O zmianie podatnika podatku od nieruchomości – w przypadku dokonania sprzedaży nieruchomości w drodze licytacji – przesądza data uprawomocnienia się postanowienia sądu o przysądzeniu własności na rzecz nabywcy. Jak wynika bowiem z art. 999 § 1 i § 2 Kodeksu postępowania cywilnego prawomocne postanowienie o przysądzeniu własności nieruchomości przenosi na nabywcę własność nieruchomości, a ponadto od dnia prawomocności postanowienia o przysądzeniu własności powtarzające się daniny publiczne przypadające z nieruchomości ponosi nabywca. A contrario do dnia uprawomocnienia się postanowienia o przesądzeniu własności na rzecz nabywcy podatnikiem podatku od nieruchomości, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, jest właściciel nieruchomości lub obiektów budowlanych i użytkownik wieczysty gruntów, którego nieruchomość podlegała zbyciu w drodze licytacji (dotychczasowy właściciel i użytkownik wieczysty gruntu) – orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach.
Podatnik wystąpił z wnioskiem do prezydenta miasta o wszczęcie postępowania podatkowego za 2008 r. w związku ze sprzedażą nieruchomości przez komornika sądowego w trybie licytacji. We wniosku wskazał, że był on podatnikiem podatku od nieruchomości tylko przez część roku, natomiast przez pozostałą część 2008 r. podatnikiem tego podatku była spółka z o.o., tj. nabywca ww. nieruchomości.
Prezydent miasta uchylił w części ostateczną decyzję i ustalił nowy niższy wymiar zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2008 r. Uzasadniając rozstrzygnięcie, prezydent podkreślił, że w 2009 r. wpłynęło do niego zawiadomienie o zmianach w ewidencji gruntów i budynków, na podstawie którego ustalono, że postanowieniem o egzekucji pieniężnej z nieruchomości dłużnika przysądzono spółce z o.o. na własność prawo użytkowania wieczystego nieruchomości, tj. grunt wraz z prawem własności budynków, a następnie otrzymał pismo z sądu rejonowego, w którym poinformowano go o uprawomocnieniu się postanowienia w sprawie przysądzenia spółce z o.o. prawa użytkowania wieczystego nieruchomości. I to prawomocność ww. postanowienia stała się podstawą do wydania nabywcy nieruchomości oraz stanowiła przesłankę decydującą o powstaniu/ustaniu obowiązku podatkowego w podatku od nieruchomości. Z dniem prawomocności postanowienia sądu na własność spółki przeszło prawo użytkowania wieczystego nieruchomości, natomiast z końcem miesiąca, w którym uprawomocniło się postanowienie, ustał obowiązek podatkowy podatnika i jego małżonka.
Małżonkowie wnieśli odwołanie od powyższej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, zarzucając organowi podatkowemu zastosowanie niewłaściwych przepisów poprzez uznanie, że data uprawomocnienia się postanowienia sądu rejonowego przesądzała o powstaniu obowiązku podatkowego po stronie nabywcy nieruchomości.
SKO nie znalazło podstaw do uwzględnienia odwołania i uchylenia decyzji prezydenta miasta. Kolegium wskazało, że zgodnie z art. 999 § 1 i § 2 Kodeksu postępowania cywilnego prawomocne postanowienie o przysądzeniu własności przenosi własność nieruchomości na nabywcę i jest tytułem do ujawnienia na rzecz nabywcy prawa własności w katastrze nieruchomości oraz w księdze wieczystej. Od chwili uprawomocnienia się postanowienia o przysądzeniu własności na rzecz nabywcy należą do niego pożytki z nieruchomości. Powtarzające się daniny publiczne przypadające z nieruchomości od dnia prawomocności postanowienia o przysądzeniu własności ponosi nabywca. Reasumując, organ odwoławczy zaznaczył, że przysądzenie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości na rzecz spółki z o.o. przesądziło o utracie do niej prawa małżonków, a także przymiotu podatników od tej nieruchomości. Konsekwencją przeniesienia prawa wieczystego użytkowania było wygaśnięcie obowiązku podatkowego z końcem miesiąc...