Szukaj
Wykop ten artykuł Dołącz do nas na Facebooku
REKLAMA

Ważne informacje w serwisie:




Artykuły: Zobowiązania podatkowe, czyli jak płacić podatki

31.12.2010

Stosowanie innej stawki oznacza zmianę metody amortyzacji

Pytanie podatnika: Wnioskodawca w 1995 r. zakupił budynek handlowy (rok budowy ok 1940). Księgowa nieruchomość zakwalifikowała do środków trwałych 103 ze stawką amortyzacji 2,5 %. Na podstawie art. 16j updop (art. 22j updof) ust. 4 budynek powinien zostać amortyzowany ze stawką 10% przez okres 10 lat. Z powodu błędu księgowej Wnioskodawca zmuszony jest do amortyzacji budynku jeszcze przez 26 lat. Czy z początkiem roku 2011 Wnioskodawca może zmienić stawkę amortyzacyjną na 10% metodą liniową i amortyzować dalsze 10 lat?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 08.09.2010 r. (data wpływu 13.09.2010 r.) oraz piśmie z dnia 25.11.2010 r. (data nadania 29.11.2011 r., data wpływu 01.12.2010 r.) uzupełniającym braki formalne na wezwanie Nr IPPB1/415-812/10-2/JB z dnia 17.11.2010 r. (data nadania 18.11.2011 r., data doręczenia 22.11.2010 r.) oraz w piśmie z dnia 06.12.2010 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości ustalenia indywidualnej stawki amortyzacji wynoszącej 10% rocznie dla nieruchomości, która została wprowadzona do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 13.09.2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości ustalenia indywidualnej stawki amortyzacji wynoszącej 10% rocznie dla nieruchomości, która została wprowadzona do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca w 1995 r. zakupił budynek handlowy (rok budowy ok 1940). Księgowa nieruchomość zakwalifikowała do środków trwałych 103 ze stawką amortyzacji 2,5 %. Na podstawie art. 16j updop (art. 22j updof) ust. 4 budynek powinien zostać amortyzowany ze stawką 10% przez okres 10 lat.

Z powodu błędu księgowej Wnioskodawca zmuszony jest do amortyzacji budynku jeszcze przez 26 lat. Wnioskodawca wskazuje, że budynek kwalifikuje się do gruntownego remontu. Na dzień 31.08.2010 r. pozostała kwota do amortyzacji - 31.694,57 zł. Od 2011 r. Wnioskodawca zamierza amortyzować budynek wg stawki 10%.

W odpowiedzi na wezwanie z dnia 17.11.2010 r. Nr IPPB1/415-812/10-2/JB Wnioskodawca uzupełnił swój wniosek pismem z dnia 25.11.2010 r., oraz pismem z dnia 06.12.2010 r. informując, że w 1995 r. zakupił budynek handlowy z roku 1950. Budynek ten został wprowadzony do ewidencji i amortyzowany stawką 2,5 % przez okres 40 lat metodą liniową. Wnioskodawca wskazał ponadto, że budynek stanowi Jego własność. Wnioskodawca sformułował pytanie oraz własne stanowisko.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy z początkiem roku 2011 Wnioskodawca może zmienić stawkę amortyzacyjną na 10% metodą liniową i amortyzować dalsze 10 lat?

Zdaniem Wnioskodawcy w roku 1995 zakupił budynek handlowy z roku 1950, budynek powinien zostać zamortyzowany stawką indywidualną w ciągu 10 lat, tj. 10%. Ponieważ amortyzacja była źle naliczana przez okres 14 lat, Wnioskodawca uważa, że ma prawo do jednorazowej amortyzacji pozostałej kwoty.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje:

W myśl art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tej ustawy.

W świetle art. 22a ust. 1 ww. ustawy, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1. budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2. maszyny, urządzenia i środki transportu,
3. inne przedmioty

- przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Zgodnie z treścią art. 22 ust. 8 ww. ustawy, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a - 22o, z uwzględnieniem art. 23.
Stosownie do art. 22i ust. 1 cytowanej ustawy, odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 22j-22ł, dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych i zasad, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1 tej ustawy.

W myśl art. 22h ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 22k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji (wykazu), z zastrzeżeniem art. 22e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których, zgodnie z art. 23 ust. 1, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Natomiast zgodnie z brzmieniem art. 22h ust. 2 ww. ustawy, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22l i 22ł, dokonują wyboru jednej z metod amortyzacji określonej w art. 22i-22k dla poszczególnych środków trwałych przed rozpoczęciem ich amortyzacji; wybraną metodę stosuje się do pełnego zamortyzowania danego środka trwałego.

Możliwość ustalenia przez podatnika indywidualnej stawki amortyzacji przewiduje art. 22j ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stosownie do jego treści, z zastrzeżeniem art. 22l, podatnicy mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika, z tym, że okres amortyzacji dla budynków (lokali) niemieszkalnych, dla których stawka amortyzacyjna z Wykazu stawek amortyzacyjnych wynosi 2,5 % nie może być krótszy niż 40 lat pomniejszone o pełną liczbę lat, które upłynęły od dnia ich oddania po raz pierwszy do używania do dnia wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej przez podatnika, z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy niż 10 lat (art. 22j ust. 1 pkt 4 ww. ustawy).

Zatem przepis art. 22j ust. 1 pkt 4 ww. ustawy przewiduje możliwość zastosowania indywidualnej stawki amortyzacyjnej dla budynków i lokali niemieszkalnych, dla których stawka amortyzacyjna wynikająca z Wykazu stawek amortyzacyjnych wynosi 2,5%, w przypadku gdy obiekt ten został po raz pierwszy wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz spełnia przesłankę używanego środka trwałego.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca w 1995 r. dokonał zakupu budynku handlowego z roku 1950, który amortyzuje stawką 2,5%.

Z początkiem 2011 r. Wnioskodawca chce zmienić stawkę amortyzacyjną na 10% liniową.

Reasumując, biorąc pod uwagę powyższe oraz powołane przepisy prawa podatkowego, należy stwierdzić, że Wnioskodawca zobowiązany jest wybraną metodę amortyzacji stosować do pełnego zamortyzowania środka trwałego (budynku handlowego). W konsekwencji nie jest możliwa zmiana przyjętej metody amortyzacji, ponieważ przepisy art. 22j ust 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zezwalają na ustalenie indywidualnych stawek amortyzacyjnych wyłącznie dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika.

Interpretacja indywidualna z dnia 08.12.2010 r., sygn. IPPB1/415-812/10-6/JB - Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie

Hasła tematyczne: amortyzacja, pit

 

Ostatnie artykuły z tego działu

Wszystkie artykuły z tego działu »

rozwiń wszystkie »Wasze komentarze

skomentuj

dodaj nowy komentarz

komentarz:
podpis:
 

Drodzy Użytkownicy podatki.biz. Choć czytamy uważnie Wasze komentarze, nie odpowiadamy na pytania w kwestiach szczegółowych. Zadając je, kierujecie je nie do nas, a do innych Użytkowników podatki.biz. Jeżeli chcecie wyjaśnić lub rozwiązać jakiś problem, zachęcamy do skorzystania z naszego forum dyskusyjnego - www.podatki.biz/forum

Zespół podatki.biz