Oferta

Kancelaria Prawna Skarbiec zbudowała swoją pozycję oferując usługi, które nie miały dotychczas odpowiednika na polskim rynku,łączące ze sobą doradztwo prawne, podatkowe i finansowe oraz usługi z zakresu szeroko rozumianego wywiadu i kontrwywiadu biznesowego.

 


Do najważniejszych usług Kancelarii należą:

  • ochrona majątku przed przyszłymi wier-
    zycielami
  • rejestracja spółek za granicą i zarządza-
    nie nimi
  • zmiana rezydencji podatkowej
  • powoływanie fundacji prywatnych i trustów
  • reprezentacja w sporach dotyczących zajęcia majątku przez fiskusa
  • reprezentacja i obrona w postępowani-
    ach karnych
  • wsparcie w kontrolach podatkowych i celno-skarbowych
  • prowadzenie postępowań restruktury-
    zacyjnych i upadłościowych
  • sukcesja majątku i planowanie spadkowe
  • wywiad i kontrwywiad gospodarczy

 

Chętnie podejmujemy wyzwanie również wtedy, gdy w grę wchodzą przypadki bezprawia urzędniczego, widmo upadłości firmy, obawa przed oszustwem ze strony kontrahentów (np. karuzele podatkowe), szpiegostwem gospodarczym czy przed wrogim przejęciem. Prowadzimy także w Polsce i za granicą działania operacyjne związane z poszukiwaniem majątku nieuczciwych dłużników.

 

najbliższeszkolenia

Artykuły

25.10.2018

Upadłość konsumencka rekordowa w 2018 roku

Według danych Centralnego Ośrodka Informacji Gospodarczej, tylko do 30 czerwca 2018r. w Monitorze Sądowym i Gospodarczym opublikowano 14 405 ogłoszeń o toczących się postępowaniach upadłościowych, z czego aż 3 259 dotyczyło upadłości konsumenckiej. Porównując statystyki z lat poprzednich można stwierdzić, że rok 2018 będzie rekordowy pod względem ogłoszeń upadłości osoby fizycznej. Każdego dnia przybywa osób, których dotyka bankructwo osobiste, zmuszonych stanąć przed wyzwaniem, jak ogłosić upadłość konsumencką.

2018 rok z najwyższą liczbą upadłości konsumenckiej w historii

W 2017r. w MSiG ogłoszono 5 535 upadłości konsumenckich, w 2016r. było ich 4 434, a w 2015r. – 2 112. Osiągnięcie liczby 3 259 ogłoszeń upadłości osoby fizycznej w połowie 2018r. pozwala szacować, że będzie to rekordowy pod względem bankructwa osobistego rok. Przed rokiem 2015 odnotowano bowiem zaledwie blisko 60 takich ogłoszeń (źródło: www.coig.com.pl).

Instytucja upadłości konsumenckiej została wprowadzona do polskiego systemu prawnego ustawą z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy — Prawo upadłościowe i naprawcze oraz ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. 2008, nr 234, poz. 1572), która weszła życie 1 marca 2009r. Przez kilka lat cieszyła się znikomym zainteresowaniem wśród konsumentów. Przełom nastąpił od początku 2015r., gdy zaczęły obowiązywać zmiany wprowadzone ustawą z dnia 29 sierpnia 2014 r. o zmianie ustawy – Prawo upadłościowe i naprawcze, ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym oraz ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. 2014, poz. 1306), łagodzące warunki ubiegania się o ogłoszenie upadłości konsumenckiej.

Czym jest bankructwo osobiste?

Obecnie, po nowelizacji ustawą z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne (Dz.U. 2015 poz. 978), upadłość konsumencką ogłasza się zgodnie z przepisami Tytułu V Części trzeciej ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe: „Postępowanie upadłościowe wobec osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej”. Zgodnie z jej art. 10 i 11, upadłość ogłasza się wobec dłużnika, który stał się niewypłacalny, czyli utracił zdolność do wykonywania swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych, spóźniając się w ich wykonaniu ponad trzy miesiące (Dz.U. 2003 nr 60 poz. 535 ze zm.)

Precyzyjną definicję zawarło Ministerstwo Sprawiedliwości, w opublikowanym 7 stycznia 2015r. poradniku: „Upadłość konsumencka jest postępowaniem sądowym przewidzianym dla osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej (konsumentów), którzy stali się niewypłacalni. Niewypłacalność to stan, w którym dłużnik nie jest w stanie wykonywać swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych (…) – np.: nie ma pieniędzy na jednoczesny zakup środków codziennego użytku oraz spłatę pożyczki” (Upadłość konsumencka poradnik, www.ms.gov.pl).

