13.11.2005: Podatek VAT i akcyza - zagadnienia ogólne

Samochód w firmie (1) – amortyzacja nie zawsze w koszt uzyskania przychodu

Zakup samochodu osobowego i wprowadzenie go do ewidencji środków trwałych pozwala na zaliczanie do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z użytkowaniem i eksploatacją samochodu – oczywiście o ile pozostają one w związku z uzyskiwanymi przychodami. Są jednak sytuacje, w których amortyzacji samochodu nie będziemy mogli zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.

Samochód zbyt drogi

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych (analogiczne zapisy zawiera ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych) wprowadza pewne ograniczenia, dotyczące nieco droższych samochodów osobowych.

Ustawa stanowi w art. 22 ust. 1, że kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. W ustępie 8 tego artykułu znajdujemy zapis, iż kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.

Zgodnie z ustawą amortyzacji podlegają stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,

2) maszyny, urządzenia i środki transportu,

3) inne przedmioty

- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze, zwane środkami trwałymi.

Gdyby zakończyć lekturę ustawy w tym miejscu, można by dojść do wniosku, że odpisy amortyzacyjne będą stanowić w całości koszt uzyskania przychodów. Jest jednak jeszcze art. 23 ust. 1 pkt 4:

1. Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów:

...

4) odpisów z tytułu zużycia samochodu osobowego, dokonywanych według zasad określonych w art. 22a-22o, w części ustalonej od wartości samochodu przewyższającej równowartość 20 000 euro przeliczonej na złote według kursu średniego euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia przekazania samochodu do używania.

Konsekwencje tego przepisu możemy zobrazować przykładem.

Wyobraźmy sobie następującą sytuację.

Zakupiliśmy samochód osobowy, którego wartość ujęta w ewidencji środków trwałych wyniosła 98 500 zł. Okres amortyzacji wynosi 5 lat, stawka roczna 20%, a samochód został przekazany do użytkowania 29.10.2005 r. Ponieważ była to sobota, NBP nie ogłosił kursu średniego walut na ten dzień – do obliczeń sprawdzających przyjmiemy więc kurs z piątku 29.10.2005 r. – kurs wynosił wtedy 3,99 zł za euro.

Oznacza to, że łączna wysokość odpisów amortyzacyjnych zaliczona do kosztów uzyskania przychodów może wynieść w całym okresie amortyzacji nie więcej niż 79 800 zł (20 000 * 3,99).

Pełna wysokość comiesięcznego odpisu wyniesie 1641,67 zł, jednak wysokość odpisu zaliczanego co miesiąc w koszty uzyskania nie przekroczy 1330 zł (79 800*20%/12).

W przypadkach zakupu samochodów osobowych, których wartość zbliża się do równowartości 20 000 euro warto zerknąć na tabelę kursów – kursy bowiem wahają się czasem o kilka procent w obrębie kilkunastu dni. Dlatego czasami należy zastanowić się nad wyborem dnia, w którym samochód zostanie przekazany do używania. Innym sposobem na zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów pełnej wartości samochodów może być zakup wspólny. Jeżeli np. dwa podmioty będą współwłaścicielami jednego samochodu, i oba będą wykorzystywać go w swojej działalności gospodarczej – odpisów amortyzacyjnych będą dokonywać wyłącznie od wartości ustalonej w proporcji do udziału we współwłasności.

Hasła tematyczne: koszty uzyskania przychodów, samochody osobowe, amortyzacja

Wszystkie artykuły z tego działu »