Szukaj
Wykop ten artykuł Dołącz do nas na Facebooku
REKLAMA

Ważne informacje w serwisie:




Artykuły: Zobowiązania podatkowe, czyli jak płacić podatki

04.04.2012

Długi jako koszt sprzedaży mieszkania nabytego w spadku

Z uzasadnienia: Ustawodawca w art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienił enumeratywnie co może stanowić koszt uzyskania przychodu w przypadku sprzedaży nieruchomości nabytej w spadku. Spłata zaciągniętych przez spadkodawcę zobowiązań nie została wymieniona w tym przepisie. Wydatki te wynikają wyłącznie z faktu nieterminowego uiszczania opłat, którymi obciążany był spadkodawca. Wobec tego brak jest podstaw prawnych do ich zaliczenia także do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości nabytej przez stronę w drodze spadku.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Leszek Kleczkowski Sędziowie: sędzia WSA Dariusz Dudra sędzia WSA Ewa Kruppik - Świetlicka (spr.) Protokolant: starszy sekretarz sądowy Marcin Frydrych po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 28 lutego 2012 r. sprawy ze skargi D. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. oddala skargę.

UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej w B. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. określającą D. P.(skarżącej) wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. od dochodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, w kwocie 26.961,00 zł.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ powołał następujący stan faktyczny: aktem notarialnym z 5 października 2010 r. skarżąca dokonała sprzedaży udziału wynoszącego 1/2 części w prawie własności zabudowanej nieruchomości położonej w G., przy ul. Z. za kwotę 148.000,00 zł. Powyższy udział podatniczka nabyła w drodze spadku po zmarłym ojcu w dniu 4 stycznia 2009 r. W złożonym dnia 30 kwietnia 2011 r. zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) - PIT-39, strona wykazała przychód z tytułu odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości w kwocie 148.000,00 zł, poniesione koszty odpłatnego zbycia - 117.369,43 zł, dochód - 30.630,57 zł, stratę - 5.819,81 zł oraz należny podatek dochodowy w kwocie 5.820,00 zł.

W odpowiedzi na wezwanie organu do złożenia korekty zeznania w związku z popełnionym w jednej z pozycji błędem strona przedłożyła dowody potwierdzające spłatę zadłużenia obciążającego spadkodawcę, które wg niej zalicza się do kosztów uzyskania przychodu z tyt. sprzedaży przedmiotowego udziału. Po analizie złożonych dokumentów Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. po wszczęciu postępowania podatkowego decyzją z dnia 28 lipca 2011 r. określił skarżącej wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości. w kwocie 26.961,00 zł.

W odwołaniu od powyższej decyzji podatniczka wniosła o uchylenie w części zaskarżonej decyzji, której zarzuciła naruszenie art. 19 ust. 1 i art. 30e ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r., Nr 51, poz. 307 ze zm.) dalej ustawy p.d.o.f. Zdaniem strony organ zawyżył przychód z tyt. odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości stanowiący podstawę opodatkowania, poprzez nieuznanie poniesionych kosztów na łączną kwotę 110.887,42 zł, które winny pomniejszyć cenę sprzedaży. W ocenie skarżącej za koszty należy uznać następujące opłaty: za gaz - 745,05 zł, wodę - 90,76 zł, energię elektryczną - 90,48 zł oraz spłacone zadłużenie spadkodawcy (wynikające z aktu notarialnego z dnia 5 października 2010 r.) w wysokości 109.961,13 zł. Zdaniem podatniczki zgodnie z art. 19 ust. 1 wym. ustawy przychodem tytułu odpłatnego zbycia m.in. nieruchomości jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. W opinii strony skoro brak jest ustawowej definicji pojęcia "kosztów odpłatnego zbycia" to poniesione przez nią wydatki należą do tej kategorii. Podatniczka podkreśliła, że w rzeczywistości uzyskała z przedmiotowej transakcji kwotę 38.038,87 zł, a więc nastąpiło zawyżenie przez organ pierwszej instancji zarówno podstawy opodatkowania, jak i należnego podatku.

Rozpatrując złożony środek odwoławczy organ II instancji decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. uznając, iż podniesione w odwołaniu okoliczności nie uzasadniają jego uchylenia.