Jak ogłosić upadłość konsumencką

Procedurę przeprowadzenia bankructwa osoby fizycznej uruchamia wniosek o ogłoszenie upadłości konsumenckiej, który należy złożyć we właściwym miejscowo wydziale gospodarczym sądu rejonowego. Rzetelny opis sytuacji w jakiej znajduje się wnioskodawca, dokumentacja posiadanego majątku, wierzytelności i zobowiązań to podstawa. Decydujące będzie jednak zaprezentowanie przekonującej sąd argumentacji, dlaczego w zaistniałej sytuacji jedynym uzasadnionym rozwiązaniem będzie ogłoszenie upadłości.

Sporządzając wniosek należy pamiętać, że w obecnym stanie prawnym stwierdzenie przez sąd umyślności lub rażącego niedbalstwa wnioskodawcy w doprowadzeniu do niewypłacalności skutkować będzie oddaleniem wniosku (art. 491? ust. 1 Prawa upadłościowego). Uprawnionym do złożenia wniosku o upadłość osoby fizycznej jest co do zasady dłużnik. Wyjątkowo może to również zrobić jego wierzyciel, po zaprzestaniu prowadzenia przez dłużnika działalności gospodarczej przez rok od zaprzestania przez niego wykonywania tej działalności lub od wykreślenia go z rejestru przedsiębiorców (art. 8 i 9 Prawa upadłościowego).

Ogłoszenie upadłości konsumenckiej

W przypadku pozytywnego rozpoznania wniosku, sąd wyda postanowienie o ogłoszeniu upadłości, w którym wyznaczy sędziego-komisarza oraz syndyka. Posiadany przez upadłego majątek zostanie ujęty w planie podziału masy upadłościowej. Po zatwierdzeniu listy wierzytelności oraz zaspokojeniu wierzycieli z funduszów masy upadłości, o ile wszyscy wierzyciele nie zostali w ten sam sposób zaspokojeni albo w wypadku, gdy brak majątku upadłego nie pozwalał na sporządzenie planu podziału, sąd ustali plan spłaty wierzycieli, w którym określi zakres i nieprzekraczający 36 miesięcy termin jego wykonania przez upadłego. W przypadku stwierdzenia braku zdolności upadłego do wypełnienia planu – sąd umorzy spłatę bez ustalania planu.

Na tym etapie również bardzo istotne jest zaprezentowanie przed sądem właściwej argumentacji w zakresie masy upadłościowej. Jeśli bowiem istnieją odrębne regulacje chroniące przed całkowitym obciążeniem wynagrodzenia upadłego, np. prawa pracy, zapewniające wolną od obciążeń kwotę równą minimalnej płacy, to w kwestii większości pozostałych składników majątku liczyć się będzie trafne uzasadnienie konieczności ich posiadania przez upadłego. W pełni uzasadniona będzie np. racjonalność pozostawienia przewoźnikowi środka transportu, gdy ten zapewnia mu utrzymanie jedynego źródła dochodu. Przekonujące uzasadnienie potrzeb mieszkaniowych upadłego i osób pozostających na jego utrzymaniu zapewni mu wyższą kwotę na pokrycie czynszu najmu lokalu mieszkalnego, uzyskaną ze sprzedaży wchodzącego w skład masy upadłościowej mieszkania.

Stwierdzenie braku zobowiązań

Ostatnim aktem przeprowadzonego postępowania upadłościowego osoby fizycznej jest wydanie przez sąd postanowienia „o stwierdzeniu wykonania planu spłaty wierzycieli i umorzeniu zobowiązań upadłego powstałych przed dniem ogłoszenia upadłości i niewykonanych w wyniku wykonania planu spłaty wierzycieli” (Art. 491²¹ ust. 1 Prawa upadłościowego). Upadły zostaje oddłużony i przestaje być zobowiązanym wobec podmiotów i instytucji, u których zobowiązania zaciągnął.

Korzystniejsze warunki upadłości konsumenckiej w Polsce

Ogromny wzrost popularności instytucja upadłości konsumenckiej zawdzięcza zliberalizowaniu w 2015r. wymogów poddania się jej przez osoby fizyczne. Wkrótce mają pojawić się kolejne zmiany, których celem będzie otwarcie się tej instytucji na szerszy krąg adresatów. W grudniu 2017r. ministerstwo sprawiedliwości ogłosiło projekt usunięcia przesłanek umyślności lub rażącego niedbalstwa w osiągnieciu przez dłużnika niewypłacalności, które stanowiły główną przyczynę oddalania przez sądy wniosków o ogłoszenie upadłości. Resort chce, by do ogłoszenia upadłości konsumenckiej wystarczyło samo ustalenie niewypłacalności dłużnika. Przyczyny jej powstania będą miały wpływ na długość okresu, w jakim upadły będzie zobowiązany do spłaty swoich długów, jednak sąd będzie je badał już po ogłoszeniu upadłości (www.ms.gov.pl).

