. Przedsiębiorca chce się jednak rozwijać, stąd planuje poszerzyć swoją ofertę o sprzedaż obiadów i kolacji. W tym celu nabywać będzie od innych przedsiębiorców usługi gastronomiczne, które następnie odsprzeda gościom hotelowym.

Zamierza również stosować w swojej działalności tzw. overbooking. Polega on na przyjmowaniu rezerwacji usług hotelu od większej liczby klientów, niż hotel ten jest w stanie pomieścić. W tego typu działalności występują bowiem sytuacje, gdy część rezerwacji jest odwoływana, nierealizowana, stąd poprzez overbooking przedsiębiorca chce niwelować skutki takich zdarzeń. Natomiast w sytuacji pełnego, ponad miarę wykorzystania dokonanych rezerwacji będzie nabywał usługi zakwaterowania, a także gastronomiczne we własnym imieniu, ale na rzecz swoich klientów. Przedsiębiorca zwrócił się do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z zapytaniem, czy w tak opisanym stanie faktycznym będzie mógł odliczać VAT naliczony na fakturach za nabyte od innych przedsiębiorców usługi, które następnie odsprzeda.

Pojęcie „usług turystyki”

W maju 2020 r. organ podatkowy uznał, że przedsiębiorca jest w błędzie i nie będzie mógł korzystać z odliczenia w podatku od towarów i usług w zakresie faktur dokumentujących nabycia usług od innych przedsiębiorców, dokonywanego celem zrealizowania własnej usługi wobec klientów.

Organ przytoczył wyrok TSUE z 2 maja 2019 r. w sprawie Grupa Lotos przeciwko Ministrowi Finansów, wskazując, że zgodnie z tezą tego wyroku warunkiem koniecznym korzystania z odliczenia VAT jest odsprzedaż usług noclegowych i gastronomicznych wyłącznie przez podatnika świadczącego usługi turystyczne. Nie odnajdując legalnej definicji „usług turystyki” w ustawie o VAT, odwołał się do art. 307 dyrektywy Rady UE z 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, a którego implementacją do polskiego prawa podatkowego jest art. 119 ustawy o VAT. Dyrektor stwierdził, że w rozumieniu tych przepisów za usługę turystyki można uznać usługę zorganizowanych lub indywidualnych wyjazdów wypoczynkowych połączonych z rekreacją i rozrywką. Zatem usługą turystyki może być tylko usługa składająca z się z więcej niż jednego świadczenia, a świadczący ją musi działać na rzecz klienta w imieniu własnym i na własny rachunek. Gdy więc przedsiębiorca nie nabywa usługi bezpośrednio na korzyść turysty, a usługa jest świadczeniem pojedynczym, to nie spełnia definicji usługi turystyki. Organ powołał się również na wyrok TSUE z 22 października 1998 r. w sprawach C-308/96 i C-94/97, w którym zawarto, że podmiotu prowadzącego hotel nie można automatycznie uznawać za świadczącego usługi turystyczne, jeżeli oferuje wyłącznie usługę hotelową, a nie usługę kompleksową, której jednym z elementów jest nocleg.

Usługi hotelarskie wraz z towarzyszącymi usługami gastronomicznymi to usługi turystyki

Z dokonaną przez organ wykładnią przepisów nie zgodził się jednak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu. Rozpoznając wniesioną przez przedsiębiorcę skargę, przyznał, że w ustawie podatkowej nie zostało zdefiniowane pojęcie „usług turystyki”. Wykładni tej definicji dokonał natomiast Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z: 4 września 2009 r., sygn. akt I FSK 1252/07; z 20 czerwca 2011 r., sygn. akt I FSK 897/10; z 2 lipca 2015 r., sygn. akt I FSK 763/14, stwierdzając, że usługi hotelarskie, w ramach których świadczone są tylko usługi gastronomiczne, bez usług dodatkowych, właściwych biurom podróży (jak transport, organizacja wypoczynku), są usługami turystyki, o których mowa w art. 88 ust. 1 pkt 4 lit. a) ustawy o VAT.

Sąd nie doszukał się w art. 88 ust. 1 pkt 4 lit. a) ustawy o VAT odesłania do definicji usług turystyki zawartej w art. 119. Z kolei wbrew wykładni organu, z treści tego przepisu można wnioskować, że prawo do odliczenia podatku od towarów i usług z faktur dokumentujących nabycie usług gastronomicznych przysługuje wszystkim, którzy zakupili je, świadcząc usługi turystyki, które nie były opodatkowane na podstawie art. 119, bo nie były świadczone kompleksowo w zakresie właściwym dla biur podróży.

