30.04.2010: Interpretacje podatkowe, interpelacje poselskie, wyjaśnienia MF

System informacji gospodarczych po nowemu

Interpelacja nr 14703 do ministra gospodarki w sprawie działań mających na celu poprawę funkcjonowania systemu informacji gospodarczej w Polsce

Szanowny Panie Premierze! Obecnie Sejm RP rozpatruje projekt ustawy, który ma na celu poprawę funkcjonowania systemu informacji gospodarczej w Polsce, jak też sprawną i wiarygodną weryfikację danych w tym systemie. Proponuje się wprowadzenie wielu zmian. Począwszy od tego, że zmieniane są definicje podmiotów, które są w systemie obecnie, a więc przedsiębiorcy i konsumenta. Wprowadza się nowe definicje rozszerzające zakres działania dotychczasowej ustawy, a więc wierzyciela i dłużnika. Oprócz tych podmiotów, które dzisiaj w systemie mogą funkcjonować, dojdzie także nowa grupa podmiotów - zwykłych obywateli. Każdy będzie mógł po wejściu w życie tej ustawy zgłaszać swoje wierzytelności, oczywiście na określonych w ustawie warunkach. Zwiększy się przez to bezpieczeństwo obrotu gospodarczego. Dojdzie przez to również do pewnego wyrównania praw i obowiązków wszystkich, którzy w systemie obrotu gospodarczego biorą udział.

Ustawa ta ma na celu także przeciwdziałanie zatorom płatniczym, co ma zawsze istotne znaczenie, ale dużego znaczenia nabiera w obecnym czasie - czasie kryzysu, gdy ten problem szczególnie się nasila, tym bardziej że ten problem ma negatywny wpływ na rozwój przedsiębiorczości, na rozwój gospodarczy.

Tak więc wprowadzane są rozwiązania, dzięki którym wierzyciele będą mogli zgłaszać swoje wierzytelności do systemu bez względu na to, czy są osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą, czy nieprowadzącą takiej działalności, czy są konsumentem, czy są osobą fizyczną. Wprowadza się również do tego katalogu wtórnych, a więc tych, którzy dokonują obrotu wierzytelnościami pierwotnymi. Przez to de facto eliminuje się pewne luki, które do tej pory ustawa o biurach informacji gospodarczej miała. Także te luki, które uniemożliwiały posiadanie wiedzy na temat zaległości systemowej.

Aby system uszczelnić, wyeliminować te luki, wprowadza się także rozwiązania, które będą dawały możliwości przekazywania danych do systemu, także do podobnego rodzaju podmiotów z zagranicy, ale co najważniejsze, nastąpią zmiany, które ułatwią przekazywanie informacji między biurami informacji gospodarczej a biurami informacji kredytowej.

Panie Premierze:

1. W świetle zapisu w projekcie ustawy: kwota wymagalnego zobowiązania dłużnika będącego konsumentem wobec wierzyciela wynosi co najmniej 200 zł oraz jest ono wymagalne od co najmniej 60 dni, UOKiK musi dokonać szybkiej rewizji tytułu roszczeń i kwot z tymi roszczeniami związanych wobec klientów np. telefonii cyfrowych. I tak niezgodne z prawem stosowanie ujednoliconej formy druku wzywającego do bezprawnej zapłaty np. z tytułu przeniesienia numeru z jednej sieci do drugiej poniższej kwoty 200 zł może natychmiast skutkować albo stworzeniem nowych regulaminów przejścia, albo podniesieniem kwot tej niezasłużonej w większości przypadków kary. Określona kwota 200 zł może prowadzić do szukania innych narzędzi przez firmy, które w nieuczciwy sposób starają się pobierać pieniądze poniżej określonej kwoty. W jaki sposób zostanie rozwiązany ten problem?

2. Na podstawie art. 26 nadzór nad biurem sprawuje minister właściwy do spraw gospodarki w zakresie zgodności wykonywanej działalności z ustawą i regulaminem. Nadzoru nie obejmuje kontrola prawidłowości przetwarzania przez biuro danych osobowych. Jakiej instytucji będzie podlegała ta część kontroli?