W uzasadnieniu organ przywołując odpowiednie przepisy ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazał, iż źródłem przychodów jest odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz wynikającego z przydziału spółdzielni mieszkaniowych prawa do domu jednorodzinnego oraz prawa wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Organ podał, że zgodnie natomiast z art. 30e ust. 2 ustawy p.d.o.f. podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1 jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększony o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa wart. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. Zgodnie z art. 19 ust. 1 tej ustawy, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa wart. 10 ust. 1 pkt. 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Organ odwoławczy podniósł, że pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie,w związku z czym należy zatem stosować językowe (potoczne) rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Do takich kosztów zdaniem Dyrektora można zaliczyć m.in. związane ze zbyciem koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, opłatę notarialną, opłatę skarbową, czy sądową. W ocenie organu długi i ciężary obciążające sprzedawaną rzecz nie mają żadnego wpływu na obliczenie przychodu, o jakim mowa w art. 19 ust. 1 cyt. ustawy dla potrzeb opodatkowania podatkiem dochodowym.

Jednocześnie organ wskazał, że zgodnie z art. 22 ust. 6d ustawy p.d.o.f., za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny, lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Wysokość tych nakładów, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e wym. ustawy).

Odnosząc powyższe regulacje do stanu faktycznego sprawy organ stwierdził, że przychodem ze sprzedaży udziału w nieruchomości, w rozumieniu art. 19 ust. 1 ustawy, jest cena określona w umowie, tj. kwota 148.000,00 zł. Przychód ten może zostać pomniejszony o koszty, o których mowa w wym. art. 19 ust. 1 (koszty odpłatnego zbycia) oraz w art. 22 ust. 6d cyt. ustawy (koszty uzyskania przychodu). Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej organ I instancji w sposób prawidłowy uznał jako koszt odpłatnego zbycia przedmiotowego udziału prowizję pośrednika ze sprzedaży nieruchomości w kwocie 6.100,00 zł, udokumentowaną fakturą z dnia 5 października 2010 r. W ocenie organu pozostałe wydatki, jak opłaty za gaz, wodę, energię elektryczną, czy spłaty zadłużenia spadkodawcy wynikające z aktu notarialnego, wbrew twierdzeniom zawartym w odwołaniu nie stanowią kosztów odpłatnego zbycia.

Organ odwoławczy podkreślił jednocześnie, że ustawodawca enumeratywnie wymienił w art. 22 ust. 6d ustawy, co może stanowić koszt uzyskania przychodu w przypadku sprzedaży nieruchomości nabytej w spadku. Spłata zaciągniętych przez spadkodawcę zobowiązań nie została wymieniona w tym przepisie. Wydatki te wynikają wyłącznie z faktu nieterminowego uiszczania opłat, którymi obciążany był spadkodawca. Wobec tego brak jest podstaw prawnych do ich zaliczenia także do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości nabytej przez stronę w drodze spadku.

Organ wskazał ponadto, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie różnicują zasad opodatkowania sprzedaży nieruchomości nabytych w drodze spadku w zależności od tego, czy sprzedaż ta byłaby dobrowolna, czy tez nastąpiła z konieczności uzyskania środków finansowych na spłatę długów i ciężarów spadku. Z samej swej istoty długi nie mogą pomniejszać przychodu do opodatkowania, bo długi nie służą uzyskaniu przychodu, ale przychód wydatkowany jest często na spłatę długów, które obciążają spadkobiercę. Jednocześnie decyzja podatniczki o przyjęciu spadku z dobrodziejstwem inwentarza, a następnie sprzedaż odziedziczonego udziału w nieruchomości to efekty indywidualnie podjętych przez stronę działań, których celem było doprowadzenie do spłaty zadłużenia spadkodawcy.

Od powyższej decyzji strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, w której wniosła o uchylenie zaskarżone decyzji w całości. Rozstrzygnięciu zarzucono naruszenie art. 7 i 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.), poprzez wydanie decyzji w oparciu o niekompletny materiał dowodowy, a dokonanej ocenie tego materiału zarzucono dowolność poczynionych ustaleń; art. 8 KPA poprzez prowadzenie postępowania z naruszeniem zaufania do organów podatkowych. Strona zarzuciła ponadto naruszenie art. 3 i art. 22 ust. 6d ustawy p.d.o.f. w związku z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz. U. z 2004 r. Nr 142, poz. 1514 ze zm.) poprzez nie uznanie za koszt uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości nabytego w drodze spadku, spłat zobowiązań spadkodawcy, w szczególności tych na rzecz urzędu skarbowego i Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Dodatkowo skarżąca zarzuciła naruszenie art. 5 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) poprzez rażące naruszenie zasad współżycia społecznego.

