14.11.2007:

Opodatkowanie marży przy usługach turystycznych

Opodatkowanie marży od świadczenia usług turystyki jest wyjątkiem od zasad ogólnych i ma stanowić udogodnienie dla podmiotów świadczących usługi turystyczne (organizatorów turystyki), spełniających łącznie warunki zawarte w art. 119 ustawy o VAT — orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

O co toczył się spór?

Biuro usług turystycznych Wiesława J. i Zbigniewa J. prowadzone w formie spółki cywilnej zwróciło się do urzędu skarbowego z wnioskiem o wydanie wiążącej interpretacji podatkowej. We wniosku o udzielenie interpretacji spółka wskazała, że prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług turystycznych związanych z wypoczynkiem i rekreacją oraz usług im towarzyszących, w tym również dotyczących kolonii dla dzieci i młodzieży. W lipcu i sierpniu 2004 r. spółka organizowała kolonie letnie dla ośrodka pomocy społecznej jednej z dzielnic w Warszawie. Spółka zawarła umowy z kadrą pedagogiczną, wynajęła ośrodek, w którym zamieszkali koloniści, oraz zagwarantowała przejazdy, korzystając z usług innych firm, świadczących tego rodzaju usługi. Zdaniem spółki usługi w zakresie organizacji kolonii, zgodnie z brzmieniem przepisu art. 41 ust. 2 Ustawy z dnia 11 marca 2004. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm.; dalej: ustawa o VAT) na podstawie załącznika nr 3 poz. 140 są opodatkowane podatkiem od towarów i usług w wysokości 7%.

Naczelnik urzędu skarbowego uznał stanowisko zaprezentowane przez spółkę za nieprawidłowe. Jego zdaniem w przypadku organizowania przez podatnika kolonii różnego typu dla dzieci przy wykorzystaniu własnego majątku, np: zakwaterowania we własnym hotelu, wyżywienia w tym hotelu, przejazdu własnym autokarem, zastosowanie będzie miał przepis art. 41 ust. 2 ustawy o VAT, czyli usługa będzie opodatkowana stawką 7% podatku VAT (zgodnie z poz. 140 załącznika nr 3 do ustawy). Natomiast w przypadku organizowania przez podatnika imprezy polegającej na zakupie całego pakietu świadczeń, np: zakwaterowania, wyżywienia, transportu, stanowiących jedną usługę od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty zastosowanie będzie miał art. 119 ustawy, czyli usługa będzie objęta szczególną procedurą opodatkowania według stawki 22% i opodatkowaniu będzie podlegać marża.

Stanowisko naczelnika urzędu skarbowego podtrzymał dyrektor izby skarbowej, wobec czego spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Co orzekł sąd?

Sąd uznał skargę podatnika za niezasadną i ją oddalił. W uzasadnieniu wyroku sąd wskazał, że podstawą opodatkowania usług świadczonych przez podatnika jest kwota marży pomniejszona o kwotę należnego podatku (art. 119 ustawy o VAT). Spółka jest podatnikiem, do którego mają zastosowanie szczególne procedury przy świadczeniu usług turystyki określone w art. 119 ustawy o VAT.

Zdaniem sądu wymaga podkreślenia, że zasady opodatkowania określone w tym przepisie, bez względu na to, kto nabywa usługę, stosuje jedynie podatnik świadczący usługi turystyki, który:

1) ma siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
2) działa na rzecz nabywcy usługi we własnym imieniu i na własny rachunek,
3) przy wykonywaniu usługi nabywa towary i usługi od innych podatników dla bezpośredniej korzyści nabywcy usługi, czyli klienta biura turystycznego,
4) prowadzi ewidencję, z której wynikają kwoty wydatkowane na nabycie towarów i usług od innych podatników dla bezpośredniej korzyści nabywcy usług, oraz posiada dokumenty, z których wynikają te kwoty (art. 119 ust. 3 ustawy o VAT).

Podatnik, który spełnia powyższe warunki, jest zobligowany do stosowania tej formy opodatkowania w zakresie wyczerpującym te przesłanki. Podatnik, który nie spełnia łącznie tych przesłanek, podlega natomiast opodatkowaniu na zasadach ogólnych, czyli opodatkowaniu podlega obrót, a nie marża.

Wskazać należy, że z tej formy opodatkowania nie mogą korzystać agenci, którzy działają w imieniu i na rzecz innych podmiotów, tzn. w charakterze pośredników otrzymujących wynagrodzenie prowizyjne, które podlega u nich opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

Jak wskazano wyżej, zgodnie z art. 119 ust. 1 ustawy o VAT podstawą opodatkowania przy wykonywaniu usług turystyki jest kwota marży pomniejszona o kwotę należnego podatku, z zastrzeżeniem ustępu 5. Przez marżę rozumie się różnicę między kwotą należności, którą ma zapłacić nabywca usługi, a ceną nabycia przez podatnika towarów i usług od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty. Przez usługi dla bezpośredniej korzyści turysty rozumie się usługi stanowiące składnik świadczonej usługi turystyki, a w szczególności: transport, zakwaterowanie, wyżywienie, ubezpieczenie.

