Oferta

Kancelaria Prawna Skarbiec zbudowała swoją pozycję oferując usługi, które nie miały dotychczas odpowiednika na polskim rynku,łączące ze sobą doradztwo prawne, podatkowe i finansowe oraz usługi z zakresu szeroko rozumianego wywiadu i kontrwywiadu biznesowego.

 


Do najważniejszych usług Kancelarii należą:

  • ochrona majątku przed przyszłymi wier-
    zycielami
  • rejestracja spółek za granicą i zarządza-
    nie nimi
  • zmiana rezydencji podatkowej
  • powoływanie fundacji prywatnych i trustów
  • reprezentacja w sporach dotyczących zajęcia majątku przez fiskusa
  • reprezentacja i obrona w postępowani-
    ach karnych
  • wsparcie w kontrolach podatkowych i celno-skarbowych
  • prowadzenie postępowań restruktury-
    zacyjnych i upadłościowych
  • sukcesja majątku i planowanie spadkowe
  • wywiad i kontrwywiad gospodarczy

 

Chętnie podejmujemy wyzwanie również wtedy, gdy w grę wchodzą przypadki bezprawia urzędniczego, widmo upadłości firmy, obawa przed oszustwem ze strony kontrahentów (np. karuzele podatkowe), szpiegostwem gospodarczym czy przed wrogim przejęciem. Prowadzimy także w Polsce i za granicą działania operacyjne związane z poszukiwaniem majątku nieuczciwych dłużników.

 

najbliższeszkolenia

Artykuły

20.11.2018

Ograniczenia ujmowania wydatków na obsługę marketingową w kosztach uzyskania przychodu

Koszty usług stałej obsługi marketingowej poniesione bezpośrednio lub pośrednio na rzecz podmiotów powiązanych podlegają ograniczeniu w zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów – tak wynika z podjętego 11 września 2018 r. rozstrzygnięcia dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (0111-KDIB1-1.4010.245.2018.2.ŚS). Jest to kolejna niekorzystna dla przedsiębiorców interpretacja nowych regulacji podatkowych obowiązujących od 1 stycznia 2018 r.

Obowiązujący od 1 stycznia 2018 r. przepis art. 15e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zobowiązuje przedsiębiorców do wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów grupy wydatków poniesionych na rzecz podmiotów powiązanych lub posiadających miejsce zamieszkania, lub siedzibę albo zarząd na terytorium, lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową. Ograniczenie to nie ma jednak zastosowania m.in. wobec tych wydatków, które zostaną zaliczone do „…kosztów uzyskania przychodów bezpośrednio związanych z wytworzeniem lub nabyciem przez podatnika towaru, lub świadczeniem usługi” (art. 15e ust. 11 pkt 1 ustawy o CIT).

Koszty stałej obsługi marketingowej

Z zapytaniem do organu wystąpiła spółka z o.o. Jej udziałowcem jest grupa kapitałowa, na rzecz której spółka, za wynagrodzeniem, świadczy usługi sprzedaży czasu reklamowego na antenie radia. Czas ten może być również przedmiotem dalszej odsprzedaży przez grupę kapitałową na rzecz podmiotów trzecich.

Działalność operacyjna wnioskodawcy obarczona jest m.in. wydatkami związanymi z emisją programu radiowego. W celu zwiększenia jego atrakcyjności, a co za tym idzie wartości rynkowej sprzedawanego później czasu antenowego, spółka nabywa od grupy kapitałowej usługi tzw. stałej obsługi marketingowej, czyli m.in.: comiesięczne analizy audytorium radiowego, opracowywanie metodologii badań rynku i opinii publicznej dotyczącej działalności radiowej, prowadzenie badań muzycznych oraz innych badań marketingowych czy przeprowadzanie szkoleń w zakresie rynku mediów.

Ponoszenie wskazanych kosztów stałej obsługi marketingowej przekłada się zdaniem spółki na możliwość i wysokość osiąganych przez nią przychodów. Dlatego też stała na stanowisku, że jest bezpośrednio związane ze świadczoną przez nią usługą w rozumieniu art. 15e ust. 11 pkt 1 ustawy o CIT.