Uzasadniając skargę strona podniosła, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych reguluje zobowiązania podatkowe osób fizycznych z tytułu otrzymanego dochodu. Wyjaśniła, że przyjęła spadek po ojcu dobrodziejstwem inwentarza w postaci 1/2 udziału w nieruchomości. Podała, że spadek ten był obciążony długiem na rzecz urzędu skarbowego i ZUS-u w kwocie 109.961,13 zł, który w każdym roku wzrastał by o kwotę należnych tym organom odsetek w wysokości około 14 tys zł. Gdyby nie zbyła odziedziczonego udziału przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie, wówczas zadłużenie na rzecz wymienionych instytucji, w postaci odsetek za zwłokę, niewspółmiernie by wzrosło przewyższając w krótkim czasie wartość udziału. Z tego faktu strona wywodzi wniosek, iż to organy skarbowe zmusiły ją do dokonania przedmiotowej sprzedaży.

Zdaniem skarżącej spłacone w imieniu spadkodawcy zobowiązania wobec m.in. urzędu skarbowego i ZUS winny stanowić koszty uzyskania przychodu z tytułu przedmiotowego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit a-d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w powiązaniu z art. 7 Ustawy o podatku od spadku i darowizn.

Powołując nadto postanowienia art. 7 ustawy o podatku od spadków i darowizn strona konkluduje, iż skoro opodatkowaniu tym podatkiem podlega wartość rzeczy i praw majątkowych po potrąceniu długów i ciężarów, to do kosztów uzyskania przychodu winny być zaliczone wszelkie ubytki obniżające wartość zbywanej nieruchomości, a więc w niniejszym przypadku uiszczone zobowiązania, przede wszystkim na rzecz urzędu skarbowego i ZUS.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dodatkowo podał, że powołane w skardze przepisy art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn dotyczą sposobu ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn i nie mają zastosowania w sprawie określenia podatku dochodowego. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych w sposób samodzielny reguluje kwestie dotyczące sposobu ustalenia podstawy opodatkowania, przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości, dochodu jak i kosztów uzyskania przychodu z tego tytułu dla potrzeb opodatkowania przedmiotowym podatkiem. Obowiązujące w tym zakresie przepisy nie zawierają odwołania do wskazanego w skardze przepisu art. 7 ust. 1 cytowanej ustawy o podatku od spadków i darowizn, w tym pojęcia "czystej wartości" oraz długów i ciężarów spadku. Jedynie w przypadku wystąpienia podatku od spadków i darowizn ustawodawca zaliczył część tego podatku, według określonych w cytowanym przepisie art. 22 ust. 6d zasad do kosztów uzyskania przychodów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) "Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej". "Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej" (art. 1 § 2 cyt. ustawy).

Stwierdzenie zatem, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; obliguje Sąd do uchylenia zaskarżonej decyzji/postanowienia (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Zdaniem Sądu, zaskarżona decyzja nie zawiera uchybień, które mogły by uzasadniać wyeliminowanie jej z obrotu prawnego.

Spór sprowadza się do rozstrzygnięcia czy organy podatkowe zasadnie uznały, iż spłata przez skarżącą zadłużeń spadkodawcy wobec ZUS - u i Urzędu Skarbowego nie stanowi kosztów zbycia nieruchomości, a w konsekwencji strona, która zbyła udział przed upływem 5 lat od daty nabycia nieruchomości jest zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych w kwocie 26.961,00 zł.

W opinii strony dla ustalenia prawidłowego podatku należy od uzyskanej kwoty 148.000 zł odliczyć koszty jakie spadkobierczyni poniosła spłacając długi ojca wobec ZUS-u i Urzędu Skarbowego w łącznej kwocie 110.887,42 zł jak również pozostałe koszty utrzymania nieruchomości.

Rozstrzygając ww. spór należy sięgnąć do przepisu art. 19 ust. 1 cyt. ustawy zgodnie z którym przychodem ze zbycia nieruchomości lub praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty zbycia.

Zgodnie natomiast z treścią ww. art. 10 ust. 1 pkt 8 lit a - c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3) prawa użytkowania wieczystego gruntów,

- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostanie dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Wskazać należy, iż ustawą z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz. 1588) - w dalszej części uzasadnienia określanej zamiennie "ustawą zmieniającą" - zmienione zostały zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit a - c updof.

Nowe zasady opodatkowania - zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy zmieniającej - mają zastosowanie do dochodów uzyskanych ze zbycia nieruchomości i praw nabytych po dniu 1 stycznia 2007 r.

