Pytanie podatnika: Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego, na podstawie art. 22j ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT możliwe jest zastosowanie indywidualnej stawki amortyzacyjnej w stosunku do lokalu mieszkalnego, który jako środek trwały powstał w wyniku przekształcenia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego w lokal stanowiący odrębną własność?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 25 marca 2010 r. (data wpływu do tut. Biura 08 kwietnia 2010 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zastosowania indywidualnej stawki amortyzacyjnej do amortyzacji lokalu mieszkalnego - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 08 kwietnia 2010 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zastosowania indywidualnej stawki amortyzacyjnej do amortyzacji lokalu mieszkalnego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jako osoba fizyczna prowadzi działalność gospodarczą, której jednym z rodzajów jest wynajem nieruchomości na własny rachunek. W dniu 18 maja 2008 r. we współwłasności z żoną nabył spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego. Lokal mieszkalny mieści się w budynku oddanym do zasiedlenia ponad 20 lat temu. Ww. prawo było wykorzystywane w ramach działalności gospodarczej w celu świadczenia usług w zakresie wynajmowania nieruchomości o charakterze mieszkalnym na własny rachunek, dlatego też 19 maja 2008 r. zostało wpisane do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej działalności gospodarczej i zgodnie z art. 22m ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej „PIT”) było amortyzowane z roczną stawką amortyzacyjną w wysokości 2,5%. W dniu 4 grudnia 2009 r. Wnioskodawca wraz ze swoją małżonką zawarł umowę ze spółdzielnią mieszkaniową w sprawie przekształcenia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu w odrębną własność lokalu. Z dniem podpisania aktu notarialnego w sprawie przekształcenia Wnioskodawca utracił spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu i uzyskał nowy rodzaj prawa. W związku z powyższym pozyskał on nowy środek trwały i wprowadził go do ewidencji środków trwałych, podejmując decyzję o jego amortyzacji, na co małżonka wyraziła zgodę. W związku z faktem, że lokal był wykorzystywany przed wprowadzeniem do ewidencji środków trwałych przez okres co najmniej 60 miesięcy, Wnioskodawca podjął decyzję o zastosowaniu stawki indywidualnej, albowiem zostały spełnione przesłanki określone w art. 22j ust. 1 ustawy PIT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego, na podstawie art. 22j ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT możliwe jest zastosowanie indywidualnej stawki amortyzacyjnej w stosunku do lokalu mieszkalnego, który jako środek trwały powstał w wyniku przekształcenia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego w lokal stanowiący odrębną własność?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 22j ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22l, mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika, z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy niż: dla budynków (lokali) i budowli innych niż budynki (lokale) niemieszkalne - 10 lat, z wyjątkiem trwale związanych z gruntem budynków handlowo - usługowych wymienionych w rodzaju 103 Klasyfikacji i innych budynków niemieszkalnych wymienionych w rodzaju 109 Klasyfikacji, trwale związanych z gruntem, oraz kiosków towarowych o kubaturze poniżej 500 m3, domków kempingowych i budynków zastępczych, dla których okres ten nie może być krótszy niż 3 lata. Natomiast zgodnie z art. 22j ust. 3 pkt 1 budynki (lokale) i budowle uznaje się za używane, jeżeli podatnik wykaże, że przed ich nabyciem były wykorzystywane co najmniej przez okres 60 miesięcy. W ocenie Wnioskodawcy, z chwilą podpisania umowy notarialnej o ustanowienie odrębnej własności lokalu zmienił się tytuł prawny do omawianego lokalu, a tym samym pozyskał on nowy środek trwały, który na podstawie art. 22a ust. 1 ustawy...