Koszt bezpośrednio związany ze świadczeniem usługi

Spółka podniosła, że w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych brakuje precyzyjnego wyjaśnienia, jak należy rozumieć sformułowanie: „…koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z wytworzeniem lub nabyciem przez podatnika towaru lub świadczeniem usługi”. Bo choć znalazło się ono w ustawie w art. 15 ust 4–4c, to jednak użyto go tam w odmiennym kontekście. W tej sytuacji zdaniem przedsiębiorcy należało posłużyć się wykładnią celowościową.

Zgodnie z wyjaśnieniem Ministerstwa Finansów

Spółka sięgnęła więc po wyjaśnienie opublikowane 24 kwietnia 2018 r. na stronie internetowej Ministerstwa Finansów: „Przepis art. 15e ust. 11 pkt 1 ustawy o CIT – w przeciwieństwie do art. 15 ust. 4 i nast. – nie odnosi się do sposobu „związania kosztu z przychodami”, lecz do sposobu związania kosztu „z wytworzeniem lub nabyciem/wytworzeniem towaru, lub świadczeniem usługi” (…) to koszt usługi lub prawa w jakimkolwiek stopniu „inkorporowanych” w produkcie, towarze lub usłudze. Jest to zatem koszt, który wpływa na finalną cenę danego towaru lub usługi, jako (zazwyczaj) jeden z wielu wydatków niezbędnych do poniesienia w procesie produkcji, dystrybucji danego dobra lub świadczenia określonej usługi”.

Zdaniem przedsiębiorcy skoro ponoszone przez niego na rzecz grupy kapitałowej koszty stałej obsługi marketingowej dolicza do swego wynagrodzenia, to mają one wprost wpływ na jego wysokość. Realizuje się więc w ich przypadku ministerialna przesłanka „finalnego wpływu kosztu na cenę usługi”. Wnioskodawca zwrócił również uwagę, że „…nabycie Usługi stałej obsługi marketingowej – a w konsekwencji poniesienie Kosztów stałej obsługi marketingowej – stanowią warunek efektywnego świadczenia ww. usług sprzedaży czasu reklamowego” (0111-KDIB1-1.4010.245.2018.2.ŚS).

Brak związku z kosztami wytworzenia usługi

Na ogólnikowość użytych przez ustawodawcę pojęć kwalifikujących wydatki do kosztów uzyskania przychodów powołał się również dyrektor KIS. Stwierdził, że w tej sytuacji, z wyjątkiem przypadków klarownych wskazań zawartych w ustawie, wydatki podatników muszą być każdorazowo poddawane kwalifikacji podatkowej. Choć organ zgodził się, że koszty stałej obsługi marketingowej są wliczane do wysokości wynagrodzenia spółki, to odmówił możliwości wyjęcia ich spod przedmiotowego ograniczenia zaliczania do kosztów uzyskania przychodów. Organ nie dostrzegł przy ich kwalifikowaniu jako kosztów bezpośrednio związanych ze świadczeniem usługi sprzedaży czasu reklamowego cechy „inkorporowania”.

Drugim z argumentów dyrektora KIS sprzeciwiających się stanowisku spółki był brak powiązania spornych wydatków z kosztem wytwarzanej przez nią usługi, a jedynie z osiąganym przychodem: „…fakt ponoszenia Kosztów stałej obsługi marketingowej wprost przekłada się na wysokość Wynagrodzenia Wnioskodawcy, które uzyskuje on w związku ze świadczeniem usług sprzedaży czasu reklamowego. Ten argument Wnioskodawcy wskazuje na powiązanie powyższego kosztu z przychodem osiąganym w związku ze świadczeniem usługi sprzedaży czasu reklamowego, ale w żadnym razie nie potwierdza związku tego wydatku z kosztami wytworzenia konkretnej usługi świadczonej przez Wnioskodawcę” (0111-KDIB1-1.4010.245.2018.2.ŚS).

Konflikt interesów

Jak widać odmienne rozumienie przepisów fiskalnych przez organy podatkowe i przedsiębiorców to stały element obrotu gospodarczego. Inaczej rozumiane są nawet tłumaczenia tych przepisów prezentowane przez Ministerstwo Finansów, które w niniejszej sprawie za koszt bezpośrednio związany ze świadczeniem usługi uznaje koszt mający wpływ i obiektywnie kształtujący jej końcową cenę. Praktyka pokazuje jednak, że trudno o obiektywizm przy ocenie kwalifikacji kosztów przez organy podatkowe. Łatwiej mówić tu o subiektywizmie i starciu dwóch przeciwstawnych interesów: ochrony majątku firmy prywatnej i majątku Skarbu Państwa.