Niedopuszczalne przerzucanie ciężaru ekonomicznego podatku na przedsiębiorcę

Dlatego też poznański sąd uznał, że podatnik VAT świadczący usługi hotelowe, stanowiące podstawowy składnik szerszej kategorii usług turystyki, o których mowa w art. 88 pkt 1 pkt 4 lit. a), może – o ile usługi te są opodatkowane na zasadach innych niż określone w art. 119 – rozliczyć podatek naliczony od nabytych usług gastronomicznych. Uchylając zaskarżoną przez przedsiębiorcę interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, orzekł:

„Niedopuszczalna jest więc sytuacja, w której podatnik prowadzący działalność hotelarską i w związku z tym nabywający usługi gastronomiczne w celu ich odprzedaży na rzecz swoich klientów, pozbawiony byłby prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu tych usług. W ten sposób ciężar ekonomiczny podatku poniósłby nie ostateczny konsument, jakim jest gość hotelowy, a przedsiębiorca. Jak już wskazano, najważniejszą cechą podatku od wartości dodanej jest jego neutralność (…) stanowisko organu jako sprzeczne z zasadą neutralności podatku od towarów i usług, nie może być uznane za prawidłowe i zaakceptowane” (wyrok z 14 października 2020 r., sygn. akt I SA/Po 416/20).

Odmienne, niekorzystne dla przedsiębiorców rozumienie prawa

Niekorzystne dla przedsiębiorców rozumienie przepisów prawa to dość częsta praktyka fiskusa. Zapewnienie większych wpływów do kasy Skarbu Państwa możliwe jest bowiem nie tylko poprzez zwiększanie podatnikom podstawy opodatkowania, ale też poprzez odbieranie im możliwości jej pomniejszenia. Przykład tej sprawy pokazuje jednak, że przedsiębiorcy potrafią skutecznie chronić swoje firmy przed takimi działaniami organów, zwłaszcza korzystając z dostępnego na rynku wsparcia radców prawnych, doradców podatkowych czy też całych wyspecjalizowanych w tego typu postępowaniach kancelarii prawnych.

Autor: radca prawny Robert Nogacki

Kancelaria Prawna Skarbiec specjalizuje się w ochronie majątku, doradztwie strategicznym dla przedsiębiorców oraz zarządzaniu sytuacjami kryzysowymi.

Hasła tematyczne: odliczenie vat, usługi gastronomiczne, usługi noclegowe, overbooking

poprzednie artykuły

Wielka Brytania opuściła Unię Europejską z dniem 31 stycznia 2020 r. Tym samym stała się dla państw członkowskich tzw. państwem trzecim. Jednakże z uwagi na okres przejściowy, który trwał od 1 lutego do 31 grudnia 2020 r., zasadnicze zmiany w zakresie obrotu towarowego weszły w życie dopiero z początkiem 2021 r. W dalszym ciągu obowiązywać będą zapisy umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz innych umów międzynarodowych. Na chwilę obecną brak jest jednak porozumień ułatwiających procedury celne. więcej »

Spółka posiadała listy przewozowe potwierdzające dokonanie wywozu towarów i ich odbiór poza granicami kraju oraz zeznania świadków. Ponadto organy nie negowały przemieszczenia towarów pomiędzy państwami członkowskimi Unii Europejskiej. Spółka przedłożyła też dokumenty z austriackiej administracji skarbowej potwierdzające rejestrację do celów VAT odbiorcy za granicą, oraz że był on czynnie działającym podmiotem gospodarczym. Jednak dla polskiego organu podatkowego wszystkie te dowody były niewystarczające, bo jego zdaniem w żaden sposób nie potwierdzały, że w dacie rzekomej dostawy została ona w istocie dokonana na rzecz ujawnionego na fakturze kontrahenta. Sąd orzekł, że organ powinien wyjaśnić, dlaczego uważa, że brak ustalenia rzeczywistego nabywcy uniemożliwia wykazanie, iż dana transakcja stanowi wewnąrzwspólnotową dostawę towarów. Co więcej, zaznaczył, wbrew stanowisku organów, że negując prawo przedsiębiorcy do zastosowania dla danej transakcji stawki 0%, nie mogą one z automatu, bez udzielenia odpowiedzi na wcześniejsze pytanie, jak i udowodnienia istnienia złej wiary po stronie dostawcy, opodatkować go stawką 23% (wyrok WSA w Bydgoszczy z 27 października 2020 r., sygn. akt I SA/Bd 430/20). więcej »

Jednym z kluczowych elementów definicji podatnika VAT wynikającym z ustawy o VAT jest samodzielne wykonywanie działalności gospodarczej. Jest to na tyle istotny temat, że ustawodawca zdecydował się na sprecyzowanie definicji „działalności gospodarczej” w ustawie o VAT. Definicja ta jest przyjęta na potrzeby rozliczenia podatku VAT i w przypadku innych podatków może się różnić. W praktyce zastosowanie tej definicji budzi wiele kontrowersji oraz sporów, które trafiły do sądów administracyjnych. W wielu przypadkach prawidłowa identyfikacja działalności gospodarczej może ograniczyć ryzyko transakcji oraz późniejszego zakwestionowania rozliczenia przez organy podatkowe. więcej »

