normatywny okres amortyzacji

• 27.10.2011Amortyzacja znaku towarowego
  Prawo do znaku towarowego, w rozumieniu art. 16b ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowego od osób prawnych, jako prawo podmiotowe dotyczy wyłącznie prawa do znaku zarejestrowanego, które ten status nabywa z chwilą rejestracji. Przymiotu tego nie ma znak towarowy niezarejestrowany, w tym również zgłoszony do rejestracji - orzekł Naczelny Sąd Administracyjny.
• 23.02.2011Wydatki na podwyższenie kapitału nie mogą być kosztem
  Tylko wydatki związane z emisją nowych akcji, bez których nie jest możliwe podwyższenie przez spółkę akcyjną kapitału zakładowego, nie są kosztami uzyskania przychodów, stosownie do reguł wyrażonych w treści art. 12 ust. 4 pkt 4 i art. 7 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych. Do tego rodzaju wydatków niewątpliwie należy zaliczyć opłaty notarialne, sądowe, podatek od czynności cywilnoprawnych, a w przypadku podwyższenia kapitału w drodze emisji akcji będących przedmiotem oferty publicznej objętych prospektem emisyjnym dodatkowo ponoszone w związku z tym opłaty giełdowe, koszty druku dokumentów akcyjnych, koszty sporządzenia, drukowania oraz dystrybucji prospektu emisyjnego lub jego skróconej wersji oraz koszty oferowania papierów wartościowych - orzekł w uchwale Naczelny Sąd Administracyjny.
• 17.02.2011WSA: Niezamortyzowane inwestycje w obcym budynku czy lokalu są kosztem
  Z uzasadnienia: Skoro przyczyna straty powstałej w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonego środka trwałego jest inna aniżeli wskazana w treści przepisu art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (tj. inna niż zmiana rodzaju działalności), to z wnioskowania a contrario tego przepisu wynika, że podlega ona zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów na zasadach ogólnych. W tym miejscu należy zaznaczyć, że przepis art. 16 ustawy zawiera zamknięty katalog wydatków, które nie podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, a wśród tych wydatków ustawodawca nie wymienia strat powstałych w związku z likwidacją nie w pełni umorzonych środków trwałych, jeżeli środki te zostały zlikwidowane z innych przyczyn aniżeli wymieniona w art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy. Oznacza to zatem, że straty te podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów.
• 30.12.2009Orzecznictwo WSA: Możliwości zaliczenia do kosztów niezamortyzowanej części nakładów w obcym środku trwałym
  Z uzasadnienia: Skoro przyczyna straty powstałej w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonego środka trwałego jest inna aniżeli wskazana w treści art. 16 ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.p., to z wnioskowania a contrario tego przepisu wynika, że podlega ona zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów na zasadach ogólnych, z uwzględnieniem treści art. 16 ust. 1 pkt 5 u.p.d.o.p. Skoro art. 16 u.p.d.o.p. zawiera zamknięty katalog wydatków, które nie podlegają zaliczeniu do kosztów podatkowych, a wśród tych wydatków ustawodawca nie wymienia strat powstałych w związku z likwidacją nie w pełni umorzonych środków trwałych, jeżeli środki te zostały zlikwidowane z innych przyczyn aniżeli wymieniona w art. 16 ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.p., oznacza to, że straty te podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów.
• 04.11.2009Orzecznictwo podatkowe: Tylko zarejestrowany znak towarowy podlega amortyzacji
  1. Prawo do znaku towarowego może być wprowadzone do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych, a następnie amortyzowane zgodnie z art. 16b ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, gdy jest nie tylko faktycznie wykorzystywane, przez oznaczenie towarów i usług znakiem towarowym, ale przede wszystkim prawnie przejęte do używania jako prawo, bowiem pod pojęciem prawa do znaku towarowego mieszczą się tylko podmiotowe prawa do znaku, które mają charakter bezwzględny.
• 15.12.2008Orzecznictwo podatkowe: Późniejsze ujawnienie wartości niematerialnych i prawych nie pozbawia prawa do amortyzacji
  Przepisy art. 16d ust. 2 i art. 16h ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000 r., nr 54, poz. 654 ze zm.) tworzą unormowanie wprowadzenia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawych, o których mowa w art. 16a-16c wymienionej ustawy, do odpowiadających im obszarów ewidencji w terminie późniejszym aniżeli miesiąc przekazania ich do używania, które w odniesieniu do wartości niematerialnych i prawnych uznaje się za ujawnienie środka trwałego, uprawniające do odpisów amortyzacyjnych począwszy od miesiąca następującego po miesiącu wprowadzenia do właściwej ewidencji.
• 07.04.2008Orzecznictwo podatkowe: Wykluczenie rat "leasingowych" z kosztów uzyskania przychodów
  Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 marca 2008 r., sygn. akt II FSK 26/07
• 13.09.2007Jak ustalić wartość początkową samochodu wykupionego po leasingu operacyjnym
  Istotą umowy leasingu operacyjnego jest to, że leasingobiorca za odpłatnością używa towaru stanowiącego własność leasingodawcy. Formą wynagrodzenia za prawo do używania przedmiotu leasingu jest czynsz (rata). Umowa leasingu operacyjnego obok swej istoty zawiera jeszcze regulacje dotyczące opcji wykupu przedmiotu leasingu. Regulacje te zawarte są w ogólnych warunkach umowy. Uregulowania prawne dopuszczają możliwość przeniesienia przez leasingodawcę (finansującego) na korzystającego, po upływie podstawowego okresu umowy leasingu operacyjnego, własności środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, będących przedmiotem zawartej umowy leasingu. Mowa tu o tzw. opcji wykupu, która z punktu widzenia prawa podatkowego po stronie nabywcy środka trwałego wywołuje skutki podobne do zakupu nowego środka trwałego. Podkreślić jednak należy, że po zakończeniu właściwej umowy leasingu operacyjnego leasingobiorca ma jedynie możliwość nabycia przedmiotu umowy leasingu. Opcja wykupu nie jest obowiązkowa, jest jedynie propozycją leasingodawcy dla leasingobiorcy, a to oznacza, że leasingobiorca może, ale nie musi z niej skorzystać.
• 25.05.2006Leasing operacyjny, leasing finansowy
  Kiedy umowa leasingu będzie umową leasingu operacyjnego, a kiedy leasingu finansowego? Czy klasyfikacja zależy jedynie od określenia, kto dokonuje amortyzacji leasingowanego składnika majątkowego?