Coraz korzystniejsze uwarunkowania prawne skutkują rosnącymi liczbami przeprowadzanych upadłości osób fizycznych w Polsce. O atrakcyjności i zdecydowanie większych walorach ogłaszania upadłości konsumenckich w kraju powinny przekonać się również osoby, które zainteresowane są podjęciem prób przeprowadzenia takiego procesu za granicą. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 2015/848 z 20.05.2015r. w sprawie postępowania upadłościowego (Dz.U. L 141/19 z 05.06.2015r.) wyraźnie stanowi, że sądem właściwym do ogłoszenia bankructwa jest sąd, w którym bankrutujący ma centrum swoich interesów życiowych. Udowodnienie ich posiadania przed sądem, np. w Wielkiej Brytanii, która jest wymieniana, jako najatrakcyjniejsza destynacja do ogłoszenia upadłości konsumenckiej, wymagać będzie kilkumiesięcznej, jeśli nie kilkuletniej przeprowadzki na terytorium Zjednoczonego Królestwa. A i to nie da gwarancji, że brytyjski sąd nie odrzuci wniosku.

Z tych przyczyn właściwym rozwiązaniem dla polskiego obywatela, który podjął decyzję o ogłoszeniu upadłości konsumenckiej, jest dokonanie tego przed polskim sądem. Zwłaszcza, gdy zgodnie z zapowiedziami ministerstwa sprawiedliwości, od przyszłego, 2019 roku sprawdzone, najlepsze brytyjskie rozwiązania mają zostać inkorporowane do krajowego systemu prawnego: „Wprowadzamy rozwiązania zbliżone do funkcjonujących z powodzeniem np. w Wielkiej Brytanii, gdzie w ramach upadłości konsumenckiej w ogóle nie bada się przyczyn niewypłacalności na etapie otwarcia postępowania. Również w Polsce, zgodnie z projektem, sąd nie będzie już na wstępie badał przyczyn niewypłacalności” (www.ms.gov.pl).

Autor:

radca prawny Robert Nogacki

Kancelaria Prawna Skarbiec specjalizuje się w ochronie majątku, doradztwie strategicznym dla przedsiębiorców oraz zarządzaniu sytuacjami kryzysowymi.

Hasła tematyczne: upadłość konsumencka

poprzednie artykuły

Przedsiębiorcy prowadzący działalność gospodarczą mogą spotkać się z problematyką kar umownych i odszkodowań wynikających z różnych tytułów. Temat ten jest nie tylko skomplikowany na gruncie prawnym i gospodarczym, ale także na gruncie ustawy o podatku dochodowym. W szczególności w niektórych sytuacjach przedsiębiorcy mogą zaliczyć do kosztów podatkowych wydatki związane z karami umownymi lub odszkodowaniami, a w innych już nie. Wszystko zależy od tytułu, z jakiego ma zostać dokonana wypłata, ciągu zdarzeń do niej prowadzącego, umów i porozumień z kontrahentem, a także odpowiedniej dokumentacji. Powyższe sprawia, że problematyka rozliczenia kary umownej czy odszkodowania stanowi wyzwanie dla przedsiębiorców, którzy w tym zakresie często sięgają po pomoc doświadczonych doradców podatkowych. więcej »

Sąd Najwyższy przedstawił uzasadnienie do uchwały z dnia 30 stycznia 2019 r., która rozstrzygnęła wątpliwości interpretacyjne odnośnie do zagadnienia zakresu pełnomocnictwa przy reprezentacji spółek kapitałowych w relacjach z członkami zarządu. Orzeczenie potwierdziło, że pełnomocnik powołany przez walne zgromadzenie spółki może legitymować się również pełnomocnictwem rodzajowym, które pozwala na podejmowanie działań prawnych bez obowiązku uzyskiwania zgody wspólników odrębnie dla każdej z czynności. więcej »