3. Kolejna sprawa to czas przechowywania przez biura informacji gospodarczej informacji archiwalnych przez okres nie dłuższy niż 10 lat od dnia, kiedy informacje te stały się informacjami archiwalnymi. Ustawa wskazuje tylko na treść i zakres przechowywania informacji, nie doprecyzowuje, w jaki sposób informacje te mają być przechowywane i jakie są konkretne instrumenty prawne dotyczące tworzenia tych archiwów?

4. Ujawnianie informacji gospodarczych przez biura jest odpłatne. Wysokość opłat w stosunku do osób prywatnych ma określić cennik uchwalany przez zarządy biur. Czy nie można w tym zakresie wprowadzić żadnych innych regulacji?

6. Kolejne pytanie w kwestii opłat. Za każdorazowe udostępnienie informacji gospodarczych podmiotom państwowym biuro pobiera opłatę zgodnie z obowiązującym w tym biurze cennikiem, nie wyższą niż 0,5% minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalanego na podstawie odrębnych przepisów. Dlaczego nie wprowadzono podobnych regulacji w stosunku do konsumenta?

7. Ustawa daje możliwość obywatelom prowadzenia działalności zarobkowej poprzez prowadzenie takich biur. Kto będzie zatem dokonywał w nich kontroli, jeśli np. będzie zwiększała się ich liczba? Czy przewiduje się stworzenie jakiegoś jednolitego organu i systemu kontroli działalności takich biur?

Z poważaniem

Poseł Jarosław Żaczek

Warszawa, dnia 17 lutego 2010 r.

Odpowiedź podsekretarza stanu w Ministerstwie Gospodarki - z upoważnienia ministra - na interpelację nr 14703 do ministra gospodarki w sprawie działań mających na celu poprawę funkcjonowania systemu informacji gospodarczej w Polsce

Szanowny Panie Marszałku! W nawiązaniu do pisma z dnia 26 lutego 2010 r., znak: SPS-023-14703/10, przesyłam odpowiedź na interpelację pana posła Jarosława Żaczka w sprawie działań mających na celu poprawę funkcjonowania systemu informacji gospodarczej w Polsce.

W odniesieniu do poruszonej przez pana posła kwestii kwoty minimalnej uprawniającej do przekazania do biura informacji gospodarczej danych dłużnika będącego konsumentem należy podkreślić, że zarówno obowiązująca ustawa z dnia 14 lutego 2003 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych (Dz. U. Nr 50, poz. 424, z późn. zm.), jak również nowa ustawa z dnia 19 lutego 2010 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie danych gospodarczych (jeszcze w trakcie prac parlamentarnych) posługują się tą samą wysokością kwoty minimalnej, tj. 200 zł w przypadku dłużnika będącego konsumentem.

Zanim przystąpiono do wprowadzania zmian w ustawie o udostępnianiu informacji gospodarczych, dokonano oceny funkcjonowania przepisów tej ustawy. Z przeprowadzonych analiz wynikło m.in., że nie ma uzasadnienia do zmiany kwot minimalnych, określonych w ustawie. Dane uzyskane od biur informacji gospodarczych wskazywały jednoznacznie, że dominującym przedziałem zadłużeń zgłaszanych przez przedsiębiorców do biur jest przedział od 1000 zł do 5000 zł. Prawidłowość ta dotyczyła zarówno przedsiębiorców, jak i konsumentów. Przykładowo w jednym z biur przeważający udział w zgromadzonych informacjach mają wierzytelności o średniej wysokości, zawierające się w przedziale od 501 do 5000 zł – ok. 82% i 86% zobowiązań odpowiednio przedsiębiorców i konsumentów. W przedziale do 500 zł wielkość zgłoszonego zadłużenia konsumentów w procentach wynosi 12,85%, a przedsiębiorców 4,28%. W drugim z badanych biur zobowiązania konsumentów w przedziale od 1000 zł do 5000 zł stanowią 54% wpisów, a przedsiębiorców – 48%. Znaczące różnice dostrzec można w wyższych kwotach zadłużeń, gdzie dominacja firm dłużników jest kilku- bądź kilkunastokrotnie większa niż konsumentów. Konsumenci częściej zgłaszani są w niższych przedziałach zobowiązań w tym biurze: 19% – do 500 zł, 18% – od 500 do 1000 zł. Zadłużenia przedsiębiorców pojawiają się w wyższych przedziałach kwotowych: 15% przedsiębiorców figuruje w kwotach od 5000 zł do 10 000 zł, a 13% – od 500 do 1000 zł. Według trzeciego z badanych biur 80% zgłoszeń dotyczy przedziału zadłużenia 1–10 tys. zł.

