Ustawa o podatku od towarów i usług (ustawa o VAT) określa w kilku miejscach specjalne zasady traktowania usług elektronicznych (świadczonych drogą elektroniczną). Szczególnego znaczenia nabiera właściwe rozpoznanie usługi w przypadku świadczenia usług międzynarodowych (ustalenie właściwego miejsca świadczenia usługi). Jednak istnieją w ustawie o VAT również inne odmienności dotyczące świadczenia usług elektronicznych. Dlatego też warto wiedzieć, jakie usługi uważane są za elektroniczne – tym bardziej że ustawa przywołuje w swojej definicji treść rozporządzenia unijnego.
Zgodnie z art. 2 pkt 26 ustawy o VAT ilekroć w ustawie o podatku od towarów i usług mowa jest o usługach elektronicznych, rozumie się przez to usługi, o których mowa w art. 11 rozporządzenia nr 1777/2005 (Rady WE), z uwzględnieniem art. 12 tego rozporządzenia.
Na mocy art. 11 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1777/2005 z 17 października 2005 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 77/388/EWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L. 05.288.1) (rozporządzenie) do usług świadczonych drogą elektroniczną, o których mowa w art. 9 ust. 2 lit. e) tiret dwunaste i w załączniku L Dyrektywy 77/388/EWG, należą usługi świadczone za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej, których świadczenie jest zautomatyzowane i które wymagają niewielkiego udziału człowieka, a ich wykonanie bez wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe.
Stosownie do art. 11 ust. 2 rozporządzenia usługami wchodzącymi w zakres ust. 1 są następujące usługi, w szczególności jeśli świadczone są przez Internet lub sieć elektroniczną:
1. ogólnie produkty w formie cyfrowej łącznie z oprogramowaniem, jego modyfikacjami i nowszymi wersjami oprogramowania;
2. usługi umożliwiające lub wspomagające obecność przedsiębiorstw lub osób w sieci elektronicznej, takie jak witryna lub strona internetowa;
3. usługi generowane automatycznie przez komputer i przesyłane Internetem lub siecią elektroniczną w odpowiedzi na określone dane wprowadzone przez usługobiorcę;
4. odpłatne przekazywanie prawa do wystawiania na aukcji towaru lub usługi za pośrednictwem witryny internetowej działającej jako rynek on-line, na którym potencjalni kupcy przedstawiają swoje oferty przy wykorzystaniu automatycznych procedur oraz na którym strony są informowane o dokonaniu sprzedaży za pomocą poczty elektronicznej generowanej automatycznie przez komputer;
5. pakiety usług internetowych oferujących dostęp do informacji, w których aspekty telekomunikacyjne są natury pomocniczej lub drugorzędnej (czyli pakiety wykraczające poza oferowanie samego dostępu do Internetu i obejmujące inne elementy, takie jak strony, które umożliwiają dostęp do aktualnych wiadomości, informacji meteorologicznych lub turystycznych, gier, umożliwiają hosting witryn internetowych, dostęp do grup dyskusyjnych itp.);
6. usługi wyszczególnione w załączniku I.
Natomiast załącznik I wymienia usługi:
Punkt 1 załącznika L do Dyrektywy 77/388/EWG
1. Tworzenie i hosting witryn internetowych
2. Automatyczna kon...