Szukaj
Wykop ten artykuł Dołącz do nas na Facebooku
REKLAMA

Ważne informacje w serwisie:




Artykuły: Podatek VAT i akcyza - zagadnienia ogólne

13.05.2016

Najem. Błędy w amortyzacji a korekta zeznania podatkowego

Pytanie: W PIT-36 za rok 2013 r. w wyniku błędnej formuły w arkuszu kalkulacyjnym błędnie naliczyłem wysokość amortyzacji w ten sposób, że koszt amortyzacji mieszkania policzyłem za 12 miesięcy, a nie za 6 miesięcy (przychody z najmu uzyskiwał przez okres 6-ciu miesięcy). Rozliczając się za rok 2014 r. oparłem się na wyliczeniach z poprzedniego roku i również omyłkowo wyliczyłem nieprawidłową wysokość kosztu amortyzacji (dwukrotnie wyższą). Czy mogę dokonać korekty rozliczenia za lata 2013 i 2014 r. aby wskazać faktyczne koszty najmu?

Dodam, że umowę wynajmu lokalu mieszkalnego, którego jest właścicielem, podpisałem 1 lipca 2013 r. Wybrałem rozliczenie na zasadach ogólnych, gdzie od podatku 18% odliczam koszty poniesione na mieszkanie oraz jego amortyzację w wysokości 5% (na podstawie art. 22j ustawy o PIT) wartości lokalu rocznie.

Odpowiedź:

Zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodu jest m.in. najem i dzierżawa, jako odrębne źródło przychodu. Zgodnie bowiem z tym przepisem źródłem przychodu jest najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Amortyzacja mieszkania jako koszt podatkowy

W przypadku opodatkowania dochodów z najmu według skali podatkowej (na zasadach ogólnych), podatnik ma prawo do obniżania osiągniętego przychodu o koszty jego uzyskania.

Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

W powołanym przepisie art. 22 ust. 1 ustawodawca nie wskazuje enumeratywnie jakie wydatki mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu. Możliwość zaliczenia konkretnego wydatku do kategorii kosztów uzyskania przychodów uzależniona została od istnienia związku przyczynowo-skutkowego, tzn. poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu, bądź funkcjonowanie tego źródła. Kosztami uzyskania przychodów są zarówno koszty bezpośrednio, jak i pośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami, pod warunkiem, że podatnik wykaże, iż zostały one w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów.

Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:

  • musi pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub ze źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
  • musi nie znajdować się na liście wydatków nieuznanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
  • musi być właściwie udokumentowany.

Przepis art. 22 ust. 8 ww. ustawy stanowi, że kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.

Zauważyć przy tym należy, że - stosownie do treści art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 1aa, 7 i 8.

Korekta deklaracji

Uregulowania dotyczące korekty deklaracji zostały zawarte w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa.

Zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa, ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach - rozumie się przez to również zeznania, wykazy oraz informacje, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.

Z przepisu art. 81 § 1 ww. ustawy wynika, że jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.

Natomiast § 2 tego artykułu stanowi, że skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji wraz z dołączonym pisemnym uzasadnieniem przyczyn korekty, z zastrzeżeniem § 3.

Uwaga!
Od 1 stycznia 2016 r. korekta deklaracji nie wymaga już – tak jak to było w ubiegłych latach – dołączenia do niej pisemnego uzasadnienia jej przyczyn (patrz: Jak złożyć korektę rocznego PIT?)

Z treści art. 81 Ordynacji podatkowej wynika zatem, że korekta deklaracji (informacji) ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy poprzednim jej sporządzeniu i może dotyczyć każdej jej pozycji - o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Może więc ona dotyczyć m.in. błędów rachunkowych, oczywistych omyłek, a także gdy wypełniono ją niezgodnie z wymaganiami lub istnieją wątpliwości co do prawidłowości danych w niej zawartych. Błędnie mogła zostać określona m.in. wysokość zobowiązania podatkowego, wysokość nadpłaty lub zwrotu podatku, a także inne dane zawarte w treści deklaracji. Skorygowanie deklaracji polega więc na ponownym poprawnym wypełnieniu formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji.

Dlatego też powołane wyżej przepisy znajdują zastosowanie do ewentualnych korekt deklaracji PIT-36.

Odnosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy, stwierdzić należy, że jeżeli odpisy amortyzacyjne, zostały w nieprawidłowo ustalonej wysokości zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, to uzyskany przez Pana dochód nie został prawidłowo ustalony. W konsekwencji istnieje konieczność skorygowania uprzednio wykazanych wielkości i korekty zeznań podatkowych za lata podatkowe, w których wskazano błędne wysokości odpisów amortyzacyjnych.

Tak więc, należy w zeznaniach skorygować odpowiednio wartość dokonanych już odpisów amortyzacyjnych, co ma wpływ na wysokość należnego podatku.

Zauważyć bowiem należy, że podatnik ma obowiązek prawidłowo ustalić dochód i wysokość podatku dochodowego. W przypadku ustalenia błędnej wartości do obliczenia odpisów amortyzacyjnych, następuje zawyżenie odpisów i tym samym wykazanie błędnej wysokości kosztów uzyskania przychodów.

Mając na uwadze powołane przepisy stwierdzić należy, że jest Pan obowiązany do dokonania korekty rozliczenia podatkowego za lata 2013 i 2014 r. aby wskazać faktyczne koszty najmu.

(Interpretacja indywidualna z 25 lutego 2016 r., sygn. ILPB1/4511-1-1595/15-2/TW - Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu)

Red.

Hasła tematyczne: koszty uzyskania przychodów, rozliczenie roczne pit, działalność gospodarcza, amortyzacja, korekta deklaracji, pit-36, najem

 

Ostatnie artykuły z tego działu

Wszystkie artykuły z tego działu »

rozwiń wszystkie »Wasze komentarze

skomentuj

dodaj nowy komentarz

komentarz:
podpis:
 

Drodzy Użytkownicy podatki.biz. Choć czytamy uważnie Wasze komentarze, nie odpowiadamy na pytania w kwestiach szczegółowych. Zadając je, kierujecie je nie do nas, a do innych Użytkowników podatki.biz. Jeżeli chcecie wyjaśnić lub rozwiązać jakiś problem, zachęcamy do skorzystania z naszego forum dyskusyjnego - www.podatki.biz/forum

Zespół podatki.biz