Generalnie wszelkie działania podatnika przynoszące mu zarobek, a którym fiskus potrafi przypisać charakter zorganizowany i ciągły, traktowane są przez organy skarbowe jako podlegające opodatkowaniu z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z 17 kwietnia 2019 r. uchylającym decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej zawarł pouczenie, że taki charakter działań nie przesądza o tym, że podatnik zachowuje się jak „profesjonalny podmiot (...) a nie jak podmiot zarządzający własnym mieniem i kierujący się zasadami gospodarności” (sygn. akt I SA/Gd 170/19). więcej »

Przesłanki przedawnienia zobowiązań podatkowych od zawsze budziły wiele kontrowersji. Niejasna i nieczytelna konstrukcja przepisów Ordynacji podatkowej wielokrotnie stawała się przyczyną sporów pomiędzy podatnikami a fiskusem. W ostatnim czasie najwięcej emocji budzi przesłanka zawieszenia biegu terminu przedawnienia w postaci wszczęcia postępowania karnoskarbowego. Sprawa dotarła nawet do Naczelnego Sądu Administracyjnego. więcej »

Gdy organ podatkowy nie dysponuje danymi niezbędnymi do określenia podstawy opodatkowania, może ją określić w drodze oszacowania. Nie posiada jednak w tej kwestii dowolności. Powinien stosować metody oszacowania, które wskazuje mu Ordynacja podatkowa, a nie metodę opartą na fragmentarycznych wyliczeniach. „...oparcie wyliczeń tylko na wybranych dokumentach oznacza brak wszechstronnego i wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego” (Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 29 marca 2019 r., sygn. akt I SA/Łd 124/19). więcej »

Przedsiębiorca, który nie ma świadomości uczestnictwa w karuzeli VAT, dokonuje prawidłowych rozliczeń podatkowych dostawy. Stwierdzenie uczestnictwa przedsiębiorcy w karuzeli podatkowej nie jest wystarczające do zakwalifikowania go jako przestępcy, celowo dokonującego nieprawidłowych rozliczeń podatkowych. Zwłaszcza gdy same organy podatkowe takiego zamiaru przypisać mu nie potrafią. Dla obarczenia przedsiębiorcy odpowiedzialnością za błędne rozliczenie podatkowe konieczne jest ustalenie świadomego jego uczestnictwa w tzw. dostawie łańcuchowej – orzekł 4 marca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (sygn. akt III SA/Gl 27/19). więcej »

System Teleinformatyczny Izby Rozliczeniowej (STIR) funkcjonujący od 2018 r. to nowe narzędzie kontrolująco-analityczne, zaprojektowane do skuteczniejszej walki z przestępczością podatkową. Ma ono przeciwdziałać wykorzystywaniu sektora finansowego do wyłudzeń skarbowych. Wraz z wprowadzeniem STIR, Szef Krajowej Administracji Skarbowej zyskał szeroki zakres nowych uprawnień, a instytucje finansowe, tj. banki i spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe, kolejne obowiązki. Czy przedsiębiorcy powinni obawiać się wprowadzonej niedawno regulacji? więcej »

Wypłaty dywidend przez polskie spółki na rzecz zagranicznych udziałowców często stwarzają pewne problemy. Wynika to z budzących wątpliwości regulacji dotyczących podatku u źródła. Rok 2019 przynosi kolejne zmiany w przepisach dotyczących tego mechanizmu, a wraz z nimi kolejne problemy dla podatników. Dotkną one przede wszystkim tych przedsiębiorców, którzy dokonują wypłat objętych WHT w wysokości przewyższającej 2 miliony złotych rocznie. więcej »

Wysokie podatki, nadmiar obowiązków biurokratycznych, skomplikowane prawo, kontrole i samowola urzędników – to wg opublikowanych na początku kwietnia 2019 r. badań Związku Przedsiębiorców i Pracodawców jedne z największych przeszkód prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce. Równolegle rząd forsuje kolejne programy socjalne, które ktoś musi finansować. A że głównym źródłem dochodów państwa są podatki, to najprostszym sposobem sfinansowania polityki socjalnej jest ich podnoszenie. Podwyżki uderzają przede wszystkim w największych podatników, czyli przedsiębiorców. Mimo że prowadzona przez nich działalność gospodarcza jest głównym sponsorem państwa, to samo państwo coraz bardziej swobodę tej działalności ogranicza. więcej »

Umowa komisu jest umową nazwaną, unormowaną w art. 765 Kodeksu cywilnego. Na jej podstawie przyjmujący zlecenie, czyli komisant zobowiązuje się za wynagrodzeniem do kupna lub sprzedaży określonych rzeczy na rachunek dającego zlecenie, czyli komitenta. Sprzedaż tych rzeczy następuje w imieniu komisanta. więcej »