Na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych z dnia 15 lutego 1992 r. (ustawa o CIT) powołano instytucję podatkowej grupy kapitałowej (PGK). Jej istota z założenia sprowadza się do polepszenia efektywności rozliczeń podatkowych dzięki uwzględnieniu zróżnicowania poszczególnych spółek wchodzących w skład PGK. Definicja ustawowa wskazuje, że na podatkową grupę kapitałową muszą składać się co najmniej dwie spółki kapitałowe z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Co jednak w przypadku, gdy dojdzie do zmian w strukturze grupy? Gdy jeden z jej uczestników przejmie inną spółkę? Czy ma to wpływ na funkcjonowanie PGK? Jakie skutki w kontekście CIT może generować? więcej »

Podejmujący rynkowe działania przedsiębiorcy niejednokrotnie zderzają się w obrocie gospodarczym z problemem, jak traktować, a w związku z tym, jak opodatkować te działania, jeśli składa się na nie kilka świadczeń lub czynności. Ma to doniosłe znaczenie, bowiem od rozstrzygnięcia, czy przedsiębiorca ma do czynienia z jednym świadczeniem złożonym albo z niesamodzielnym świadczeniem o charakterze pomocniczym, czy z kilkoma świadczeniami, które należy rozpatrywać niezależnie, może zależeć prawo do skorzystania ze zwolnienia z VAT tudzież z niższego opodatkowania tym podatkiem. W tej problematycznej kwestii wypowiedział się 22 października 2020 r. Trybunał Sprawiedliwości UE. więcej »

Dokonując czynności cywilnoprawnych powinno się rozważyć skutki podatkowe w zakresie ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Z praktyki wynika, że zakres czynności opodatkowanych PCC często budzi wątpliwości i jest powodem sporów pomiędzy fiskusem, a podatnikiem. więcej »

Pandemia pandemią, ale państwo musi z czegoś żyć. Tylko od czerwca do połowy października 2020 r. fiskus zablokował ponad pięć razy więcej środków na kontach podatników niż w całym 2018 r. oraz niemal tyle samo (10 mln zł mniej) co w roku 2019. więcej »

Prowadzenie zagranicznej działalności gospodarczej może prowadzić do powstania zakładu. Regulacje dotyczące zakładów zawarte są w krajowych porządkach prawnych, jak i w umowach bilateralnych w sprawie unikania podwójnego opodatkowania. Przedsiębiorcy mogą także zdecydować się na prowadzenie działalności w formie spółki zależnej, jednak muszą liczyć się wtedy z określonymi konsekwencjami. więcej »

Wprowadzenie przepisów o zagranicznych spółkach kontrolowanych miało na celu ograniczenie międzynarodowego planowania podatkowego, polegającego na transferze dochodów z Polski do innych, bardziej korzystnych podatkowo jurysdykcji. Dobrą praktyką w przypadku polskich podatników posiadających oddziały czy spółki zagraniczne jest zidentyfikowanie problemu oraz odpowiednie nim zarządzenie poprzez przygotowanie schematu rozliczeń w postaci instrukcji czy wewnętrznych procedur. Stopień skomplikowania tematu sprawia jednak, że podatnicy często nie są w stanie sami odpowiednio zidentyfikować tematu, przez co może to prowadzić do znacznego ryzyka podatkowego i odpowiedzialności karno-skarbowej. więcej »

Zgodnie z generalną zasadą prawa podatkowego dostawa budynków, budowli lub ich części podlega zwolnieniu z podatku od towarów i usług. Jest to regulacja istotna zwłaszcza dla przedsiębiorców, którzy jeśli skorzystają ze zwolnienia z VAT, nie będą później mogli tego VAT w swojej działalności odliczyć. Dlatego, chcąc zachować prawo do odliczenia VAT z tytułu nabycia nieruchomości, muszą przed dniem jej nabycia złożyć razem ze zbywcą oświadczenie przed naczelnikiem urzędu skarbowego o wyborze opodatkowania VAT dla tej transakcji. Organ odmówił jednemu z przedsiębiorców prawa do takiego odliczenia, podnosząc, że oświadczenia te zostały złożone za późno, bo dzień po zawarciu aktu notarialnego umowy sprzedaży nieruchomości. Ze stanowiskiem fiskusa nie zgodził się sąd, stwierdzając, że przedsiębiorcy złożyli oświadczenie w terminie. więcej »