Dodatkowym argumentem za pozostawieniem obowiązującej kwoty minimalnej na poziomie 200 zł jest fakt, iż w krajach Unii Europejskiej rozpiętość minimalnych progów zgłoszenia do tzw. biur informacji kredytowej mieści się w przedziale od 0 do 130 euro, np.: w Belgii, Irlandii – brak określenia minimalnej kwoty uprawniającej do zgłoszenia, w Austrii – 35 euro dla informacji negatywnych, w Portugalii – 50 euro.

W odniesieniu do nadzoru nad prawidłowością przetwarzania przez biura danych osobowych kontrolę w tym zakresie sprawuje generalny inspektor ochrony danych osobowych (GIODO), który uczestniczy w procesie zatwierdzania regulaminu zarządzania danymi biur informacji gospodarczej. W zakresie przetwarzania i zabezpieczania danych osobowych zastosowanie znajdują przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926). Biura jako podmioty administrujące danymi mają obowiązek rejestrowania baz danych w GIODO i stosują wszystkie techniczne i organizacyjne zabezpieczenia określone przez ten organ w cytowanej ustawie i w aktach wykonawczych do niej.

W odniesieniu do opłat pobieranych przez biura z tytułu udostępniania informacji gospodarczych należy przypomnieć, że biura to spółki akcyjne, czyli podmioty utworzone w celu generowania zysku, i za świadczone przez siebie usługi pobierają opłaty. Nie ma żadnego uzasadnienia, aby ceny usług świadczonych przez biura były w jakikolwiek sposób ustalane urzędowo. Cennik uchwalany jest przez zarząd biura i publikowany na stronach internetowych biura, każdy ma możliwość zapoznania się z cenami i ewentualnego skorzystania z usług innego biura (obecnie działają trzy biura).

Ustawa przewiduje ograniczenie wysokości opłat pobieranych przez biura w sytuacji, gdy z informacji korzystają tzw. podmioty kwalifikowane jak np.: prokurator krajowy, komendant główny Policji, organy kontroli skarbowej. Takie ustawowe ograniczenie wysokości opłat pobieranych od tych organów jest uzasadnione koniecznością ułatwienia dostępu do informacji niezbędnych do realizacji ustawowych zadań tych organów.

W odniesieniu do konsumenta również występuje podobne ograniczenie. Zgodnie z przepisami art. 27 ust. 5 ustawy z dnia 19 lutego 2010 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie danych gospodarczych konsument jest uprawniony do bezpłatnego dostępu do rejestru zapytań raz na 6 miesięcy. Częstsze korzystanie przez konsumenta z informacji zgromadzonych w rejestrze zapytań wiąże się z opłatą nie wyższą niż 0,5% minimalnego wynagrodzenia za pracę.

W odniesieniu do ostatniego pytania dotyczącego możliwości tworzenia biur zgodnie z ustawą biuro może być utworzone wyłącznie w formie spółki akcyjnej z kapitałem zakładowym w wysokości 4 mln zł. Nie ma więc zagrożenia, że po wejściu w życie nowej ustawy (która w tym zakresie utrzymuje takie same wymogi) obywatele będą tworzyli liczne biura informacji gospodarczej. Nadzór i kontrolę nad działalnością biur informacji gospodarczej sprawuje minister gospodarki i generalny inspektor ochrony danych osobowych. Nie ma więc konieczności wyznaczania nowego organu kontroli.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Rafał Baniak

Hasła tematyczne: zmiany w przepisach, ministerstwo gospodarki, interpelacja, system informacji gospodarczych

Wszystkie artykuły z tego działu »

WASZE KOMENTARZE (0)

Dodaj nowy komentarz

komentarz:
podpis:
 

Drodzy Użytkownicy podatki.biz. Choć czytamy uważnie Wasze komentarze, nie odpowiadamy na pytania w kwestiach szczegółowych. Zadając je, kierujecie je nie do nas, a do innych Użytkowników podatki.biz. Jeżeli chcecie wyjaśnić lub rozwiązać jakiś problem, zachęcamy do skorzystania z naszego forum dyskusyjnego - www.podatki.biz/forum

Zespół podatki.biz

Napisz komentarz...