Należy wskazać, że: zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 źródłem przychodów jest odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz wynikającego z przydziału spółdzielni mieszkaniowych prawa do domu jednorodzinnego oraz prawa wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Zgodnie natomiast z art. 30e ust. 2 ustawy p.d.o.f. podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1 jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększony o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa wart. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 tej ustawy, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt. 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.

Należy zgodzić się z organem, ze pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie. W związku z czym należy zatem stosować językowe (potoczne) rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością).

Do takich kosztów zdaniem Dyrektora można zaliczyć m.in. związane ze zbyciem koszty:

a. wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego,
b. prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości,
c. koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości,
d. wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej,
e. opłatę notarialną,
f. opłatę skarbową, czy sądową.

W ocenie Sądu długi i ciężary obciążające sprzedawaną rzecz nie mają żadnego wpływu na obliczenie przychodu, o jakim mowa wart. 19 ust. 1 cyt. ustawy dla potrzeb opodatkowania podatkiem dochodowym. Zgodnie z art. 22 ust. 6d ustawy p.d.o.f., za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa wart. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny, lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się:

- udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania,
- kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Wysokość tych nakładów, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e wym. ustawy). A zatem przychodem ze sprzedaży udziału w nieruchomości, w rozumieniu art. 19 ust. 1 ustawy, jest cena określona w umowie, tj. kwota 148.000,00 zł. Przychód ten może zostać pomniejszony o koszty, o których mowa w wym. art. 19 ust. 1 (koszty odpłatnego zbycia) oraz w art. 22 ust. 6d cyt. ustawy (koszty uzyskania przychodu).

Zdaniem Sądu organy podatkowe w sposób prawidłowy uznały jako koszt odpłatnego zbycia przedmiotowego udziału prowizję pośrednika ze sprzedaży nieruchomości w kwocie 6.100,00 zł, udokumentowaną fakturą z dnia 5 października 2010 r.

Natomiast należy zgodzić się z organem, że pozostałe wydatki, jak opłaty za gaz, wodę, energię elektryczną, czy spłaty zadłużenia spadkodawcy wynikające z aktu notarialnego, wbrew twierdzeniom zawartym w odwołaniu nie stanowią kosztów odpłatnego zbycia przedmiotowego udziału w nieruchomości.

Należy podkreślić, że Ustawodawca w cyt. art. 22 ust. 6d cyt. ustawy wymienił enumeratywnie co może stanowić koszt uzyskania przychodu w przypadku sprzedaży nieruchomości nabytej w spadku. Spłata zaciągniętych przez spadkodawcę zobowiązań nie została wymieniona w tym przepisie. Wydatki te wynikają wyłącznie z faktu nieterminowego uiszczania opłat, którymi obciążany był spadkodawca. Wobec tego brak jest podstaw prawnych do ich zaliczenia także do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości nabytej przez stronę w drodze spadku.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie różnicują zasad opodatkowania sprzedaży nieruchomości nabytych w drodze spadku w zależności od tego, czy sprzedaż ta byłaby dobrowolna, czy tez nastąpiła z konieczności uzyskania środków finansowych na spłatę długów i ciężarów spadku. Z samej swej istoty długi nie mogą pomniejszać przychodu do opodatkowania, bo długi nie służą uzyskaniu przychodu, ale przychód wydatkowany jest często na spłatę długów, które obciążają spadkobiercę.

Jednocześnie decyzja podatniczki o przyjęciu spadku z dobrodziejstwem inwentarza, a następnie sprzedaż odziedziczonego udziału w nieruchomości to efekty indywidualnie podjętych przez stronę działań, których celem było doprowadzenie do spłaty zadłużenia spadkodawcy.

Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a skarge oddalił.

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 28 lutego 2012 r., sygn. akt I SA/Bd 1105/11

Hasła tematyczne: koszty uzyskania przychodów, spadki, orzecznictwo, sprzedaż nieruchomości, wojewódzki sąd administracyjny (wsa), dług spadkowy, długi

 

Ostatnie artykuły z tego działu

Wszystkie artykuły z tego działu »

rozwiń wszystkie »Wasze komentarze

skomentuj

dodaj nowy komentarz

komentarz:
podpis:
 

Drodzy Użytkownicy podatki.biz. Choć czytamy uważnie Wasze komentarze, nie odpowiadamy na pytania w kwestiach szczegółowych. Zadając je, kierujecie je nie do nas, a do innych Użytkowników podatki.biz. Jeżeli chcecie wyjaśnić lub rozwiązać jakiś problem, zachęcamy do skorzystania z naszego forum dyskusyjnego - www.podatki.biz/forum

Zespół podatki.biz