20.06.2013: Podatek VAT i akcyza - zagadnienia ogólne

Diety z tytułu podróży służbowych przedsiębiorcy a koszty uzyskania przychodów

Nie uznaje się za koszt uzyskania przychodów wartości diet z tytułu podróży służbowych osób prowadzących działalność gospodarczą i osób z nimi współpracujących w części przekraczającej wysokość diet przysługujących pracownikom, określoną w odrębnych przepisach. Sprawdźmy zatem, kiedy wartość diety będzie kosztem.

Zaznaczmy na początek, że zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm., dalej: ustawa o PIT) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu, powinien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:

  • pozostawać w związku z przychodem lub ze źródłem przychodu, tj. być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
  • nie znajdować się w katalogu wydatków nieuznanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o PIT,
  • być właściwie udokumentowany.

Związek z prowadzoną działalnością

W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, można przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie bądź zachowanie źródła przychodów.

Rozliczenie diet przedsiębiorcy

Zwróćmy uwagę, że nie uznaje się za koszt uzyskania przychodów wartości diet z tytułu podróży służbowych osób prowadzących działalność gospodarczą i osób z nimi współpracujących – w części przekraczającej wysokość diet przysługujących pracownikom, określoną w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra.

Wyłączenie to wprowadza art. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy o PIT. Oznacza to, że osoby prowadzące działalność gospodarczą mają prawo zaliczyć w ciężar kosztów uzyskania przychodów wartość diet związanych z własnymi podróżami służbowymi oraz osób współpracujących do wysokości nieprzekraczającej wysokości diet określonych dla wskazanej grupy pracowników w obowiązującym od 1 marca 2013 r. rozporządzeniu ministra pracy i polityki społecznej z 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (Dz.U. z 2013 r., poz. 167).

Świadczenia z tytułu podróży

Zgodnie § 2 rozporządzenia z tytułu podróży krajowej oraz podróży zagranicznej, odbywanej w terminie i miejscu określonych przez pracodawcę, pracownikowi przysługują:

  1. diety,
  2. zwrot kosztów:
    1. przejazdów,
    2. dojazdów środkami komunikacji miejscowej,
    3. noclegów,
    4. innych niezbędnych udokumentowanych wydatków, określonych lub uznanych przez pracodawcę odpowiednio do uzasadnionych potrzeb.

Warunkiem formalnoprawnym zakwalifikowania przedmiotowych wydatków do kosztów uzyskania przychodów jest właściwe udokumentowanie faktu poniesienia danego wydatku.

Jak podkreśla dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji z 4 czerwca 2013 r., nr IPTPB1/415-159/13-4/KO, dyspozycja zawarta w art. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy o PIT nie ogranicza kręgu objętych ww. przepisami podmiotów ze względu na rodzaj i miejsce wykonywania czynności w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Dlatego też za podróż służbową należy uznać bezpośrednie wykonywanie przez przedsiębiorcę zadań związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej zarówno w kraju, jak i poza jego granicami.

Z wniosku o wydanie powyższej interpretacji wynikało, że wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach ogólnych według skali podatkowej (podatkowa księga przychodów i rozchodów). Przedmiotem prowadzonej działalności gospodarczej są usługi remontowe, załadunkowe i rozładunkowe na barkach pływających po rzekach i kanałach czterech krajów Unii Europejskiej. W najbliższym czasie wnioskodawca powyższe usługi będzie świadczył dla armatora holenderskiego. Usługi własne podatnik świadczy w ten sposób, że wyjeżdża z miejsca zamieszkania, będącego jednocześnie siedzibą działalności gospodarczej, do miejsca, w którym cumuje barka klienta, świadczy zlecone usługi przez kilka tygodni, a następnie wraca do swojego miejsca zamieszkania.

Dyrektor IS potwierdził, że jeżeli usługi świadczone przez podatnika, wykonywane będą w ramach odbywanych przez niego podróży służbowych, to stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy o PIT może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wartości diet za czas tych podróży, do wysokości wskazanej w ww. rozporządzeniu.

Krzysztof Koślicki

Hasła tematyczne: koszty uzyskania przychodów, działalność gospodarcza, przedsiębiorca, pit, kup, firma, delegacja, wyjazd służbowy, pdof, dieta

 

Wszystkie artykuły z tego działu »

WASZE KOMENTARZE (0)

Dodaj nowy komentarz

komentarz:
podpis:
 

Drodzy Użytkownicy podatki.biz. Choć czytamy uważnie Wasze komentarze, nie odpowiadamy na pytania w kwestiach szczegółowych. Zadając je, kierujecie je nie do nas, a do innych Użytkowników podatki.biz. Jeżeli chcecie wyjaśnić lub rozwiązać jakiś problem, zachęcamy do skorzystania z naszego forum dyskusyjnego - www.podatki.biz/forum

Zespół podatki.biz

Napisz komentarz...