19.07.2022: Sprawy codzienne: spadki i darowizny, najem prywatny, nieruchomości, kupno-sprzedaż

NSA. PIT: Nie każda komórka lokatorska może stanowić wydatek mieszkaniowy

 

Koszt nabycia komórki lokatorskiej, która nie stanowi „pomieszczenia przynależnego” do samodzielnego lokalu mieszkalnego w rozumieniu art. 2 ust. 4 ustawy o własności lokali, nie może zostać uznany za wydatek poniesiony na nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu w rozumieniu art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - orzekł Naczelny Sąd Administracyjny.

 

W lutym 2018 r. podatniczka złożyła w Urzędzie Skarbowym zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu/poniesionej straty w roku podatkowym 2017 (PIT-39). W zeznaniu wykazała dochód z odpłatnego zbycia działki. Środki otrzymane ze sprzedaży tej nieruchomości podatniczka zamierza przeznaczyć m.in. na zakup przynależności (komórka lokatorska) nieruchomości lokalowej będącej jej własnością, w którym to lokalu podatniczka mieszka. Komórka lokatorska znajduje się w tym samym budynku, co nieruchomość lokalowa.

W związku z powyższym podatniczka, we wniosku o interpretację, zapytała, czy ww. wydatek może być uznany za wydatek na własne cele mieszkaniowe w myśl art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: u.p.d.o.f.), a w związku z tym być objęty zwolnieniem z podatku, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy. Jej zdaniem - tak.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a u.p.d.o.f. za wydatki poniesione na własne cele mieszkaniowe, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się m.in. wydatki poniesione na nabycie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym lokalem. Przepis ten wymienia jednak wyłącznie lokal mieszkalny oraz grunt lub prawo wieczystego użytkowania gruntu związane z tym lokalem. W przepisie nie ma natomiast mowy o innych pomieszczeniach lub miejscach, nawet jeśli znajdują się w tym samym budynku co lokal mieszkalny. Miejsce ich położenia nie czyni z nich bowiem lokalu mieszkalnego, a tylko ten wymienił w katalogu wydatków ustawodawca. Zatem, nie będzie stanowić wydatku na własne cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f. wydatek poniesiony na zakup komórki lokatorskiej jako przynależności do lokalu mieszkalnego, w sytuacji gdy następuje na podstawie odrębnej czynności prawnej aniżeli nabycie lokalu mieszkalnego, do którego podatniczce przysługuje prawo własności. Komórka lokatorska w żadnym wypadku nie jest lokalem mieszkalnym, a więc nie będzie służyć zaspokajaniu własnych potrzeb mieszkaniowych podatniczki.

Sprawa trafiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, a następnie do Naczelnego Sądu Administracyjnego:

WSA zgodził się z Dyrektorem KIS. Jak zauważył sąd, komórka może stanowić pomieszczenie przynależne do samodzielnego lokalu mieszkalnego albo może stanowić odrębną własność lokalową. W przypadku, gdy komórka została wyodrębniona jako samodzielny lokal, stanowiący odrębną nieruchomość, nie dzieli losu żadnego lokalu mieszkalnego. Jedynym przypadkiem w którym dopuszczalne byłoby uznanie wydatku poniesionego na nabycie komórki lokatorskiej za wydatek podlegający zwolnieniu podatkowemu jest sytuacja, w której zakup komórki lokatorskiej wraz z lokalem mieszkalnym (jednym aktem notarialnym) stanowią łącznie wydatek na lokal mieszkalny wraz z przynależnościami, służący zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał także za bezzasadny zarzut skargi kasacyjnej podatniczki dotyczący naruszenia art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a w związku z art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f. co do wydatku, który planuje ponieść na zakup komórki lokatorskiej.

NSA przypomniał, że za wydatki na realizację własnego celu mieszkaniowego mogą zostać uznane tylko te związane z "nabycie" określonych nieruchomości lub praw, które zostały w tym ostatnim przepisie enumeratywnie wymienione. Są to: nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem (art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a u.p.d.o.f.) oraz nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie (art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. b u.p.d.o.f.). Zdaniem sądu, w takim przypadku wyłącznie wówczas, gdy komórka lokatorska stanowi przynależność jako część składowa samodzielnego lokalu mieszkalnego w rozumieniu art. 2 ust. 4 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (dalej zwana: "u.w.l."), wydatek na jej nabycie uznany może zostać za spełniający kryterium celu w postaci realizacji własnych potrzeb mieszkaniowych. W sytuacji, gdy komórka lokatorska nie jest częścią składową lokalu mieszkalnego, to wówczas stanowi lokal o innym przeznaczeniu w rozumieniu art. 2 ust. 1 u.w.l., będący jednocześnie odrębną nieruchomością w rozumieniu art. 47 § 1 in fine ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (dalej zwana: "k.c."). Komórka taka, choć służy osobom zamieszkującym w lokalu mieszkalnym, to może być jako lokal niemieszkalny przedmiotem odrębnego obrotu i tym samym nie może zostać uznana za pomieszczenie przynależne, o którym stanowi art. 2 ust. 4 u.w.l., gdyż nie jest częścią składową samodzielnego lokalu mieszkalnego.

NSA zgodził się z WSA w Gliwicach, że zgodnie z art. 47 § 1 k.c., część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych, a takich kryteriów nie spełnia opisana we wniosku podatniczki komórka lokatorska. Z tych powodów jedynie wydatki na komórkę lokatorską, która stanowi "pomieszczenie przynależne" będące częścią składową samodzielnego lokalu mieszkalnego, czyli nabywaną łącznie z nim i objętą jedną księga wieczystą, mogą zostać uznane za realizujące własny cel mieszkaniowy w rozumieniu art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) w związku z art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f. Tylko w takim przypadku stanowią one wydatek na nabycie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość (jako jego integralna część składowa).

Reasumując Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że koszt nabycia komórki lokatorskiej, która nie stanowi "pomieszczenia przynależnego" do samodzielnego lokalu mieszkalnego w rozumieniu art. 2 ust. 4 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali, nie może zostać uznany za wydatek poniesiony na nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu w rozumieniu art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

 

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 1 czerwca 2022 r., sygn. akt II FSK 2638/19 - pełna treść wyroku

 

Redakcja podatki.biz

 

Hasła tematyczne: naczelny sąd administracyjny (nsa), ulga mieszkaniowa, komórka lokatorska, wyrok, podatek dochodowy od osób fizycznych (pit)

Wszystkie artykuły z tego działu »

WASZE KOMENTARZE (0)

Dodaj nowy komentarz

komentarz:
podpis:
 

Drodzy Użytkownicy podatki.biz. Choć czytamy uważnie Wasze komentarze, nie odpowiadamy na pytania w kwestiach szczegółowych. Zadając je, kierujecie je nie do nas, a do innych Użytkowników podatki.biz. Jeżeli chcecie wyjaśnić lub rozwiązać jakiś problem, zachęcamy do skorzystania z naszego forum dyskusyjnego - www.podatki.biz/forum

Zespół podatki.biz

Napisz komentarz...