Do zakresu przedmiotowego podatku dochodowego od osób fizycznych należą wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów, które zostały zakwalifikowane przez ustawodawcę do kategorii dochodów zwolnionych z opodatkowania oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku zgodnie z regulacją art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, ostat. zm. Dz. U. z 2009 r. Nr 168, poz. 1323, dalej: updf).
Zakres przedmiotowy ww. ustawy obejmuje zatem dochody wszystkich osób fizycznych, stanowiące nadwyżkę osiąganych przychodów nad kosztami ich uzyskania. Kosztami uzyskania przychodów są natomiast co do zasady wszelkie koszty ponoszone w celu osiągnięcia, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów.
Tematem, który w dalszym ciągu powoduje wiele wątpliwości interpretacyjnych jest kwestia świadczeń medycznych uzyskiwanych przez pracowników od pracodawców. Pracodawcy często wykupują dla pracowników możliwość korzystania z usług medycznych oferowanych w ramach specjalnych kart usług medycznych (niezależną od rzeczywiście wykonanych usług, ich liczby, zakresu oraz przedmiotu), zastanawiając się, czy powoduje to dla pracowników przychód podlegający opodatkowaniu. W chwili obecnej organy podatkowe konsekwentnie twierdzą, że sam fakt objęcia pracowników nieobowiązkową opieką medyczną skutkuje powstaniem przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń. Przykładem stanowiska prezentowanego przez organy podatkowe jest interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 24 listopada 2009 r. (IPPB4/415-567/09-4/JS), opublikowana dzisiaj w serwisie www.podatki.biz.
Zauważyć trzeba, że przychody uzyskiwane przez pracowników zostały wyodrębnione przez ustawodawcę w oddzielonym źródle przychodów. Przypomnijmy, za pracownika w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym uważa się osobę pozostającą w stosunku służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku pracy (art. 12 ust. 4 updf).
Stosownie do zapisów art. 12 ust. 1 updf do przychodów z wykonywanej pracy zaliczamy przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, którymi są: wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
Ww. norma prawna przychody pracowników określa zatem w sposób niewątpliwie bardzo szeroki. Generalnie pracodawca powinien doliczyć do przychodu pracownika wartość faktycznie otrzymanych przez niego świadczeń, w tym usług medycznych, stosując w tym celu cenę zakupu usługi. Jednakże moim zdaniem o zakresie opodatkowania powinien decydować w każdym przypadku rzeczywisty stan faktyczny. Ze względu na analizowaną powyżej definicję...