Organ podatkowy potrafi wydać interpretację sprzeczną z rozstrzygnięciem innego organu, jak to miało miejsce w podobnej sprawie, której przedmiotem było zastosowanie art. 15e ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Mimo że podatnik przywołał w niej na poparcie swojego stanowiska liczne interpretacje indywidualne: z 26 lutego 2013 r., sygn. IBPBI/2/423-1552/12/CzP; z 17 grudnia 2013 r., sygn. IPPB5/423-721 /13-4/IŚ; z 27 maja 2015 r., sygn. IBPBI/2/4510-251/15/MS; z 26 sierpnia 2016 r., sygn. IBPB-1-1/4510-215/16-1/ESZ; z 4 października 2016 r., sygn. IBPB-1-2/4510-736/16-1/AP, to i tak organ nie zgodził się z nim, stwierdzając, że: „W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji należy stwierdzić, że zapadły one w indywidualnych sprawach różniących się opisem zagadnienia od przedmiotowego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i nie są wiążące dla organu wydającego niniejszą interpretację” (interpretacja indywidualna z 7 maja 2018 r., sygn. 0114-KDIP2-3.4010.67.2018.1.PS).

Podatnikom chcącym bronić swoich interesów pozostaje walka na drodze sądowoadministracyjnej. Przy wsparciu doświadczonego w sporach z fiskusem prawnika podatnicy nie są w niej na straconej pozycji. Jak wynika z danych Naczelnego Sądu Administracyjnego, w 2017 r. z obrotu prawnego zostało wyeliminowanych 22,22% decyzji i innych czynności organów administracyjnych.

Autor:

radca prawny Robert Nogacki

Kancelaria Prawna Skarbiec specjalizuje się w ochronie majątku, doradztwie strategicznym dla przedsiębiorców oraz zarządzaniu sytuacjami kryzysowymi.

Hasła tematyczne: koszty uzyskania przychodu, podatek dochodowy od osób prawnych (cit), usługi marketingowe, podmiot powiązany

poprzednie artykuły

Generalnie wszelkie działania podatnika przynoszące mu zarobek, a którym fiskus potrafi przypisać charakter zorganizowany i ciągły, traktowane są przez organy skarbowe jako podlegające opodatkowaniu z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z 17 kwietnia 2019 r. uchylającym decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej zawarł pouczenie, że taki charakter działań nie przesądza o tym, że podatnik zachowuje się jak „profesjonalny podmiot (...) a nie jak podmiot zarządzający własnym mieniem i kierujący się zasadami gospodarności” (sygn. akt I SA/Gd 170/19). więcej »

Przesłanki przedawnienia zobowiązań podatkowych od zawsze budziły wiele kontrowersji. Niejasna i nieczytelna konstrukcja przepisów Ordynacji podatkowej wielokrotnie stawała się przyczyną sporów pomiędzy podatnikami a fiskusem. W ostatnim czasie najwięcej emocji budzi przesłanka zawieszenia biegu terminu przedawnienia w postaci wszczęcia postępowania karnoskarbowego. Sprawa dotarła nawet do Naczelnego Sądu Administracyjnego. więcej »

Gdy organ podatkowy nie dysponuje danymi niezbędnymi do określenia podstawy opodatkowania, może ją określić w drodze oszacowania. Nie posiada jednak w tej kwestii dowolności. Powinien stosować metody oszacowania, które wskazuje mu Ordynacja podatkowa, a nie metodę opartą na fragmentarycznych wyliczeniach. „...oparcie wyliczeń tylko na wybranych dokumentach oznacza brak wszechstronnego i wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego” (Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 29 marca 2019 r., sygn. akt I SA/Łd 124/19). więcej »

Przedsiębiorca, który nie ma świadomości uczestnictwa w karuzeli VAT, dokonuje prawidłowych rozliczeń podatkowych dostawy. Stwierdzenie uczestnictwa przedsiębiorcy w karuzeli podatkowej nie jest wystarczające do zakwalifikowania go jako przestępcy, celowo dokonującego nieprawidłowych rozliczeń podatkowych. Zwłaszcza gdy same organy podatkowe takiego zamiaru przypisać mu nie potrafią. Dla obarczenia przedsiębiorcy odpowiedzialnością za błędne rozliczenie podatkowe konieczne jest ustalenie świadomego jego uczestnictwa w tzw. dostawie łańcuchowej – orzekł 4 marca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (sygn. akt III SA/Gl 27/19). więcej »

