Ewidencja środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych powinna być prowadzona zgodnie z art. 22n ust. 2–6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Rozporządzenie PKPiR wspomina o tym obowiązku w odniesieniu do osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich, zobowiązanych do prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (art. 4 ust. 12 pkt 1 rozporządzenia w sprawie prowadzenia PKPiR).

Ewidencja nie ma swojego określonego wzoru, jednak ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych w art. 22n ust. 2 określa minimalny zakres informacji, które w ewidencji powinny się znaleźć.

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów są obowiązani do prowadzenia ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, zawierającej, z zastrzeżeniem ust. 3, co najmniej:

1) liczbę porządkową,
2) datę nabycia,
3) datę przyjęcia do używania,
4) określenie dokumentu stwierdzającego nabycie,
5) określenie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej,
6) symbol Klasyfikacji Środków Trwałych,
7) wartość początkową,
8) stawkę amortyzacyjną,
9) kwotę odpisu amortyzacyjnego za dany rok podatkowy i narastająco za okres dokonywania tych odpisów, w tym także gdy składnik majątku był kiedykolwiek wprowadzony do ewidencji (wykazu), a następnie z niej wykreślony i ponownie wprowadzony,
10) zaktualizowaną wartość początkową,
11) zaktualizowaną kwotę odpisów amortyzacyjnych,
12) wartość ulepszenia zwiększającą wartość początkową,
13) datę likwidacji oraz jej przyczynę albo datę zbycia. 

Uwaga! Nie podle...