Podstawę opodatkowania stanowi zatem w tych przypadkach jedynie marża uzyskana przez organizatora turystyki (biuro usług turystycznych), a nie cała wartość wykonywanej przez niego usługi turystycznej. Jeżeli przy organizacji imprezy turystycznej biuro usług turystycznych nabywa usługi od innych podmiotów (transport, wyżywienie, zakwaterowanie), podstawę opodatkowania tej usługi stanowi różnica pomiędzy ceną uzyskaną przez biuro turystyczne od nabywców usługi a kosztami jej zorganizowania, na które składać się będą nabyte usługi obce. Tak wyliczona różnica (marża) zawiera w sobie podatek należny od tej usługi. Przy stosowaniu tej formy opodatkowania podatnikowi nie służy jednak prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od towarów i usług nabytych dla bezpośredniej korzyści turysty.

Zasada opodatkowania marży naliczanej przez organizatora turystyki może być stosowana bez względu na to, kto nabywa usługę turystyki. Nabywcą tej usługi może więc być zarówno inna firma, jak i osoba fizyczna.

Stosownie do treści ust. 5 art. 119 ustawy o VAT w przypadku gdy przy świadczeniu usługi turystyki podatnik oprócz usług nabywanych od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty część świadczeń w ramach tej usługi wykonuje we własnym zakresie, zwanych „usługami własnymi”, odrębnie ustala się podstawę opodatkowania dla usług własnych i odrębnie w odniesieniu do usług nabytych od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty. W celu określenia podstawy opodatkowania dla usług własnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 29 ustawy o VAT.

Reasumując: w świetle przepisu art. 119 ustawy o VAT szczególny tryb opodatkowania marży przy świadczeniu usług turystycznych może być stosowany przez podatnika świadczącego usługi turystyczne (organizatora turystyki), pod warunkiem że przy wykonywaniu swojej usługi nabywa on towary i usługi od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty. Chodzi w tym przypadku o nabywane przez organizatora turystyki (biuro usług turystycznych) usługi transportowe, zakwaterowania, wyżywienia, ubezpieczenia czy przewodnika, które w całości składają się na usługę turystyczną świadczoną przez organizatora turystyki. Jeżeli bowiem przy świadczeniu tych usług podatnik wykorzystuje swój własny majątek (hotel, autokar itp.), czyli wykorzystuje „usługi własne”, wówczas musi odrębnie ustalić podstawę opodatkowania dla usług własnych (opodatkowanie na zasadach ogólnych — art. 29 ustawy) oraz w odniesieniu do usług nabytych od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty. Stawka VAT od kwoty marży od świadczenia usług turystyki wynosi 22%, a jeżeli usługi te są świadczone na terytorium krajów trzecich, tj. spoza Wspólnoty, stawka podatku wynosi 0% (art. 41 ust. 1 w związku z art. 119 ust. 7 ustawy o VAT).

Do kwoty marży od świadczenia usług turystyki nie ma zastosowania 7% stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2 ustawy o VAT. Stawkę tę stosuje się dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do tej ustawy, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. W załączniku tym, pod pozycją 140 wymienione zostały usługi o symbolu (PKWiU ex 55.2) — usługi świadczone przez obiekty noclegowe turystyki oraz inne miejsca krótkotrwałego zakwaterowania, z wyłączeniem usług zakwaterowania w bursach, internatach i domach studenckich (PKWiU 55.23.15).

Z treści powołanego zapisu pozycji 140 załącznika nr 3 do ustawy wynika, że 7% stawka VAT ma zastosowanie wyłącznie do usług z grupy PKWiU 55.2, a świadczy o tym umieszczenie przed numerem 55.2 symbolu ex. Zgodnie z objaśnieniami do powołanego załącznika dotyczy to tylko danego wyrobu/usługi z danego grupowania. Zatem zgodnie z powyższą regulacją opodatkowaniu 7% stawką VAT podlegają wyłącznie usługi świadczone przez obiekty noclegowe turystyki i inne miejsca krótkotrwałego zakwaterowania.

W omawianej sprawie spółka wskazała, że świadczyła usługi turystyczne, w ramach których w lipcu i sierpniu 2004 r. organizowała kolonie letnie dla dzieci. Wskazała również, że podstawę opodatkowania usług świadczonych przez spółkę stanowiła kwota marży pomniejszona o kwotę należnego podatku, o której mowa w art. 119 ustawy o VAT. W związku z tym jeśli w omawianej sprawie nie wynika, aby usługa ta była świadczona na terytorium krajów trzecich, tj. spoza Wspólnoty, tym samym nie miała zastosowania stawka podatku 0%. A zatem zastosowanie miała stawka podstawowa 22%.

Opodatkowanie marży od świadczenia usług turystyki jest wyjątkiem od zasad ogólnych i ma stanowić udogodnienie dla podmiotów świadczących usługi turystyczne (organizatorów turystyki), spełniających łącznie warunki zawarte w art. 119 ustawy o VAT — podsumował sąd.

(Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 marca 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 211/07)

Anna Kowalska

Hasła tematyczne: orzecznictwo, wojewódzki sąd administracyjny (wsa), marża, usługi turystyki

Wszystkie artykuły z tego działu »

WASZE KOMENTARZE (0)

Dodaj nowy komentarz

komentarz:
podpis:
 

Drodzy Użytkownicy podatki.biz. Choć czytamy uważnie Wasze komentarze, nie odpowiadamy na pytania w kwestiach szczegółowych. Zadając je, kierujecie je nie do nas, a do innych Użytkowników podatki.biz. Jeżeli chcecie wyjaśnić lub rozwiązać jakiś problem, zachęcamy do skorzystania z naszego forum dyskusyjnego - www.podatki.biz/forum

Zespół podatki.biz

Napisz komentarz...