System Teleinformatyczny Izby Rozliczeniowej (STIR) funkcjonujący od 2018 r. to nowe narzędzie kontrolująco-analityczne, zaprojektowane do skuteczniejszej walki z przestępczością podatkową. Ma ono przeciwdziałać wykorzystywaniu sektora finansowego do wyłudzeń skarbowych. Wraz z wprowadzeniem STIR, Szef Krajowej Administracji Skarbowej zyskał szeroki zakres nowych uprawnień, a instytucje finansowe, tj. banki i spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe, kolejne obowiązki. Czy przedsiębiorcy powinni obawiać się wprowadzonej niedawno regulacji? więcej »

Wypłaty dywidend przez polskie spółki na rzecz zagranicznych udziałowców często stwarzają pewne problemy. Wynika to z budzących wątpliwości regulacji dotyczących podatku u źródła. Rok 2019 przynosi kolejne zmiany w przepisach dotyczących tego mechanizmu, a wraz z nimi kolejne problemy dla podatników. Dotkną one przede wszystkim tych przedsiębiorców, którzy dokonują wypłat objętych WHT w wysokości przewyższającej 2 miliony złotych rocznie. więcej »

Wysokie podatki, nadmiar obowiązków biurokratycznych, skomplikowane prawo, kontrole i samowola urzędników – to wg opublikowanych na początku kwietnia 2019 r. badań Związku Przedsiębiorców i Pracodawców jedne z największych przeszkód prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce. Równolegle rząd forsuje kolejne programy socjalne, które ktoś musi finansować. A że głównym źródłem dochodów państwa są podatki, to najprostszym sposobem sfinansowania polityki socjalnej jest ich podnoszenie. Podwyżki uderzają przede wszystkim w największych podatników, czyli przedsiębiorców. Mimo że prowadzona przez nich działalność gospodarcza jest głównym sponsorem państwa, to samo państwo coraz bardziej swobodę tej działalności ogranicza. więcej »

Umowa komisu jest umową nazwaną, unormowaną w art. 765 Kodeksu cywilnego. Na jej podstawie przyjmujący zlecenie, czyli komisant zobowiązuje się za wynagrodzeniem do kupna lub sprzedaży określonych rzeczy na rachunek dającego zlecenie, czyli komitenta. Sprzedaż tych rzeczy następuje w imieniu komisanta. więcej »

„(...) z art. 97 § 1 O.p. wynika, iż "spadkobiercy podatnika z zastrzeżeniem § 2, przejmują przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy". Prawem podatnika (tu: spadkodawcy) przejmowanym przez spadkobierców było prawo do wyłączenia przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości (z opodatkowania – przyp. autora). (...) Nie mogą więc oni znaleźć się w sytuacji prawnej gorszej, niż ich poprzednik prawny” – orzekł 28 lutego 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, uchylając interpretację organu podatkowego odmawiającą małżonce prawa do skorzystania przy sprzedaży nieruchomości z przysługującego jej zmarłemu mężowi zwolnienia podatkowego (sygn. akt I SA/Łd 790/18). więcej »

Zgodnie z podstawową zasadą prawa wspólnotowego – zasadą proporcjonalności – państwa członkowskie nie mogą nakładać na swoich podatników dodatkowych ciężarów, jeśli byłyby one nieproporcjonalne do celów, dla których ciężary zostały ustanowione. Orzekając o niedostosowaniu się do tej zasady przez polskie organy podatkowe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w wyroku z 21 lutego 2019 r. stwierdził: „Sam fakt, że strona złożyła korektę deklaracji podatkowej po wszczęciu kontroli podatkowej w sytuacji, gdy Skarb Państwa nie doznał żadnego uszczuplenia oraz gdy spółka sporządziła przedmiotową deklarację i jej korektę nie może, w ocenie Sądu, być podstawą do nałożenia na skarżącą sankcji z art. 112b ust. 2 pkt 1 u.p.t.u.” (sygn. akt I SA/Sz 873/18). więcej »