Z art. 15 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie wynika sposób rozliczenia kosztów, zgodnie z którym moment kwalifikacji kosztów uzyskania przychodu jest określony w przepisach ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości.
Faktyczna data zapisu w księgach rachunkowych nie powinna zmieniać klasyfikacji i momentu klasyfikacji danego wydatku, jako kosztu w rozumieniu art. 15 ust. 4e. Faktyczna data zapisu w księgach jest datą technicznego wprowadzenia informacji do systemu, a nie datą ujęcia kosztu.
Jeżeli strona wykaże, że "jednorazowe wynagrodzenie za rezygnację", zaliczające się do kosztów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, nie ma związku z okresem przekraczającym rok podatkowy, to "jednorazowe wynagrodzenie za rezygnację" należy potrącić w dacie jego poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d zdanie pierwsze u.p.d.o.p.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Protokolant Anna Kurdej, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2010 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych:

1) uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną,
2) stwierdza, że uchylona interpretacja indywidualna nie może być wykonana w całości,
3) zasądza od Ministra Finansów na rzecz A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 440 zł (słownie: czterysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

UZASADNIENIE

A. sp. z o.o. (dalej jako spółka, skarżąca lub podatnik), pismem z [...] stycznia 2009 r. zwróciła się do Ministra Finansów z wnioskiem o wydanie interpretacji i udzielenie odpowiedzi na pytanie: "Czy wynagrodzenie wypłacone na rzecz dotychczasowych najemców lokalu sklepowego w zamian za rezygnację z dalszego wykorzystywania lokalu oraz przeniesienie praw i obowiązków wynikających z najmu, powinno zostać uznane za koszt uzyskania przychodu jednorazowo, w dniu jego poniesienia (rozumianym zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - Dz. U. z 2000 Nr 54, poz. 654; dalej jako u.p.d.p.).

W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że jej działalność obejmuje prowadzenie sklepów z [...] i [...]. Zarazem rozwija sieć sklepów poprzez przejmowanie placówek prowadzonych przez inne podmioty w korzystnych lokalizacjach. W tym celu spółka zawarła w 2008 r. umowy dotyczące przejęcia praw i obowiązków wynikających z najmu tych lokali z dotychczasowymi najemcami. W umowach dotyczących przejęcia praw i obowiązków przewidziano, że: spółka wstąpi we wszystkie prawa i obowiązki najemcy danego lokalu, dotychczasowi najemcy zakończą prowadzenie działalności gospodarczej w wynajmowanych sklepach i udostępnią je spółce, dotychczasowi najemcy będą współdziałać ze spółką w celu uzyskania zgody wynajmującego na przejęcie praw i obowiązków wynikających z najmu na spółkę. W zamian za te czynności spółka zobowiązała się do wypłaty jednorazowego wynagrodzenia. Faktury z tego tytułu zostały wystawione w drugiej połowie 2008 r. Za korzystanie z lokalu spółka będzie obciążana miesięcznym czynszem na rzecz wynajmującego. Spółka wskazała, że po przejęciu lokali sklepowych i ich zaadaptowaniu, rozpoczęła się sprzedaż produktów spółki.

Spółka, wykonując wezwanie organu administracji z [...] kwietnia 2009 r., poinformowała, że dla celów rachunkowych koszty wynagrodzeń wypłaconych dotychczasowym najemcom za umożliwienie spółce wstąpienia w stosunek najmu, są rozpoznawane w czasie, w okresach miesięcznych, w proporcji do długości okresu najmu, w który spółka wstąpiła na mocy umów. Umowy najmu, w które spółka wstąpiła, są zawarte do kwietnia 2011 r. lub do września 2009 r.

Zdaniem spółki, jednorazowy wydatek w postaci wynagrodzenia zapłacony w celu uzyskania uprawnień z tytułu najmu lokalu wykorzystywanego w działalności gospodarczej, stanowi koszt uzyskania przychodu wnioskodawcy, tj. koszt jednorazowy, inny niż bezpośrednio związany z przychodami wnioskodawcy. Wydatek ten powinien być zaliczony do kosztów uzyskania przychodu w całości, w dacie poniesienia. Przez poniesienie kosztu należy rozumieć jego ujęcie w księgach na podstawie faktury. Natomiast kwoty czynszu najmu lokali, które spółka będzie uiszczać wynajmującemu po przejęciu praw i obowiązków z umów najmu, będą podlegać rozliczeniu na bieżąco przez cały czas trwania umów najmu. Spółka zaznaczyła, że koszty, których dotyczy pytanie, zostały wypłacone jednorazowo, w zamian za ściśle określone czynności, do których zobowiązali się najemcy. Czynności te zostały dopełnione w 2008 r. i nie były powtarzane w przyszłości, a wynagrodzenie za ich wykonanie stało się należne. Wynagrodzenie nie dotyczy świadczeń powtarzających się, które byłyby realizowane w okresie przekraczającym rok podatkowy. Nadto, koszty te nie są opłatami za bieżące korzystanie z lokalu handlowego, ponieważ rolę tę pełni czynsz. Wynagrodzenie wypłacone dotychczasowym najemcom jest wydatkiem o charakterze przygotowawczym, umożliwiającym prowadzenie działalności w przyszłości w danym obiekcie. Zapłata tego wynagrodzenia jest warunkiem wstępnym uzyskania praw najemcy, lecz nie ma bezpośredniego powiązania z wielkością przychodów w danym sklepie. Dlatego, według spółki, koszty wynagrodzenia za przeniesienie praw z najmu stanowią koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodem, które są potrącane w pełnej wysokości w dacie ich poniesienia.

Minister Finansów, działając poprzez Dyrektora Izby Skarbowej w W., interpretacją indywidualną z [...] kwietnia 2009 r. Nr [...], na podstawie art. 14b § 1 i § 6 Ordynacji podatkowej (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz 60 ze zm.; dalej jako Ordynacja), uznał stanowisko spółki za nieprawidłowe. Zdaniem Ministra, wynagrodzenia wypłacone dotychczasowym najemcom, pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z przyszłym przychodem ze sprzedaży produktów spółki, prowadzone w wynajmowanych lokalach, a zatem stanowią koszty uzyskania przychodów, inne, niż koszty bezpośrednio związane z przychodami. W ocenie Ministra, ze względu na treść art. 15 ust. 4d i art. 15 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm, dalej jako u.p.d.p.), spółka powinna koszty wynagrodzeń rozpoznawać w czasie, w okresach miesięcznych do czasu zakończenia umów najmu, w które wstąpiła, ponieważ w tych okresach spółka ujmuje koszt w księgach rachunkowych.

Spółka, w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa z [...] maja 2009 r., wniosła o zmianę interpretacji w zakresie, w jakim uznała ona za nieprawidłowe stanowisko spółki przedstawione we wniosku. Spółka stwierdziła, że art. 15 ust. 4d nie odwołuje się do przepisów rachunkowych w zakresie metody rozpoznawania kosztów uzyskania przychodów, lecz określa własne reguły. W szczególności, dla celów podatkowych decydujące jest zaksięgowanie kosztu na podstawie otrzymanej faktury. Przepisy ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. Nr 76, poz. 694) nie mogą zmieniać zasad opodatkowania zawartych w ustawach podatkowych, zwłaszcza w zakresie sposobu rozliczania kosztów uzyskania przychodu. Spó...