Interpelacja nr 13944 do ministra finansów w sprawie absurdu dotyczącego kwalifikowania kosztów w przypadku prowadzenia biznesu przez małżonków
Szanowny Panie Ministrze! Jak wynika z informacji docierających do mojego biura poselskiego, istnieje potrzeba wyjaśnienia sytuacji związanej z niedorzecznością, jaka istnieje w sytuacji, kiedy narzeczony, a następnie mąż zatrudnia w swojej firmie narzeczoną, a następnie żonę. Spotkałem się ostatnio z ciekawym przypadkiem, mianowicie narzeczony jako osoba fizyczna założył działalność gospodarczą, zatrudniając u siebie narzeczoną - osobę z kwalifikacjami - na 1/4 etatu. Osoba ta jest już zatrudniona w innej firmie na całym etacie, tak że wszelkie składki ZUS z tego tytułu są już opłacane. Ślub w tej sytuacji oznacza, iż małżeństwo nie może działać już na takich samych zasadach. Wprawdzie mąż może zatrudnić u siebie żonę, ale na zasadach osoby współpracującej, co oznacza, że zmuszony będzie płacić za nią całą składkę ZUS. Ponadto koszt pracy małżonki nie liczy się jako koszt uzyskania jej przychodu.
W związku z tym proszę Pana Ministra o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:
Dlaczego zmiana stanu cywilnego przekreśla możliwość cięcia kosztów dla początkujących przedsiębiorców, skoro faktyczna sytuacja po ślubie niczego nie zmienia?
Czy zgodne z prawem jest nienaliczanie kosztu pracy małżonki jako kosztu uzyskania przez nią przychodu?
Z poważaniem
Poseł Mieczysław Marcin Łuczak
Wieluń, dnia 11 stycznia 2010 r.
Odpowiedź podsekretarza stanu w Ministerstwie Finansów - z upoważnienia ministra - na interpelację nr 13944 w sprawie absurdu dotyczącego kwalifikowania kosztów w przypadku prowadzenia biznesu przez małżonków
Szanowny Panie Marszałku! Odpowiadając na wystąpienie wicemarszałka Sejmu RP pana Krzysztofa Putry z dnia 20 stycznia 2010 r., nr SPS-023-13944/10, przy którym załączono interpelację pana posła Mieczysława Łuczaka z dnia 11 stycznia 2010 r. w sprawie absurdu dotyczącego kwalifikowania kosztów w przypadku prowadzenia biznesu przez małżonków, uprzejmie wyjaśniam.
Stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Nie wszystkie zatem wydatki poniesione przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą stanowią koszty podatkowe.
Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wartości własnej pracy podatnika, jego małżonka i małoletnich dzieci, a w przypadku prowadzenia działalności w formie spółki cywilnej lub osobowej spółki handlowej - ta...